III SA/Lu 121/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na uchwałę Zarządu Powiatu w L. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie powołania Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. postanawia: odrzucić skargę.

J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Zarządu Powiatu L. nr [...] z dnia [...] września 2020 r. powołującą na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. S. D., na czas określony 6 lat od dnia 1 października 2020 r. Powyższa uchwała została wydana na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 511 ze zm., obecnie Dz.U. z 2020 r., poz. 920) – dalej jako "u.s.p.". W uzasadnieniu skargi skarżąca zakwestionowała spełnienie przez S. D. wymogów formalnych udziału w konkursie na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. , z uwagi na brak wymaganego ustawą o działalności leczniczej stażu pracy na stanowiskach kierowniczych. Skarżąca wywiodła interes prawny w zaskarżeniu uchwały nr [...] z faktu, że pełniąca obowiązki Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. S. D. na podstawie uchwały Zarządu Powiatu w L. nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. rozwiązała ze skarżącą umowę o pracę za wypowiedzeniem i stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały ma znaczenie dla kwestionowania przez skarżącą prawidłowości rozwiązania przez pracodawcę stosunku pracy. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu w L. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżąca nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi, jak również żadne jej uprawnienia nie zostały naruszone. Zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej, o którym mowa w art. 87 ust. 1 u.s.p. Nie wystąpiło bowiem naruszenie skonkretyzowanego interesu własnego skarżącej, wynikającego z norm prawa materialnego kształtujących jej sytuację prawną. Nie istnieje bezpośredni związek między zaskarżoną uchwałą, a indywidualnymi prawami skarżącej, które zostały naruszone poprzez ograniczenie lub pozbawienie konkretnych uprawnień lub nałożenie obowiązków. Skarżąca posiada co najwyżej interes faktyczny, bowiem jest zainteresowana sposobem uregulowania powołania dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 87 ust. 1 u.s.p., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Legitymacja skargowa oparta na przepisie art. 87 ust. 1 u.s.p. ma charakter szczególny, odmienny od zasady ogólnej wyrażonej w art. 50 § 1 p.p.s.a. Wymaga nie tylko wskazania przez wnoszącego skargę normy prawa materialnego, kształtującej jego sytuację prawną, ale również wykazania, że zaskarżony akt oddziałuje na posiadany przez skarżącego interes prawny, który w ten sposób zostaje naruszony. Skarga wnoszona na podstawie art. 87 ust. 1 u.s.p. nie ma charakteru actio popularis – nie jest skargą wnoszoną w interesie publicznym. Jest dopuszczalna wyłącznie w przypadku naruszenia indywidualnego, chronionego prawem interesu. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć sytuację, w której istnieje norma prawa materialnego kształtująca sferę praw skarżącego. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Obowiązek wykazania się indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, a także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu lub uprawnienia, spoczywa na stronie skarżącej. W przypadku zaskarżenia uchwały organu powiatu skarżąca musi wykazać naruszenie indywidualnego interesu prawnego, polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a jej własną, indywidualną i prawnie chronioną sytuacją. Interes ten powinien mieć charakter bezpośredni, konkretny i realny. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami prawa. Nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 1503/18 i powołane tam stanowisko doktryny). W świetle opisanego wyżej, kwalifikowanego charakteru legitymacji do zaskarżenia uchwał organu powiatu uznać należy, że skarżąca J. W. nie spełniła przewidzianych w art. 87 ust. 1 u.s.p. przesłanek wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Powiatu w L. nr [...] z dnia [...] września 2020 r. Z zawartej w skardze argumentacji wynika, że skarżąca upatruje uprawnienie do zaskarżenia powyższej uchwały w okoliczności dokonania wypowiedzenia jej umowy o pracę w SP ZOZ w L. przez działającą w imieniu pracodawcy S. D., w sytuacji gdy osoba ta nie miała umocowania prawnego do podjęcia takiej czynności, bowiem została powołana na stanowisko najpierw pełniącej obowiązki, a później już Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. – niezgodnie z prawem. Tym samym, w ocenie skarżącej zaskarżona uchwała ma znaczenie przy kwestionowaniu przez nią prawidłowości rozwiązania umowy o pracę. Powołane przez skarżącą okoliczności nie przesądzają jednak o istnieniu po stronie skarżącej interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, a jedynie świadczą o istnieniu interesu faktycznego, który nie jest w żaden sposób chroniony przez prawo. Skarżąca nie wykazała istnienia związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jej indywidualną sytuacją prawną, ani że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpłynęła na jej sferę prawnomaterialną, pozbawiła ją pewnych uprawnień albo uniemożliwiła ich realizację. W ocenie sądu, zaskarżona uchwała w żaden sposób nie naruszyła realnego interesu prawnego skarżącej, zaś samo twierdzenie, że uchwała pozwoli zakwestionować prawidłowość wypowiedzenia skarżącej stosunku pracy, nie daje podstaw do przyjęcia, że naruszony został jej interes prawny. Legitymacji skargowej w oparciu o art. 87 ust. 1 u.s.p. nie można skutecznie wywodzić z okoliczności przytoczonych przez skarżącą. Stanowisko takie, w podobnym stanie faktycznym, wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 3538/19 stwierdzając brak interesu prawnego strony skarżącej – pracownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej – w zaskarżeniu do sądu administracyjnego uchwały zarządu powiatu w przedmiocie powołania na stanowisko pełniącego obowiązki dyrektora tego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Ubocznie należy wskazać, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 29 września 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt VII P 263/19, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przywrócił J. W. do pracy w SP ZOZ w L. na dotychczasowych warunkach pracy i płacy. Skarżąca zakwestionowała zatem w drodze przewidzianej prawem wypowiedzenie umowy o pracę, wnosząc pozew do sądu powszechnego. Z tych wszystkich względów należało uznać, że skarga J. W., jako wniesiona przez osobę nieposiadającą interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Zarządu Powiatu w L. nr [...] z dnia [...] września 2020 r., podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a.