III SA/Lu 184/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu renty strukturalnej postanawia : przyznać S. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

W złożonej skardze skarżący zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Do skargi załączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym podtrzymał zgłoszone żądanie. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że od maja 2017 r. jego stan zdrowia stale się pogarsza. W [...] r. amputowano mu [...], w związku z czym ponosi bardzo duże wydatki na leczenie i rehabilitację. W dalszej części urzędowego formularza skarżący podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, a źródłem ich utrzymania są emerytury ([...] zł skarżący i [...] zł żona skarżącego). Skarżący i jego żona nie posiadają majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Otrzymywane świadczenia emerytalne wydatkują w całości na niezbędne koszty utrzymania i leczenia. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną przez skarżącego w urzędowym formularzu "PPF" oraz wynikającą z akt sprawy jego sytuację materialną i zdrowotną stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący i jego żona uzyskują wprawdzie stały dochód z emerytur, jednakże nie są to świadczenia wysokie. Skarżący jest osobą schorowaną (dokładny opis przebytych chorób skarżący zawarł we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji), a obecny stan jego zdrowia po amputacji kończyny wymaga znacznych nakładów finansowych na leczenie i rehabilitację (w okresie od 20 listopada 2017 r. do 20 marca 2018 r. koszty leczenia wyniosły [...] zł, koszty rehabilitacji [...] zł, koszty przejazdów [...] zł). Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że dochód rodziny jest w całości przeznaczany na wydatki związane z bieżącym utrzymaniem koniecznym i leczeniem, zatem skarżący nie posiada wolnych środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych. Należy również zauważyć, że skarżący oraz jego żona nie posiadają zasobów finansowych ani majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na ich uiszczenie. W świetle przytoczonych okoliczności stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.