III SA/Lu 125/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant: Referent Paulina Kowalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu M. z dnia 15 grudnia 2025 r. nr 2/2025 w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r. Rektor Uniwersytetu M. C. S. w L. (dalej: "organ odwoławczy", "Rektor"), po rozpatrzeniu odwołania A. R. (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Prawa i Administracji (dalej: "organ I instancji", "Komisja") z dnia 8 sierpnia 2025 r. o odmowie przyjęcia na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia w roku akademickim [...], na kierunku Bezpieczeństwo wewnętrzne. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Skarżący z dniem 1 lipca 2025 r. ukończył jednolite magisterskie studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji [...] w L.. Zainteresowany kontynuacją kształcenia złożył kompletny wniosek rekrutacyjny na studia stacjonarne drugiego stopnia, prowadzone w roku akademickim [...] na Wydziale Prawa i Administracji [...], na kierunku Bezpieczeństwo wewnętrzne. W toku przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego Komisja Rekrutacyjna WPiA [...] powzięła informacje, że w dniu 16 lipca 2025 r., po godzinie 22:00 A. R. nie posiadając statusu studenta [...] w L., ani członka Zarządu Uczelnianego [...] Studentów [...] w L. ("ZUSS [...]"), naruszając regulacje wewnętrzne Uniwersytetu, w szczególności zasady bezpieczeństwa obowiązujące na terenie obiektów [...], w tym Domów Studenckich Uniwersytetu, a także łamiąc wytyczne (obowiązującego na terenie całego kraju) drugiego stopnia alarmowego BRAVO, bezprawnie przebywał w siedzibie ZUSS [...], usytuowanej w budynku Domu Studenckiego [...]. W wyniku przeprowadzonej interwencji funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w L. ustalono, że na spotkaniu, w którym brał udział A. R. wbrew postanowieniom Regulaminu Domów Studenckich [...] był alkohol wysokoprocentowy. Ponadto zabezpieczono pewną ilość suszu roślinnego wykazującego właściwości marihuany oraz urządzenie, potocznie nazywane "młynkiem do suszu". W następstwie interwencji A. R. został zakuty w kajdanki i zatrzymany przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w L.. Informacje nt. przedmiotowego zajścia Komisja Rekrutacyjna WPiA [...] uzyskała w dniu 1 sierpnia 2025 r. z notatki służbowej sporządzonej przez Kanclerz [...] w L. - M. S., która przybyła na miejsce zdarzenia niezwłocznie po zawiadomieniu jej przez funkcjonariuszy Policji, a także z treści pisma z dnia 30 lipca 2025 r., które wpłynęło na [...] w L. z Komendy Miejskiej Policji w L.. Decyzją z dnia 8 sierpnia 2025 r. Komisja Rekrutacyjna WPiA [...] odmówiła przyjęcia A. R. na pierwszy rok studiów stacjonarnych drugiego stopnia, prowadzony na Wydziale Prawa i Administracji [...] w L. w roku akademickim [...], na kierunku Bezpieczeństwo wewnętrzne. Od powyższej decyzji A. R. złożył odwołanie. W dniu 28 sierpnia 2025 r. Prorektor ds. Studentów i Jakości Kształcenia [...] wezwała Przewodniczącego Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej WPiA [...] do złożenia wyjaśnień na temat przebiegu procesu rekrutacyjnego A. R.. Odpowiedź Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej WPiA [...] włączona została w poczet materiału dowodowego sprawy. Następnie pismem z dnia 23 września 2025 r. Rektor [...] w L. wystąpił z wnioskiem do Prokuratury Rejonowej [...] w L. o umożliwienie wglądu w akta postępowania prowadzonego przez Komisariat Policji IV w L. (RDS [...]). Postanowieniem z dnia 23 września 2025 r. A. R. poinformowany został, że postępowanie prowadzone w jego sprawie nie zakończy się w ustawowo zakreślonym terminie z uwagi na potrzebę ponownego przeanalizowania akt sprawy, pozyskania stosownych informacji od Prokuratury Rejonowej [...] w L.. Przewidywany termin zakończenia sprawy zakreślono nie później niż do dnia 31 października 2025 r. Zawiadomieniem z dnia 27 października 2025 r. A. R. poinformowany został o tym, że organ odwoławczy zmierza do wydania decyzji, zaś stronie postępowania przysługuje prawo zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia i ustosunkowania się do zebranych dowodów, zawartych wniosków oraz wysuniętych żądań, w tym prawo zgłoszenia dalszych wniosków dowodowych. W związku z wyznaczonym terminem do zajęcia ostatecznego stanowiska w sprawie postanowieniem z dnia 27 października 2025 r. A. R. poinformowany został także o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania odwoławczego i wydania decyzji w terminie nie później niż do dnia 15 grudnia 2025 r. Zgodnie z dyspozycją § 9 ust. 5 uchwały rekrutacyjnej odwołanie A. R. zostało zaopiniowanie także przez Pełnomocnika Rektora ds. Rekrutacji. Zaskarżoną decyzją z dnia 15 grudnia 2025 r. Rektor utrzymał w mocy decyzję Komisji z dnia 8 sierpnia 2025. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że Komisja Rekrutacyjna WPiA [...] nie prowadziła postępowania w przedmiocie ustalenia popełnienia przestępstwa przez A. R., ani nie przesądziła o jego odpowiedzialności karnej. Okoliczność zabezpieczenia w pomieszczeniach samorządu studenckiego substancji o właściwościach marihuany nie była podstawą decyzji, lecz jedynie elementem kontekstu zdarzenia i wskazywała na sposób korzystania z pomieszczeń, do których wstęp dla osób nieupoważnionych był zabroniony oraz na charakter wydarzenia zorganizowanego w późnych godzinach wieczornych, w których wziął udział A. R.. W toku prowadzonego na Uniwersytecie postępowania nie przypisano A. R. faktu posiadania środków odurzających ani jakiegokolwiek czynu, który mógłby być kwalifikowany jako przestępstwo lub wykroczenie. Rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej WPiA [...] oparto wyłącznie na bezspornym fakcie udziału A. R. w zorganizowanym w niewielkim gronie przyjęciu, odbywającym się w późnych godzinach wieczornych, tj. po godzinie 22:00 w pomieszczeniach Uniwersytetu, na którym jawnie eksponowany był wysokoprocentowy alkohol i skręt z suszu roślinnego, potocznie nazywany "jointem", co stanowiło postać naruszeniu ustalonych na Uniwersytecie zasad bezpieczeństwa, regulacji dotyczących korzystania z infrastruktury akademickiej, w tym Domów Studenckich a także pomieszczeń samorządu studenckiego, do których osoby postronne nie mają prawa wstępu. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że w czasie zdarzenia obowiązywał na terenie całego kraju stopień alarmowy BRAVO, co dodatkowo zaostrzało obowiązek przestrzegania zasad porządkowych, związanych z bezpieczeństwem oraz ograniczonym dostępem do infrastruktury uniwersyteckiej. Ponadto na drzwiach budynku, w którym zorganizowane zostało przyjęcie widniała informacja o zakazie wstępu osób postronnych. Zgodnie z treścią obowiązującego w chwili zdarzenia Zarządzenia Rektora [...] Nr [...] z dnia [...] 2024 r. w sprawie wdrożenia w Uniwersytecie [...] w L. Instrukcji dotyczącej przedsięwzięć i procedur realizowanych w zakresie zarządzania kryzysowego (wydanego na podstawie art. 50 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych) w okresie wprowadzenia stanu BRAVO obowiązywał zakaz wstępu osób postronnych do budynków Uniwersytetu (rozdział III. Przedsięwzięcia i procedury zarządzania kryzysowego). Prawo przebywania w obiektach domów studenckich Uniwersytetu w tym okresie miały wyłącznie osoby zakwaterowane jako studenci oraz osoby korzystające z pokoi gościnnych, a także odwiedzający zakwaterowanych, ale po uprzednim zgłoszeniu tego faktu na portierni budynku, co w przypadku A. R. nie miało miejsca. Instrukcja wprawdzie nie wskazuje wprost osób odpowiedzialnych za realizację poszczególnych zadań, biorąc jednak pod uwagę charakter ustalonych zasad przyjmuje się, że główny ciężar ich realizacji spoczywał na administratorach obiektów oraz osobach kierujących określonymi jednostkami organizacyjnymi Uniwersytetu. Jednak do jej przestrzegania zobligowani byli także wszyscy członkowie społeczności akademickiej, którzy w ten sposób wpisują się w system zapewnienia bezpieczeństwa na Uczelni, a tym samym bezpieczeństwa każdego pracownika i studenta [...]. Przybiera to szczególny wymiar w kontekście zdarzeń na innych uczelniach wyższych, niekiedy niosących za sobą tragiczne skutki, stąd nie może dziwić Odwołującego się rygorystyczne podejście władz Uczelni do przestrzegania zasad bezpieczeństwa i wobec osób je łamiących, w sytuacji, gdy do ustawowych obowiązków Rektora należy dbanie o utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na terenie uczelni (art. 50 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Rektor zwrócił także uwagę na podstawową funkcję domów studenckich [...], jaką jest zapewnienie zamieszkania, miejsca do nauki, pracy indywidualnej oraz wypoczynku dla studentów i doktorantów. Miejsca, w którym zgodnie z § 53 Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...] w L., stanowiącego Załącznik do Zarządzenia Nr [...] Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] 2023 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu świadczeń dla studentów Uniwersytetu [...] w L. spożywanie alkoholu czy posiadanie innego rodzaju substancji odurzających jest zakazane. Rektor podkreślił, że istotnym elementem sprawy, który uwzględnić należy także przy ocenie stopnia naruszenia regulacji wewnętrznych Uniwersytetu, stanowi okoliczność, że A. R. nie był osobą przypadkową w strukturach akademickich. Wręcz przeciwnie, w przeszłości był studentem [...] (składającym ślubowanie, w którym zobowiązywał się do przestrzegania przepisów obowiązujących w Uniwersytecie) i członkiem samorządu studenckiego [...], w którym pełnił również funkcję Przewodniczącego ZUSS. Oznacza to, że posiadał on pełną znajomość obowiązujących na uczelni przepisów i procedur, w szczególności dotyczących zasad bezpieczeństwa, korzystania z pomieszczeń uniwersyteckich oraz wymaganych zachowań w sytuacji obowiązywania podwyższonych stopni alarmowych. Jako Przewodniczący ZUSS uczestniczył również w uzgodnieniach obowiązującego na Uniwersytecie regulaminu studiów (art. 75 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Funkcja ta nakłada na osobę ją sprawującą (niezależnie od zaprzestania jej pełnienia wraz z utratą statusu studenta) szczególny obowiązek dbałości o przestrzeganie prawa wewnętrznego uczelni, a także obowiązek dawania właściwego przykładu innym studentom. Osoby reprezentujące społeczność studencką oraz uczestniczące w organach samorządu studentów traktowane jako depozytariusze zaufania środowiska akademickiego, zobowiązane są do prezentowania postawy zgodnej z zasadami odpowiedzialności, rzetelności i poszanowania ładu wewnętrznego w Uczelni. W tym kontekście uczestnictwo A. R. w wydarzeniu odbywającym się w późnych godzinach nocnych, naruszającym zasady dostępu do infrastruktury uniwersyteckiej oraz przepisy porządkowe należy uznać za zachowanie szczególnie niewłaściwe. Z uwagi na pełnione wcześniej funkcje A. R. miał pełną świadomość, że pomieszczenia, w których odbywało się przyjęcie, nie są przeznaczone dla osób postronnych ani wykorzystywane do organizacji spotkań towarzyskich zwłaszcza w godzinach, w których obowiązują dodatkowe ograniczenia z uwagi na bezpieczeństwo. Charakter zorganizowanego spotkania, w trakcie którego zabezpieczono pewną ilość środków odurzających oraz alkoholu wysokoprocentowego nie mieści się w sferze celów, do jakich w ocenie odwołującego się powołane zostało Biuro ZUSS [...], a ściśle określonych w pkt. 4 Regulaminu Biura ZUSS z dnia [...] 2022 r., na treść którego powołuje się A. R.. Żadnej bowiem formie integracji studentów w budynku uczelni wyższej nie może towarzyszyć alkohol wysokoprocentowy innego rodzaju środki odurzające, na co Władze [...] w L. kategorycznie nie wyrażają zgody. Regulamin Biura ZUSS nie został również doręczony Rektorowi [...] w celu zbadania jego zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, statutem uczelni, regulaminem studiów i regulaminem samorządu studentów w trybie art. 110 ust. 8 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z tych względów A. R. nie powinien posługiwać się takim dokumentem i powoływać na jego treść. Złożone przez A. R. wyjaśnienia, w szczególności zasugerowana hipoteza nt. podrzucenia zabezpieczonych substancji przez osobę, która następnie dokonała zgłoszenia na P. są oparte na ogólnikowym twierdzeniu, bez potwierdzenia żadnym materiałem dowodowym i finalnie z tego względu okazały się, zdaniem Rektora, niewiarygodne. Rektor wskazał na istotny fakt, że A. R. przed zorganizowanym spotkaniem, uprzednio pełniąc funkcję Przewodniczącego ZUSS [...] bezprawnie upoważnił do odbioru klucza do siedziby ZUSS [...] jednego z zatrzymanych uczestników spotkania, osobę nieposiadającą statusu studenta [...] lub pracownika [...], co potwierdza dokument załączony do notatki Kanclerz [...]. W związku z powyższym Rektor uznał, że stopień naganności zachowania A. R. jest wyższy niż w przypadku studenta, który nie miałby uprzedniej styczności z zasadami funkcjonowania uczelni, ani doświadczenia w strukturach samorządu. Nie bez znaczenia pozostaje także okoliczność, że spotkanie towarzyskie oraz interwencja Policji miały miejsce w siedzibie ZUSS [...], w miejscu szczególnym na uczelni, co uderzyło w wizerunek wszystkich studentów [...], jako części wspólnoty akademickiej. Zdarzenie to, z uwagi na zabezpieczenie siedziby ZUSS [...] przez P. nie umknęło uwadze studentów i wymagało ono wyjaśnienia bez ujawniania personaliów osób w nim uczestniczących. Zostało ono ocenione przez Przewodniczącego Parlamentu Studentów [...] i p.o, Przewodniczącego ZUSS na zwołanym w trybie pilnym zebraniu z członkami władz samorządu studenckiego [...] - jako naganne i niedopuszczalne. Uniwersytet [...] w L. realizuje misję edukacyjną, której integralną częścią jest kształtowanie postaw zgodnych z zasadami etyki akademickiej i odpowiedzialności społecznej (art. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Naruszenie przez A. R. podstawowych zasad bezpieczeństwa oraz regulacji wewnętrznych [...] przy pełnej świadomości ich obowiązywania nie licuje godności członka społeczności akademickiej, a w szczególności budzi poważne wątpliwości co do przestrzegania przez niego norm niezbędnych do prawidłowego odbywania studiów drugiego stopnia, zwłaszcza na kierunku wymagającym odpowiedzialnej postawy i rzetelności. Rektor podniósł, że w niniejszej sprawie autonomii uczelni nie traktuje się jako samoistnej, niewymagającej doprecyzowania podstawy odmowy przyjęcia A. R. na studia wyższe. Przeciwnie Komisja. Rekrutacyjna WPiA [...] wskazała, że podstawą rozstrzygnięcia są konkretne regulacje wewnętrzne Uniwersytetu, dotyczące zasad bezpieczeństwa, dostępu do infrastruktury akademickiej oraz porządku obowiązującego w obiektach uczelni. Regulacje te zostały wydane w ramach kompetencji ustawowo przyznanych uczelni jako element jej autonomii i stanowią obowiązujące prawo wewnętrzne. Zatem odwołanie się do autonomii uczelni nie służyło zastąpieniu podstawy prawnej decyzji, lecz miało na celu wskazanie kontekstu normatywnego, który umożliwia stosowanie i egzekwowanie regulacji będących elementem wewnętrznego systemu prawa uczelni. Autonomia nie jest tu zatem samodzielną podstawą decyzji, lecz uzasadnia istnienie i moc obowiązującą aktów prawa wewnętrznego, naruszonych przez A. R. oraz wskazuje kierunkowo na ich systemową interpretację, także w kontekście przepisów powszechnie obowiązujących. W odniesieniu do zarzutu naruszenia zasady równego dostępu do nauki, Rektor wskazał, że art. 69 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie nakłada na uczelnie obowiązku przyjęcia każdego kandydata spełniającego minimum formalne, z naruszeniem innych obowiązujących przepisów. Kwalifikacja podjęcia kształcenia nie następuje automatycznie po spełnieniu jednego kryterium formalnego, lecz obejmuje cały proces rekrutacyjny, w ramach którego Uniwersytet ocenia, czy kandydat daje rękojmię należytego uczestnictwa w społeczności kontekście akademickiej i przestrzegania obowiązujących regulacji. Zarzut naruszenia art. 69 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, dowolności interpretacji przepisów oraz naruszenia zasady równego dostępu do nauki jest bezzasadny, ponieważ Uniwersytet działał w oparciu o przepisy ustawowe i wewnętrzne, mieszczące się w granicach właściwie rozumianej autonomii uczelni, nie wprowadzono żadnych nowych kryteriów rekrutacyjnych, przepisy dotyczące bezpieczeństwa i porządku akademickiego obowiązują wszystkich kandydatów w równym stopniu, zaś przepis art. 69 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie kreuje obowiązku przyjęcia każdego kandydata spełniającego warunek formalny, lecz określa tryb przyjmowania na studia. Rektor [...] nie podzielił zarzutu, jakoby zmiany widoczne w systemie Internetowej Rejestracji Kandydatów (IRK) naruszały zasadę stabilności i pewności obrotu prawnego, zasadę zaufania obywateli do organów administracji publicznej ani zasadę trwałości decyzji administracyjnych. Organ wyjaśnił, że system IRK ma charakter wyłącznie techniczny i informacyjny. Informacje w nim zawarte odzwierciedlają etapy procedury rekrutacyjnej, a nie same decyzje prawnie konstytuujące status studenta. Status kandydata w systemie IRK nie jest równoznaczny z wpisem na listę studentów, który zgodnie z art. 69 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i muce stanowi prawnie skuteczny akt przyjęcia na studia. W toku rekrutacji status kandydata w systemie IRK zmienia się w sposób standardowy i przewidziany procedurą: "zakwalifikowany" - oznacza pozytywny wynik wstępnej weryfikacji formalnej, po otwartym naborze, "przyjęty" - pojawia się po dostarczeniu wymaganych dokumentów i potwierdzeniu, że kandydat spełnia wymogi formalne, ale nie jest równoważny z wpisem na listę studentów i nie tworzy uprawnień wynikających z aktu immatrykulacji. Zmiana statusu w systemie IRK stanowi jedynie odzwierciedlenie czynności materialno-technicznych w procedurze rekrutacyjnej, a nie akt przyjęcia, który stanowi o prawach studenta. Art. 72 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wprost stanowi, że przyjęcie na studia następuje w drodze wpisu na listę studentów (a nie na podstawie czynności technicznych, odzwierciedlonych w systemie IRK). Powyższe koresponduje z treścią wyjaśnień złożonych przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej WPiA [...], które potwierdzają, że statusy w systemie IRK mają charakter wyłącznie techniczny i informacyjny. Finalnie, z chwilą wydania decyzji o odmowie przyjęcia na studia, status w systemie musiał zostać dostosowany do treści decyzji wydanej w sprawie, tak by po przeprowadzonym postępowaniu system odzwierciedlał aktualny stan faktyczny i prawny wynikający z rozstrzygnięcia Komisji Rekrutacyjnej WPiA [...]. Dostosowanie to stanowiło naturalne i wymagane następstwo wydanej decyzji, a nie działanie o charakterze dowolnym czy arbitralnym. Za bezzasadny Rektor uznał zarzut braku formalnego umocowania do działania w sprawie przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej oraz braku uprawnienia do podpisania decyzji wydanej w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i muce postępowanie w sprawie przyjęcia na studia może prowadzić komisja rekrutacyjna (w przedmiotowej sprawie jest to Komisja Rekrutacyjna WPiA [...]. W Uniwersytecie [...] w L. regulacja ustawowa została powtórzona w Uchwale rekrutacyjnej, która wskazuje, że postępowanie rekrutacyjne przeprowadzają komisje rekrutacyjne. Zgodnie z art. 72 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce dokumentację jej, w tym decyzję w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia podpisuje Przewodniczący komisji Rekrutacyjnej WPiA [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. R. zarzucił zaskarżonej decyzji: I. naruszenie art. 6 k.p.a. przez rażące naruszenie zasady legalizmu działania organów administracji publicznej, przejawiające się w: a) kreowaniu post factum pozaustawowych i pozaregulaminowych przesłanek odmowy przyjęcia na studia, które nie znajdują jakiegokolwiek odzwierciedlenia ani w przepisach prawa powszechnie obowiązującego prawa w szczególności ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ani w aktach prawa wewnętrznego uczelni (m.in. Uchwale rekrutacyjnej Senatu [...], ani w jakichkolwiek innych aktach prawnych dostępnych i znanych kandydatom przed rozpoczęciem rekrutacji; b) zastosowaniu wobec skarżonego kryteriów oceny kandydata odmiennych od kryteriów stosowanych wobec wszystkich pozostałych kandydatów ubiegających się o przyjęcie na studia w tym samym postępowaniu rekrutacyjnym, co stanowi rażące naruszenie, także zasady równości wobec prawa wyrażonej w art. 32 ust 1 Konstytucji RP, oraz zasady równego dostępu do nauki wyrażonej w art. 70 ust. 4 Konstytucji RP; c) działaniu przez organ I instancji poza zakresem kompetencji przyznanych przez ustawę oraz przez regulamin rekrutacji, poprzez samodzielne przesądzenie o winie i popełnieniu czynu zabronionego oraz wyciąganie z tych okoliczności konsekwencji prawnych w postaci odmowy przyjęcia na studia, mimo że kompetencje w tym zakresie przysługują wyłącznie organom wymiaru sprawiedliwości, a tym samym naruszenie Konstytucyjnej zasady domniemania niewinności z art. 42 ust. 2 Konstytucji RP; d) wydaniu decyzji w I instancji przez osobę nie posiadają wymaganego umocowania do wydawania decyzji wpływających na prawa i obowiązki studenta; II. naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 70 ust. 4 i 5 Konstytucji RP w zw. z art. 69 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, przez rażące i oczywiste nadużycie autonomii uczelni oraz naruszenie konstytucyjnych zasad równego dostępu do wykształcenia, co wyraziło się w następujących naruszeniach: a) potraktowaniu przez organy obu instancji autonomii uczelni z art. 70 ust. 5 Konstytucji RP jako "blankietowego upoważnienia" do działania poza przepisami prawa oraz do wprowadzania pozaustawowych i pozaregulaminowych przesłanek odmowy przyjęcia na studia, mimo że zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, co oznacza, że uczelnia publiczna jako podmiot wykonujący zadania publiczne związana jest regułami demokratycznego państwa prawnego, w tym w szczególności zasadą legalizmu, tym samym nie może powołać się na autonomię uczelni jako usprawiedliwienie dla działania wbrew . przepisom ustawowym regulującym rekrutację na studia, albowiem autonomia uczelni nie może prowadzić do negacji innych zasad konstytucyjnych, w tym zasady równego dostępu do nauki z art. 70 ust. 4 Konstytucji RP oraz zasady domniemania niewinności z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP; II. naruszenie art. 7 k.p.a., polegające na zaniechaniu przez organ I instancji podjęcia wszelkich czynności prawem wymaganych w celu dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a następnie na nie odniesieniu się przez organ II instancji do tych uchybień, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji opartej na wadliwie ustalonym stanie faktycznym: a) zaniechaniu przez organ I instancji podjęcia jakichkolwiek czynności z urzędu zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz oparciu rozstrzygnięcia na dokumentach niepełnych, bez jakiejkolwiek weryfikacji ich prawdziwości, kompletności i obiektywności, w szczególności poprzez całkowite oparcie decyzji na notatce służbowej Kanclerz [...] z dnia 30 lipca 2025 r., która zawiera liczne nieścisłości oraz pominięcia faktów, nie podjęcie jakichkolwiek działań zmierzających do uzupełnienia materiału dowodowego lub wyjaśnienia oczywistych braków w przedstawionym opisie przebiegu interwencji Policji; b) całkowitym zignorowaniu przez organ II instancji zarzutów skarżącego dotyczących wadliwego ustalenia stanu faktycznego przez organ I instancji, w szczególności przez nie odniesienie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do zarzutu pominięcia eksperymentu procesowego, zarzutu pominięcia rewizji osobistej, zarzutu oparcia rozstrzygnięcia na niekompletnej i tendencyjnej notatce Kanclerza [...], oraz poprzez niewskazanie, jakie konkretnie czynności podjął organ II instancji w celu zweryfikowania prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez Komisję Rekrutacyjną; c) podjęciu przez organ II instancji nieuprawnionej próby przesunięcia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia poprzez stwierdzenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "okoliczność zabezpieczenia substancji nie była podstawą decyzji, lecz jedynie elementem kontekstu zdarzenia", a podstawą odmowy przyjęcia na studia było "naruszenie przepisów wewnętrznych [...]", przy jednoczesnym niewskazaniu, jakie konkretnie przepisy wewnętrzne uczelni miały zostać naruszone przez skarżącego oraz w jaki sposób jego zachowanie miało stanowić naruszenie tych przepisów; d) przyjęciu przez organ II instancji za ustalone okoliczności faktyczne sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa wewnętrznego [...], w szczególności przez uznanie, że pobyt skarżącego w Biurze ZUSS był nielegalny, mimo że Regulamin Biura Zarządu Uczelnianego [...] Studentów [...] z dnia [...] 2022 r., zatwierdzony przez Prorektor ds. Studentów i Jakości Kształcenia [...], w § 4 wyraźnie stanowi, że "Biuro stanowi miejsce integracji społeczności akademickiej oraz jej gości", a skarżący przebywał w Biurze właśnie w charakterze gościa Sekretarza ZUSS, oraz poprzez przyjęcie, że skarżący naruszył alert BRAVO, mimo że alert ten stanowi środek prewencyjny skierowany do instytucji, a nie zakaz/nakaz skierowany do konkretnej osoby; IV. naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. polegające na rażącym i niesłusznym pozbawienie skarżącego prawa do czynnego udziału w postępowaniu prowadzony przez organ i wyrażające się w: a) całkowitym pozbawieniu skarżącego jakiejkolwiek możliwości czynnego udziału w postępowaniu przed organem I instancji, poprzez wydanie przez Komisję Rekrutacyjną Wydziału Prawa i Administracji [...] decyzji odmownej bez uprzedniego nawiązania ze skarżącym jakiegokolwiek kontaktu, bez poinformowania go o prowadzeniu postępowania, bez wezwania go do złożenia wyjaśnień lub przedstawienia stanowiska, oraz bez jakiejkolwiek próby skonfrontowania twierdzeń zawartych w dokumentach z wyjaśnieniami lub stanowiskiem skarżącego; b) nieudostępnieniu skarżącemu oraz jego pełnomocnikowi pełnego materiału dowodowego stanowiącego podstawę wydania decyzji organu II instancji; V. naruszenie art. 8 k.p.a. z uwagi na rażące naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej, zasady proporcjonalności, zasady bezstronności oraz zasady równego traktowania, a także poprzez arbitralne odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym lub podobnym stanie faktycznym i prawnym, co wyraziło się w następujących naruszeniach: a) zastosowaniu wobec skarżącego kryteriów oceny i wymogów całkowicie odmiennych od kryteriów i wymogów stosowanych wobec innych kandydatów ubiegających się o przyjęcie na studia w tym samym postępowaniu rekrutacyjnym, w szczególności poprzez odmówienie skarżącemu przyjęcia na studia z powodu okoliczności związanych, ze zdarzeniem z dnia 16 lipca 2025 r., w którym skarżący występuje wyłącznie jako świadek bez postawionych zarzutów, podczas gdy inne osoby uczestniczące w tym samym zdarzeniu zostały przyjęte na studia na różnych wydziałach Uniwersytetu [...] w L., co dowodzi arbitralności i nierówności w traktowaniu kandydatów znajdujących się w identycznej sytuacji faktycznej i prawnej; b) naruszeniu zasady proporcjonalności, przez zastosowanie wobec skarżącego najsurowszej możliwej sankcji w postaci całkowitego pozbawienia go możliwości kontynuowania edukacji na Uniwersytecie [...] w L., mimo że rzekome naruszenie przepisów wewnętrznych uczelni, które miałoby stanowić podstawę odmowy (pobyt w Biurze ZUSS), nie zostało udowodnione przez organ, a nadto skarżący przebywał w Biurze ZUSS zgodnie z obowiązującym Regulaminem Biura ZUSS z dnia [...] 2022 r., który w § 4 wyraźnie stanowi, że Biuro stanowi miejsce integracji społeczności akademickiej oraz jej gości, wobec czego odmowa przyjęcia na studia stanowi sankcję całkowicie nieproporcjonalną do charakteru i wagi hipotetycznego naruszenia, przy czym nawet gdyby przyjąć hipotetycznie, że doszło do jakiegokolwiek naruszenia przepisów wewnętrznych uczelni, to naruszenie takie - ze swojej istoty i charakteru - mogłoby co najwyżej stanowić podstawę do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec studenta zgodnie z art. 307 i nast. ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a nie podstawę do całkowitego pozbawienia kandydata prawa do podjęcia studiów; VI. naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a., przez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób niewystarczający, ogólnikowy, powierzchowny i niespełniający wymogów określonych w tych przepisach, poprzez niewyjaśnienie stronom zasadności przesłanek, którymi kierowały się organy przy załatwieniu sprawy, co uniemożliwia skuteczną obronę jego praw oraz weryfikację prawidłowości rozstrzygnięcia, a wyraziło się w następujących naruszeniach: a) wewnętrznej sprzeczności uzasadnień decyzji organu I instancji oraz organu II instancji co do podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, albowiem organ I instancji w uzasadnieniu decyzji Nr [...] jako podstawę odmowy wskazał okoliczności związane z substancjami zabezpieczonymi przez P. oraz stwierdzenie, że skarżący został "złapany na gorącym uczynku" i "istnieje duże prawdopodobieństwo dystrybuowania środków", podczas gdy organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Nr [...] stwierdził, że podstawą odmowy było "naruszenie przepisów wewnętrznych [...]", a okoliczności związane z substancjami "nie były podstawą decyzji, lecz jedynie elementem kontekstu", co prowadzi do sytuacji, w której skarżący nie wie, jaka była rzeczywista podstawa faktyczna odmowy przyjęcia go na studia, nie rozumie zasadności przesłanek, którymi kierowały się organy, oraz nie może skutecznie zakwestionować rozstrzygnięcia, albowiem nie wie, które z twierdzeń organów ma podważać, choć można wszystkie; b) całkowitym nie odniesieniu się przez organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do kluczowych zarzutów podniesionych przez skarżącego w odwołaniu, w szczególności poprzez pominięcie w uzasadnieniu zarzutu dotyczącego eksperymentu procesowego wykazującego brak dostępu skarżącego do szafki z substancjami niedozwolonymi, zarzutu dotyczącego rewizji osobistej wykluczającej posiadanie jakichkolwiek substancji, zarzutu dotyczącego nierówności wobec prawa, oraz zarzutu dotyczącego naruszenia zasady audiatur et altera pars; c) niewskazaniu przez organ II instancji, jakie konkretnie czynności podjął w celu zweryfikowania prawidłowości ustaleń faktycznych dokonanych przez organ I instancji, mimo że z treści odwołania skarżącego w sposób oczywisty wynikało, iż organ I instancji dopuścił się rażących uchybień w zakresie ustalenia stanu faktycznego, pominął istotne fakty oraz oparł swoje rozstrzygnięcie na materiale dowodowym niekompletnym i tendencyjnie dobranym, wobec czego organ II instancji miał obowiązek wyjaśnić w uzasadnieniu swojej decyzji, czy i w jaki sposób zweryfikował ustalenia organu I instancji oraz dlaczego uznał je za prawidłowe; VII. naruszenie art. 12 w zw. z art. 35 § 3 k.p.a., tj. zasady szybkości postępowania przez nieuzasadnione przedłużanie postępowania odwoławczego, w sytuacji gdy skarżący złożył odwołanie w dniu 25 sierpnia 2025 r., a organ II instancji wydał decyzję dopiero w dniu 15 grudnia 2025 r., tj. po upływie ponad czterech miesięcy, mimo że stan faktyczny sprawy był w pełni wyjaśniony już na etapie odwołania, a sprawa nie wymagała przeprowadzenia skomplikowanego postępowania wyjaśniającego. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia 8 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Tytułem wstępu należy podnieść, że jedną z podstawowych cech uczelni (także niepublicznych) jest występowanie w jej ramach tzw. władztwa zakładowego. Władztwo zakładowe nie jest jakimś samoistnym władztwem państwowym, lecz częścią tego władztwa, wynikającą z upoważnienia organów zakładu administracyjnego do wydawania zarówno abstrakcyjnych, jak i konkretnych regulacji na podstawie i w ramach ustaw. Istotę władztwa zakładowego stanowi więc zakres upoważnień dla organów zakładu do jednostronnego kształtowania stosunków prawnych z użytkownikami zakładu (w tym wypadku ze studentami), jak również z osobami, które znalazły się na terenie zakładu w innym charakterze (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 13 października 2003 r. sygn. akt OPS 5/03). Wskazać należy, że art. 70 ust. 5 Konstytucji RP gwarantuje wprost autonomię szkół wyższych. Wspomniany przepis określa, że zapewnia się autonomię szkół wyższych na zasadach określonych w ustawie. Istotą autonomii szkół wyższych jest zagwarantowanie im na szczeblu konstytucyjnym wolności prowadzenia badań naukowych i kształcenia studentów oraz pozostawienie możliwości swobodnego decydowania o sprawach dotyczących m.in. organizacji wewnętrznej uczelni, składu jej władz, programach nauczania oraz kryteriach naboru studentów. Autonomia szkół wyższych wynika ze specyfiki ich funkcjonowania i zasad działania. Jednym z wyrazów autonomii szkół wyższych jest prawo do ustalania zasad i kryteriów warunków przyjęcia na studia, z zachowaniem zasad i trybu określonego w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z art. 69 ust. 1 pkt 1 ustawy, przyjęcie na studia następuje przez rekrutację. Zasady rekrutacji na studia określa art. 70 ustawy. Postępowanie w sprawie przyjęcia na studia uregulowano w art. 72 ustawy. Postępowanie w sprawie przyjęcia na studia może prowadzić komisja (art. 72 ust. 1). Przyjęcie na studia następuje w drodze wpisu na listę studentów (art. 72 ust. 2 ustawy). Stosownie do jej art. 72 ust. 3, odmowa przyjęcia na studia następuje w drodze decyzji administracyjnej. Według art. 72 ust. 4 ustawy, od decyzji komisji przysługuje odwołanie do rektora. W badanej sprawie skarżący wyczerpał tryb odwoławczy. Oceniając działanie organów uczelni (tu - Komisji Rekrutacyjnej Wydziału Prawa i Administracji oraz Rektora [...] należy zauważyć, że autonomia szkół wyższych pozwala na swobodne kształtowanie procesu rekrutacji, a tym samym wyboru kandydatów, którzy zostają przyjęci na studia. Specyfika ich funkcjonowania i działania, pozwala na samodzielnie kształtowanie przez te szkoły warunków przyjęcia na prowadzone przez nie studia, w wyniku czego są na nie przyjmowane, zdaniem władz uczelni, osoby odpowiednio do nich przygotowane. Trafnie w niniejszej sprawie zauważa Rektor, że kwalifikacja podjęcia kształcenia nie następuje automatycznie po spełnieniu jednego kryterium formalnego, lecz obejmuje cały proces rekrutacyjny, w ramach którego Uniwersytet ocenia, czy kandydat daje rękojmię należytego uczestnictwa w społeczności akademickiej i przestrzegania obowiązujących regulacji, także w kontekście zasad, jakie obowiązują studenta w toku studiów. W niniejszej sprawie – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji -jednoznacznie wynikają kluczowe dla wyniku rozstrzygnięcia okoliczności udziału skarżącego w zorganizowanym w niewielkim gronie przyjęciu, odbywającym się w późnych godzinach wieczornych, tj. po godzinie 22:00 w pomieszczeniach Uniwersytetu [...] w L.. W trakcie tego spotkania eksponowany był wysokoprocentowy alkohol i skręt z suszu roślinnego, potocznie nazywany Jointem". Powyższe świadczyło o naruszeniu ustalonych na Uniwersytecie zasad bezpieczeństwa, regulacji dotyczących korzystania z infrastruktury akademickiej, w tym Domów Studenckich a także pomieszczeń samorządu studenckiego, do których osoby postronne nie mają prawa wstępu. Uwadze skarżącego umyka, że zgodnie z treścią obowiązującego w chwili zdarzenia Zarządzenia Rektora [...] Nr [...] z dnia [...] 2024 r. w sprawie wdrożenia w Uniwersytecie [...] w L. Instrukcji dotyczącej przedsięwzięć i procedur realizowanych w zakresie zarządzania kryzysowego (wydanego na podstawie art. 50 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych) w okresie wprowadzenia stan BRAVO obowiązywał zakaz wstępu osób postronnych do budynków Uniwersytetu (rozdział III. Przedsięwzięcia i procedury zarządzania kryzysowego). Prawo przebywania w obiektach domów studenckich Uniwersytetu w tym okresie miały wyłącznie osoby zakwaterowane jako studenci oraz osoby korzystające z pokoi gościnnych, a także odwiedzający zakwaterowanych, ale po uprzednim zgłoszeniu tego faktu na portierni budynku, co jak organ ustalił, w przypadku skarżącego nie miało miejsca. Zatem, bezspornie, w czasie zdarzenia mającego miejsce w dniu 16 lipca 2025 r., obowiązywał na terenie całego kraju stopień alarmowy BRAVO, co dodatkowo zaostrzało obowiązek przestrzegania zasad porządkowych, związanych z bezpieczeństwem oraz ograniczonym dostępem do infrastruktury uniwersyteckiej. Wymaga podkreślenia, na co trafnie zwraca uwagę Rektor, na drzwiach budynku, w którym zorganizowane zostało przyjęcie widniała informacja o zakazie wstępu osób postronnych. Zatem, wbrew zarzutowi skargi, jest to nakaz określonego zachowania, skierowany bezpośrednio do skarżącego jako osoby nie posiadającej w chwili zdarzenia statusu studenta. Należy podzielić ocenę Rektora, że skarżący powinien posiadać pełną znajomość obowiązujących na uczelni przepisów i procedur, w szczególności dotyczących zasad bezpieczeństwa, korzystania z pomieszczeń uniwersyteckich oraz wymaganych zachowań w sytuacji obowiązywania podwyższonych stopni alarmowych. Jako Przewodniczący ZUSS uczestniczył również w uzgodnieniach obowiązującego na Uniwersytecie regulaminu studiów (art. 75 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Rektor trafnie odwołuje się także do stopnia naganności zachowania skarżącego, który należy określić jako wyższy niż w przypadku studenta, który nie miałby uprzedniej styczności z zasadami funkcjonowania uczelni, ani doświadczenia w strukturach samorządu. Jednoznacznie należy ocenić fakt, że spotkanie towarzyskie oraz interwencja Policji miały miejsce w siedzibie ZUSS [...], w miejscu szczególnym na uczelni, co uderzyło w wizerunek wszystkich studentów [...], jako części wspólnoty akademickiej. Zdarzenie to, z uwagi na zabezpieczenie siedziby ZUSS [...] przez Policję nie umknęło uwadze studentów i wymagało ono wyjaśnienia bez ujawniania personaliów osób w nim uczestniczących. Zostało ono ocenione przez Przewodniczącego Parlamentu Studentów [...] i p.o, Przewodniczącego ZUSS na zwołanym w trybie pilnym zebraniu z członkami władz samorządu studenckiego [...] - jako naganne i niedopuszczalne. Zatem odmowa przyjęcia na studia nie stanowi w tej konkretnej sprawie naruszenia równego dostępu do nauki, ponieważ każda osoba ubiegająca się o przyjęcie na studia podlega tym samym wymogom przestrzegania porządku i zasad bezpieczeństwa obowiązujących na terenie uczelni. Odmowa ta wynika wprost z udokumentowanego naruszenia regulacji wewnętrznych [...], w szczególności zasad bezpieczeństwa oraz zasad korzystania z infrastruktury akademickiej. Kandydat — jako były przewodniczący samorządu studenckiego — posiadał przecież ponadprzeciętną świadomość obowiązujących norm (wymóg postępowania zgodnie z treścią ślubowania, zachowanie kultury osobistej, godnej obecności we wspólnocie uniwersyteckiej, przestrzeganie przepisów obowiązujących na Uniwersytecie, poszanowanie mienia uniwersyteckiego i publicznego), co powoduje, że jego zachowanie należy ocenić jako naganne. Skoro skarżący świadomie naruszył regulacje wewnętrzne Uniwersytetu, w szczególności zasady bezpieczeństwa obowiązujące na terenie obiektów [...], w tym Domów Studenckich Uniwersytetu, a także złamał wytyczne (obowiązującego na terenie całego kraju) drugiego stopnia alarmowego BRAVO, bezprawnie przebywał w siedzibie ZUSS [...], usytuowanej w budynku Domu Studenckiego [...], to tym samym organ miał podstawę do wydania decyzji o odmowie przyjęcia na studia. Nietrafny jest zarzut nierównego traktowania skarżącego w porównaniu do innych uczestników zdarzenia i osób rekrutujących się na studia wyższe na Uniwersytecie. Trudno jest się odnieść do tak sformułowanego zarzutu, skoro skarżący nie wskazał żadnego konkretnego uczestnika zdarzenia, który miałby zostać potraktowany w sposób odmienny ani nie wykazał, wobec kogo miałyby zostać zastosowane inne kryteria rekrutacyjne niż te, które znalazły zastosowanie w jego przypadku. O przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym poprzedzającym wydanie decyzji przez Rektora nie sposób powiedzieć, że było ono prowadzone z rażącym naruszeniem fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego, przepisów prawa materialnego oraz konstytucyjnych praw skarżącego. Wbrew oczekiwaniu skarżącego, nie nabył on dotychczas statusu studenta na studiach stacjonarnych drugiego stopnia w roku akademickim [...], na kierunku Bezpieczeństwo wewnętrzne. Status studenta nabywa się z chwilą immatrykulacji, czyli aktu przyjęcia w poczet studentów oraz złożenia uroczystego ślubowania. Pomiędzy ukończeniem studiów I stopnia (obroną pracy) a rozpoczęciem kolejnego etapu, czy też nowego kierunku, w którym następuje nowa immatrykulacja, status studenta nie przysługuje. Do chwili złożenia ślubowania kandydat co najwyżej nabywa status osoby przyjętej na studia. Jak wynika z § 30 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów na [...] w L., dziekan stwierdza fakt niepodjęcia studiów przez osobę przyjętą na studia w przypadku nieprzystąpienia do immatrykulacji i niezłożenia ślubowania. Wobec czego, brak było podstaw do wszczynania w tej sprawie postępowania dyscyplinarnego, właściwego dla osoby o statusie studenta, którego to statusu skarżący nie zdążył osiągnąć. Oczywiście niekorzystna dla strony decyzja nie jest więc ani przejawem zastosowania przez organ sankcji administracyjnej, ani stworzenia nowej przesłanki dyskwalifikującej kandydata. Nie można zatem podzielić zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia art. 6, 7, 8, 10 § 1, 12 § 1 k.p.a. tj. naruszenie zasady praworządności, prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania, czynnego udziału strony w postępowaniu, szybkości i prostoty postępowania. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie tylko zgromadził istotny dla prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy, ale dokonał wszechstronnej jego oceny, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym i prawnym zaskarżonej decyzji - wraz ze wszystkimi elementami wskazanymi w art. 107 § 3 k.p.a. Rektor wskazał w szczegółowym uzasadnieniu rozstrzygnięcia na okoliczności stanu faktycznego sprawy oraz odniósł się do znaczenia obowiązujących powszechnie obowiązujących przepisów prawa, a także do regulacji wewnętrznych, dokonując ich prawidłowej interpretacji. Rektor zajął także swoje jednoznaczne stanowisko w kwestii wielu zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji Komisji Rekrutacyjnej. Powyższe oznacza, że organ odwoławczy dostosował się do standardów postępowania w demokratycznym społeczeństwie. Jak wyjaśnia Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 maja 2021 r. sygn. III OSK 834/21 do takich standardów zalicza się prawidłowe uzasadnienie decyzji, gdyż taka sytuacja zapewnia pełną realizację prawa do procesu sądowego. W tym stanie rzeczy argumentacja skarżącego o arbitralnym i stronniczym postępowaniu organu okazała się zupełnie bezpodstawna. Również pozostałe zarzuty skargi, w tym o "przyjętym założeniu o winie skarżącego" należało ocenić jako niezasadne. Sąd w pełni akceptuje ustalenia poczynione przez organ odwoławczy, a także podziela opinię o braku obowiązku Uniwersytetu przyjęcia skarżącego na studia stacjonarne drugiego stopnia w roku akademickim 2025/2026, na kierunku Bezpieczeństwo wewnętrzne. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.