III SA/Lu 1230/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 8 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy ze skargi Wojewody L. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...] czerwca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami stwierdza częściowo nieważność zaskarżonej uchwały, w zakresie obejmującym: a) § 4 w całości, b) § 1 ust. 3 tiret pierwszy załącznika Nr 2 do uchwały, c) § 1 ust. 4 zdanie drugie w brzmieniu: "SSM J. – Filia w J." załącznika Nr 2 do uchwały.

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej przez Wojewodę L. , jako organ nadzoru, jest uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w J. z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami. Zaskarżona uchwała została wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713, z późn. zm. – dalej jako "ustawa" lub "u.s.g.") oraz art. 8 ust. 17 i art. 88 ust. 1 i ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. 2021 r. poz. 1082, z późn. zm. – dalej jako "Prawo oświatowe") w związku z § 1-5 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 52, poz. 466 – dalej jako "rozporządzenie"). Zgodnie z postanowieniem zawartym w § 1 zaskarżonej uchwały, z dniem 1 września 2020 r. utworzono całoroczne Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J. z filiami. W § 4 tej uchwały określono, że traci moc uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w J. z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. i nadania statutu. Wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi J. (§ 5), zaś w § 7 określono, że uchwała wchodzi w życie z dniem 1 września 2020 r. Załączniki do uchwały stanowiły "Akt założycielski" Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z siedzibą w J., ul. [...], [...] (załącznik nr 1) oraz Statut Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. (załącznik nr 2). Postanowienie § 1 ust. 3 Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. otrzymało następujące brzmienie: "Schronisko posiada filie, których nazwy brzmią: . Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J., Filia w J. przy ul. [...], [...], . Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J., Filia w G. S. [...], [...]." Według § 1 ust. 4 Statutu, ustalona nazwa jest używana przez Szkolne Schronisko Młodzieżowe i F. S. w pełnym brzmieniu. Na pieczęciach i w korespondencji może być używany skrót nazwy: SSM w J. – Filia w J., SSM J. – Filia w G. S.. Skargę na powyższą uchwałę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł Wojewoda L. jako organ nadzoru, który wniósł o częściowe stwierdzenie jej nieważności, w części obejmującej § 4 uchwały oraz § 1 ust. 3 tiret 1 i § 1 ust. 4 zdanie drugie Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J., w zakresie słów: "SSM J. – Filia w J.". W uzasadnieniu skargi organ nadzoru podniósł, że analiza postanowień § 4 uchwały oraz § 1 ust. 3 tiret pierwsze i § 1 ust. 4 zdanie drugie Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. w zakresie słów: "SSM J. – filia w J.", stanowiącego załącznik do uchwały prowadzi do wniosku, że podejmując uchwałę Nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami, Rada Miejska w J. dokonała w istocie przekształcenia utworzonego na mocy uchwały Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. przy ul. [...], w filię nowoutworzonego Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z siedzibą w J., przy ul. [...]. Powołując się na przepisy art. 89 Prawa oświatowego organ nadzoru podniósł, że proces związany z likwidacją bądź przekształceniem placówki oświatowej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obligatoryjnie musi zostać poprzedzony uzyskaniem pozytywnej opinii kuratora oświaty. Dopiero uzyskanie takiej opinii pozwala na podjęcie aktu o likwidacji, bądź o przekształceniu placówki. Odnosząc się do sprawy Wojewoda stwierdził, że podjęcie uchwały Nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami, nie zostało poprzedzone stosowną procedurą zmierzającą do uzyskania pozytywnej opinii L. Kuratora Oświaty w przypadku zamiaru przekształcenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J., przy ul. [...]. Organ nadzoru zwrócił także uwagę, że gmina nie jest przy wykonywaniu zadań z zakresu oświaty całkowicie samodzielna. W świetle bowiem ustawy Prawo oświatowe, politykę oświatową państwa realizuje minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, koordynuje, współdziałając w tym zakresie z wojewodami oraz z innymi organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach funkcjonowania systemu oświaty. Natomiast kurator oświaty, w imieniu wojewody, wykonuje zadania i kompetencje w zakresie oświaty określone w ustawie i przepisach odrębnych na obszarze województwa, a w szczególności sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi przedszkolami, innymi formami wychowania przedszkolnego, szkołami, placówkami oraz kolegiami pracowników służb społecznych, które znajdują się na obszarze danego województwa. Wojewoda odwołał się przy tym do wyroku z dnia 8 maja 2002 r., sygn. K 29/00, w którym Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że polski system oświatowy jest integralną całością, na którą składa się suma różnych zadań i kompetencji wielu jednostek organizacyjnych i organów publicznych. Suma tych zadań i kompetencji rozpisana została na działania wielu podmiotów, z których każdy ma zadania i kompetencje określone i przypisane mu przez przepisy prawa. Organ nadzoru podkreślił nadto, że prawidłowa pod względem prawnym uchwała musi spełniać niezbędne wymagania zarówno w aspekcie materialnym, jak i formalnym. Treść uchwały musi być zgodna z przepisami prawa, a ponadto tryb jej podjęcia musi odpowiadać określonym procedurom. Zaniechanie zaś polegające na podjęciu przez Radę Miejską w J. uchwały w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami, bez uprzedniego uzyskania pozytywnej opinii L. Kuratora Oświaty w sprawie przekształcenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J., ul. [...], organ nadzoru ocenił jako istotne naruszenie przepisów art. 89 ust. 9 w związku z art. 89 ust. 3 Prawa oświatowego. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta J. wyjaśniła, że celem podjęcia zaskarżonej uchwały przez Radę Miejską w J. było uporządkowanie stanu prawnego Schronisk Młodzieżowych na terenie Gminy J.. Z wyjaśnień organu wynikało, że Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J., przy ul. [...] w J., utworzone uchwałą Rady Miejskiej w J. N. [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. i nadania statutu, rozpoczęło swoje funkcjonowanie od 1 września 2013 r. Schroniska to działało przy Szkole Podstawowej im. M. R. w J.. Organ zwrócił uwagę, że powyższa uchwała dopuszczała jednocześnie funkcjonowanie Schroniska Młodzieżowego przy ul. [...] w J. w ramach Szkoły Podstawkowej im. M. R. w J. i jako odrębnej jednostki budżetowej. Rada Miejska w J. uznała wskazaną uchwałę za wewnętrznie sprzeczną i postanowiła ją uchylić. Dlatego podejmując zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w J. zrealizowała swój pierwotny zamiar wyrażony w § 6 ust. 1 Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J., stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. i nadania statutu, zgodnie z którym Schronisko przy ul. [...] w J. miało funkcjonować w ramach jednostki budżetowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest w pełni usprawiedliwiona, bowiem uchwała w zaskarżonej części wydana została z naruszeniem obowiązującego prawa. Skarga w niniejszej sprawie została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Według tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Stosowny wniosek został złożony przez skarżącego Wojewodę L. w skardze, zaś organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy. Na wstępie wymaga zwrócenia uwagi, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a zatem kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Według przepisu art. 91 u.s.g., uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90 u.s.g. Natomiast po upływie tego terminu, wojewoda traci kompetencję nadzorczą i nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W przypadku, gdy organ nadzoru stwierdzi istotne naruszenie prawa, to po upływie powyższego terminu, w ramach sprawowanego nadzoru nad działalnością gminy powinien zastosować inny przewidziany przez ustawodawcę środek nadzorczy. W tym przypadku może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 93 ust. 1 u.s.g.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że wojewoda jako organ nadzoru nie jest ograniczony żadnym terminem we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na podlegający jego nadzorowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego, co do którego stwierdza, że zaistniały przesłanki do stwierdzenia jego nieważności w rozumieniu art. 91 ust. 1 u.s.g. W okolicznościach niniejszej sprawy Wojewoda L. w takiej właśnie sytuacji – na podstawie art. 93 ust. 1 u.s.g. – wniósł w dniu 7 grudnia 2020 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 91 ust. 1 u.s.g., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w J. z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami, w części obejmującej § 4 uchwały oraz § 1 ust. 3 tiret 1 i § 1 ust. 4 zdanie drugie Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. w zakresie słów: "SSM J. – Filia w J.", stanowiącego załącznik nr 2 do uchwały. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały należy stwierdzić, że materialnoprawną podstawę jej podjęcia stanowiły wskazane w niej przepisy art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 8 ust. 17 i art. 88 ust. 1 i ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe w związku z § 1-5 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych. Zaskarżoną uchwałą utworzono Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J. (§ 1) i stwierdzono, że traci moc uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w J. z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. i nadania jej statutu (§ 4). W Statucie utworzonego Schroniska postanowiono, że istniejące dotychczas Schronisko Młodzieżowe w J. działające przy Szkole Podstawowej im. M. R. w J., ul. [...], [...], będzie stanowiło jego filię i w świetle § 1 ust. 3 tiret pierwsze Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. (stanowiącego załącznik nr 2 do zaskarżonej uchwały) będzie funkcjonowało pod nazwą Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J., Filia w J. przy ul. [...], [...]. W § 1 ust. 4 Statutu postanowiono, że ustalona nazwa będzie używana przez Szkolne Schronisko Młodzieżowe i Filie Schroniska w pełnym brzmieniu. Na pieczęciach i w korespondencji może być używany skrót nazwy: SSM w J. – Filia w J., SSM J. – Filia w G. S.. Wojewoda zarzucił podjęcie uchwały w zaskarżonej części z istotnym naruszeniem przepisów art. 89 ust. 3 i ust. 9 ustawy – Prawo oświatowe, poprzez utworzenie Schroniska z filiami bez uprzedniego uzyskania pozytywnej opinii [...] Kuratora Oświaty. Zdaniem Wojewody doszło bowiem do przekształcenia istniejącego Schroniska Młodzieżowego w J., ul. [...]. Rozważenia w rozpoznawanej sprawie wymagało zatem, czy istotnie doszło do przekształcenia istniejącej placówki i czy w związku z tym została zachowana procedura, o której mowa w art. 89 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe. Zwrócenia uwagi w tym miejscu wymaga, że w świetle art. 7 ust. 1 pkt 8 u.s.g., sprawy z zakresu edukacji publicznej należą do zadań własnych gminy. Zgodnie z art. 2 pkt 3 Prawa oświatowego, system oświaty obejmuje placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego. Jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić jedynie szkoły i placówki publiczne (art. 8 ust. 3 ustawy – Prawo oświatowe). Stosownie do art. 88 ust. 1 Prawa oświatowego, szkołę lub placówkę publiczną zakłada się na podstawie aktu założycielskiego, który określa odpowiednio jej typ lub rodzaj, nazwę i siedzibę. Według zaś art. 88 ust. 7 Prawa oświatowego, organ lub osoba, o których mowa w art. 8 ust. 2, zakładająca szkołę lub placówkę podpisuje akt założycielski oraz nadaje pierwszy statut. Akt założycielski i statut szkoły lub placówki publicznej przesyła się właściwemu kuratorowi oświaty oraz innym organom właściwym do sprawowania nadzoru pedagogicznego nad szkołą lub placówką (art. 88 ust. 8 Prawa oświatowego). Procedura związana z likwidacją szkoły lub placówki publicznej uregulowana jest natomiast w art. 89 Prawa oświatowego. Stosownie do art. 89 ust. 1 omawianej ustawy, szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 14-18, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, a w przypadku uczniów pełnoletnich – tych uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Według art. 89 ust. 3, szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, a w przypadku publicznej szkoły artystycznej prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego – po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną może zostać zlikwidowana za zgodą organu, który udzielił zezwolenia na jej założenie. Opinia, o której mowa w ust. 3, jest wydawana w drodze postanowienia, na które przysługuje: 1) zażalenie do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania – w przypadku postanowienia wydanego przez kuratora oświaty; 2) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego – w przypadku postanowienia wydanego przez tego ministra (art. 89 ust. 4). Zgodnie zaś z art. 89 ust. 8 Prawa oświatowego, przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do placówek publicznych, z wyjątkiem warunku o likwidacji z końcem roku szkolnego. Przepisy ust. 1-8 i art. 88 stosuje się odpowiednio w przypadku przekształcenia szkoły lub placówki (art. 89 ust. 9). Z przepisów ustawy – Prawo oświatowe nie wynika wprost, że szkole schronisko młodzieżowe może posiadać filię. Taki wniosek można jednak wywieść z analizy przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 5, poz. 466). Z § 1 ust. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia wynika, że nazwa filii szkolnego schroniska młodzieżowego zawiera nazwę schroniska, któremu filia jest organizacyjnie podporządkowana, oraz określenie "Filia w ...". Stosownie zaś do § 3 ust. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia, w szkolnym schronisku młodzieżowym posiadającym filię tworzy się stanowisko kierownika filii. Analiza wskazanych przepisów oraz podjętych decyzji prowadzi do wniosku, że w rozpoznawanej sprawie istotnie doszło do zmiany (przekształcenia) istniejącego Schroniska Młodzieżowego w J., działającego przy Szkole Podstawowej im. M. R. w J., ul. [...], [...], utworzonego uchwałą Rady Miejskiej w J. N. [...] z dnia [...] maja 2013 r., w filię Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z siedzibą w J., ul. [...], [...], utworzonego zaskarżoną uchwałą. W § 1 ust. 3 tiret pierwsze Statutu Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. (stanowiącego załącznik nr 2 do zaskarżonej uchwały) postanowiono, że będzie ono funkcjonowało pod nazwą Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J., Filia w J. przy ul. [...], [...]. Z tego względu zgodzić należało się ze stanowiskiem organu nadzoru, że zaskarżona uchwała w sprawie utworzenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z filiami, w rzeczywistości dokonała przekształcenia istniejącego Schroniska Młodzieżowego w J. działającego przy Szkole Podstawowej im. M. R. w J., ul. [...], [...], utworzonego uchwałą Rady Miejskiej w J. N. [...] z dnia [...] maja 2013 r., w filię nowoutworzonego Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z siedzibą w J., ul. [...]. Tymczasem ustawa – Prawo oświatowe nie zawiera legalnej definicji "przekształcenia szkoły lub placówki". Aktualne jednak pozostaje stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, ukształtowane na tle ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, której przepisy art. 58 i 59 miały analogiczne brzmienie jak obowiązujące przepisy art. 88 i 89 Prawa oświatowego, że skoro brak jest legalnej definicji przekształcenia, to poza przypadkami wyłączenia szkół/przedszkoli lub placówek z zespołu szkół oraz rozwiązania zespołu szkół, wszystkie inne działania związane z ingerencją w warunki utworzenia i organizacji szkoły/przedszkola lub placówki – wymagają zachowania warunków określonych w art. 58 i art. 59 ustawy o systemie oświaty (zob. przykł. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 755/15). Zmiana dowolnego z elementów aktu założycielskiego szkoły jest przekształceniem tej szkoły, o którym mowa w art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty. "Przekształcenie" to bowiem literalnie "zmiana czegoś", a w tym przypadku dochodzi właśnie do zmiany elementów konstytutywnych dla bytu prawnego szkoły, tj. aktu założycielskiego (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 3045/13). Szkolne Schronisko Młodzieżowe w J., ul. [...], utworzone uchwałą Rady Miejskiej w J. N. [...] z dnia [...] maja 2013 r. jest placówką oświatowo-wychowawczą w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe. Wymienioną uchwałą Schronisku został nadany Statut. Zmiana istniejącego schroniska w filię schroniska nowoutworzonego jest zatem przekształceniem, ponieważ prowadzi w istocie do zmiany bytu prawnego Schroniska Młodzieżowego w J. działającego dotychczas przy Szkole Podstawowej im. M. R. w J.. A skoro doszło do przekształcenia, to wymagane było zachowanie procedury związanej z przekształceniem placówki. Procedura ta wymaga, jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 89 ust 3 w związku z ust. 9 Prawa oświatowego, uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty. Okolicznością bezsporną w sprawie niniejszej było zaś to, że organ prowadzący Schronisko – Gmina J., nie zasięgnęła opinii L. Kuratora Oświaty w sprawie przekształcenia Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J. z siedzibą przy ul. [...]. W takich zaś okolicznościach niezachowanie przez organ tak rozumianej procedury uzyskania opinii L. Kuratora Oświaty należało zakwalifikować jako istotne naruszenie prawa. Jak wyjaśniono już na wstępie, zgodnie z art. 91 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić tylko wówczas, gdy w sposób istotny narusza ona prawo. Zgodnie zaś z aprobowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, istotnym naruszeniem jest m.in. naruszenie przepisów określających kompetencję do podjęcia uchwały, podstawy prawnej podejmowanych uchwał, przepisów ustrojowych, przepisów prawa materialnego – przez ich wadliwą wykładnię – oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. wyrok NSA z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I OSK 1136/17). W konsekwencji dotychczasowych rozważań należało stwierdzić, że w ocenie Sądu zaskarżona uchwała jest sprzeczna z prawem z tego względu, że została wydana z istotnym naruszeniem przepisów art. 89 ust. 9 w związku z ust. 3 Prawa oświatowego. To zaś stanowi ustawową przyczynę stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, w części odnoszącej się do Szkolnego Schroniska Młodzieżowego w J., ul. [...], obejmującej w całości § 4 zaskarżonej uchwały, § 1 ust. 3 tiret pierwszy załącznika Nr 2 do uchwały oraz § 1 ust. 4 zdanie drugie w brzmieniu: "SSM J. – Filia w J." załącznika Nr 2 do uchwały. Mając powyższe rozważania na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był – na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. – stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały we wskazanej części, objętej zastrzeżeniami organu nadzoru, o czym orzekł w sentencji wyroku.