III SA/Lu 155/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sz. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...], w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Wyrokiem z dnia 28 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...], w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 9 grudnia 2011 r. W dniu 7 marca 2017 r. skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku. Skarga została sporządzona przez skarżącego osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Stosownie do art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Zgodnie z art. 285f § 3 p.p.s.a., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Z kolei w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku została sporządzona i podpisana przez skarżącego osobiście. Z treści skargi nie wynika jednak, aby wnoszący ją był adwokatem lub radcą prawnym, jak również nie wynika, aby był jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie skarżący nie wykazał, że należy do kręgu wymienionych osób. Należało zatem uznać, że nie miał on wymaganej ustawowo zdolności do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku. Wobec powyższego, wniesiona skarga, jako niespełniająca wymogu określonego w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 285f § 3 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 285f § 3 w zw. z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.