III SA/Lu 2/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skarżący R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. w przedmiocie wymierzenia mu kary pieniężnej w wysokości 100.000 zł z tytułu urządzenia przez niego gier na automatach poza kasynem gry. Skarga wniesiona została z brakiem formalnym, gdyż nie została podpisana. Z tej przyczyny zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2021 r. wezwano skarżącego do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie – k. 1 akt sądowych). Wezwanie to doręczono stronie w dniu 15 stycznia 2021 r. (dowód doręczenia – k. 20 akt sądowych). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał dwa egzemplarze podpisanej przez siebie skargi wraz z pismem przewodnim, które zawierało także wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych. Pismo to, wraz z podpisaną przez stronę skargą zostało natomiast nadane przesyłką pocztową w dniu 27 stycznia 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej – k. 25 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taką szczególną regulację stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się do skargi na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a., według którego, skarga powinna czynić zadość m.in. wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony, a więc także skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Należy przy tym zauważyć, że 7-dniowy termin na uzupełnienie skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Przekroczenie zaś terminu ma miejsce wtedy, gdy strona w ogóle nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je ale bezskutecznie, tzn. braki nie zostaną uzupełnione w całości lub części albo też nastąpi ich usunięcie, ale po terminie. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie skarżący został zobowiązany do usunięcia braku formalnego skargi (poprzez jej podpisanie) oraz pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonego obowiązku w zakreślonym terminie – obowiązku tego w terminie nie wykonał, uniemożliwia to nadanie sprawie dalszego biegu i skutkuje odrzuceniem skargi. Okoliczność uchybienia terminu nie budzi w okolicznościach tej sprawy wątpliwości. Ze znajdującego się bowiem w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki – stanowiącego dowód doręczenia stronie wezwania od uzupełnienia braku formalnego skargi – wynika, że zostało ono doręczone skarżącemu w piątek dnia 15 stycznia 2021 r. (k. 20 akt sądowych). Tym samym 7-dniowy ustawowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął z dniem 22 stycznia 2021 r. Tymczasem pismo przewodnie strony wraz z podpisanymi egzemplarzami skargi zostały przez skarżącego nadane przesyłką pocztową z dnia 27 stycznia 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej – k. 25), a zatem z uchybieniem 7-dniowego ustawowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Mając powyższe uwagi na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.