III SA/Lu 281/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu E. E. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie wniesione przez E. E. z siedzibą w S. na postanowienie z dnia 24 stycznia 2018 r.

E. E. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sprzeciw na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 24 stycznia 2018 r. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 lutego 2018 r. Mimo wezwania braki formalne zażalenia nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Stosownie do treści art. 194 § 3 p.p.s.a, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. – dołączenie odpisów pisma dla doręczenia ich stronom. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Ponadto art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W świetle powyższych przepisów skarżąca miała obowiązek dołączyć do zażalenia jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem, jak również dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która w imieniu skarżącej podpisała zażalenie, a to stosownie do art. 29 p.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, LEX nr 1460097). Jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, została ona doręczona na adres pełnomocnika do doręczeń w dniu 12 lutego 2018 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął zatem z dniem 19 lutego 2018 r. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.