III SA/Lu 1276/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. Sp. z o. o. z siedzibą w O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.

W złożonej skardze strona skarżąca, którą w przedmiotowej sprawie jest spółka z o.o. wniosła również o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych w całości. Na wezwanie referendarza strona nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPPr", natomiast nie wykonała wezwania z dnia 20 stycznia 2017 r. do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od opłat sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie ubiegającej się o uzyskanie takiego prawa. Podejmując decyzję o przyznaniu prawa pomocy należy opierać się na dokładnych danych dotyczących stanu majątku, wysokości dochodów i wydatków strony wnioskującej o prawo pomocy. Obowiązkiem zaś strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące i rzetelne wykazanie swojej sytuacji majątkowej i finansowej. Oświadczenie strony złożone na urzędowym formularzu okazało się niewystarczające do oceny możliwości poniesienia przez nią w przedmiotowej sprawie kosztów sądowych. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy spółka podała, że prowadzi działalność gospodarczą, z której nie uzyskuje żadnych dochodów, a w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę wielkości – [...] zł. Wyjaśnienia wymagało zatem, jaka była kondycja prowadzonej przez skarżącego firmy w okresie bezpośrednio poprzedzającym złożenie wniosku o prawo pomocy (majątek posiadany w związku z prowadzoną działalnością, wielkość przychodów i kosztów w prowadzonej działalności gospodarczej w ostatnim okresie, sposób pokrycia straty finansowej, itp.). Ustalenie tych okoliczności miało bowiem bezpośredni wpływ na ocenę możliwości płatniczych strony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 255 w związku z art. 258 § 2 pkt 5 p.p.s.a., w dniu 20 stycznia 2017 r. wezwano stronę do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, mających służyć pełnemu zobrazowaniu sytuacji finansowej spółki. Wezwanie to zostało doręczone 2 lutego 2017 r. w sposób prawem przewidziany (potwierdzenie odbioru, k-40 akt sąd.) i pozostało bez odpowiedzi (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Lublinie z 24 lutego 2017 r.). W ocenie referendarza, niewykonanie wezwania z dnia 20 stycznia 2017 r. w zakresie pełnego ujawnienia stanu majątkowego, dochodów, przepływu środków finansowych, powoduje negatywne konsekwencje dla strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy. Niedopełnienie przez stronę obowiązku złożenia dokumentów źródłowych, bądź dodatkowych oświadczeń, które pozwoliłyby na dokładną analizę jej sytuacji finansowej, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2013 r. , sygn. I OZ 292/13; postanowienie NSA z 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12; postanowienie NSA z 9 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 987/11). W świetle powyższego uznać należy, że skarżąca spółka nie spełniła przesłanek określonych przepisem art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a warunkujących przyznanie prawa pomocy w częściowym zakresie, bowiem nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.