III SA/Lu 116/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Kosowska Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca) Protokolant: Sekretarz sądowy Małgorzata Rębacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2026 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Rektora Uniwersytetu Medycznego w Lublinie na rzecz M. T. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 5 grudnia 2025 r., Dziekan Szkoły Doktorskiej, działający z upoważnienia Rektora Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, skreślił M. T., doktoranta drugiego roku Szkoły Doktorskiej w dyscyplinie [...], z listy doktorantów roku akademickiego 2024/2025 Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że M. T., doktorant drugiego roku, rozpoczął kształcenie w Szkole Doktorskiej w dniu 1 października 2023 r. w dyscyplinie [...]. Jego opiekunem naukowym został dr hab. T. K., prof. uczelni. W dniu 26 września 2025 r. Komisja Oceny Śródokresowej dokonała oceny śródokresowej realizowanego przez doktoranta Indywidualnego Planu Badawczego (IPB). Przedmiotowa ocena zakończyła się wynikiem negatywnym. Komisja po zapoznaniu się ze sprawozdaniem doktoranta postanowiła jednogłośnie wydać negatywną ocenę z uwagi na następujące braki: pomimo upływu połowy czasu zaplanowanego na realizację IPB do badania zrekrutowano jedynie 25 [...] z zakładanej liczby 200. Konsekwencją skrajnego opóźnienia rekrutacji są również inne opóźnienia w zakresie czynnego udziału w konferencjach oraz przygotowania publikacji. Doktorant podczas dyskusji stwierdził, że nie posiada żadnego planu mającego na celu przyspieszenie rekrutacji. Doktorant podczas rozmowy z komisją nie ustrzegł się również nierealistycznej oceny doniosłości swoich planowanych odkryć, w jego opinii wyniki uzyskanych badań mają posłużyć jako podstawa nowych wytycznych w zakresie leczenia ran, lecz w opinii komisji badanie, w którym podstawowym kryterium jest [...], nieuwzględniające żadnych parametrów obiektywnych, może nie dać wyników o pożądanej jakości. Wątpliwości komisji budziły też pewne elementy IPB, takie jak skrajna heterogenność grupy badanej, brak czynników stratyfikacyjnych, brak oceny obiektywnych punktów końcowych badania, niejasne zasady randomizacji. Jednak IPB został oceniony wcześniej, a powyższa negatywna ocena oparta jest jedynie na ocenie postępów doktoranta w jego realizacji. Komisja zidentyfikowała niewystarczające jego przygotowanie w zakresie metodologii badań naukowych, co skutkuje poważnymi mankamentami jego działalności badawczej opisanymi powyżej. W opinii komisji, terminowa realizacja założeń IPB została skrajnie zagrożona, a szansa, że po zakończeniu projektu doktorant uzyska wartościowe wyniki niewielka. W dniu 16 października 2025 r. doktorant złożył odwołanie od negatywnej oceny Komisji Śródokresowej. Na podstawie § 16 ust. 10 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie została powołana Komisja w nowym składzie, która miała posiedzenie w dniu 3 listopada 2025 r. Komisja zgodnie stwierdziła, że doktorant nie realizuje założeń IPB zgodnie z założonym harmonogramem, gdyż pomimo deklaracji podanej w odwołaniu o zwiększeniu liczby zrekrutowanych [...] do 38 (z 25 podanych w sprawozdaniu lub "ok. 20" podanych na slajdach prezentacji) doktorant nie zamieścił w odwołaniu żadnych danych opisowych dotyczących zrekrutowanej grupy, ani wyników wstępnych swoich badań wykonanych na zrekrutowanej grupie. Budzi to wątpliwość i pytania, w jaki sposób zrekrutowano 18 [...] (lub 13 w zależności od przyjęcia dotychczasowo zrekrutowanej liczby osób 20 lub 25) w okresie 19 dni (od daty posiedzenia Komisji Oceny Śródokresowej do daty złożenia odwołania), jeżeli od momentu uzyskania zgody Komisji Bioetycznej na badanie (29 lutego 2024 r.) do czasu oceny śródokresowej (okres ponad 1,5 roku) zrekrutowano jedynie 20-25 [...]. Ponieważ docelowa grupa badawcza ma liczyć 200 osób, komisja oceniła jako mało prawdopodobne ukończenie rekrutacji [...] w okresie trwania kształcenia w Szkole Doktorskiej. Założeniem IPB było przygotowanie 3 publikacji, jednej przeglądowej oraz 2 oryginalnych. Do czasu złożenia odwołania nie opublikowano żadnej z planowanych publikacji, łącznie z publikacją przeglądową, do napisania której nie były bezpośrednio potrzebne wyniki prowadzonych badań empirycznych. Doktorant nie zamieścił w odwołaniu kopii przygotowywanego manuskryptu, stwierdzając w odwołaniu, iż: "pierwsza publikacja naukowa jest obecnie na ukończeniu, trwają ostatnie poprawki przed wysłaniem do czasopisma". Budzi to wątpliwości dotyczącye postępu prac związanych z przygotowaniem wspomnianego manuskryptu. Doktorant nie przedstawił realnego planu naprawczego np. zrezygnowanie z cyklu publikacji i zastąpienie jej rozprawą doktorską monograficzną, zredukowanie liczebności grupy badanej wraz ze zmniejszeniem liczby ocenianych opatrunków specjalistycznych (np. z 5 do 3 - w celu zapewnienia wystarczającej liczebności w poszczególnych podgrupach badawczych pomimo zmniejszenia całkowitej liczebności grupy) lub innych. Komisja zwróciła również uwagę na rażące braki metodologiczne w IPB uniemożliwiające ocenę jego realnej wykonalności. Metodologia nie podaje żadnych danych na temat charakterystyk prognozowanej grupy badawczej (np. zakres wiekowy rekrutowanych [...], [...]. Pomimo, że protokół zawiera informacje o "wątpliwościach pewnych elementów IPB", doktorant nie odniósł się do nich w odwołaniu. Odpowiedź doktoranta na zarzut dotyczący braku randomizacji, czynników stratyfikacyjnych oraz heterogenności grupy badanej brzmiąca: "badanie ma charakter obserwacyjny, a jego celem jest wykazanie przewagi jednej metody nad drugą w sposób statystycznie porównawczy" nie jest odpowiedzią na stawiany zarzut. Należałoby podać, jakimi metodami ma być wykazana [...]. Wobec powyższego Komisja podtrzymała negatywną ocenę Komisji Oceny Śródokresowej z dnia 26 września 2025 r. W tych okolicznościach organ stwierdził, że zachodziły podstawy do skreślenia M. T. z listy doktorantów, gdyż zgodnie z art. 203 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz z §16 ust. 11 i § 31 ust. 1 pkt 2 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, stanowiącego załącznik do uchwały nr 37/2025 Senatu Uniwersytetu Medycznego w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2025 r., w przypadku negatywnego wyniku oceny śródokresowej doktoranta skreśla się z listy doktorantów. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w piśmie skarżącego z dnia 26 listopada 2025 r., wniesionym po zawiadomieniu w dniu 18 listopada 2025 r. o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy doktorantów, organ wyjaśnił, że uzyskanie pozytywnej opinii Komisji Bioetycznej nie ma związku z oceną dokonywaną przez Komisję Oceny Śródokresowej z uwagi na różny zakres kompetencji obydwu komisji, a także lub przede wszystkim odmienny zakres przedmiotowy dokonywanej przez nie oceny. Zadaniem Komisji Bioetycznej jest wydawanie opinii odnośnie aspektów etyczno - deontologicznych planowanych badań z udziałem ludzi oraz stosowania nowych metod służących ratowaniu i zachowaniu zdrowia ludzkiego. Komisja przy wydawaniu opinii kieruje się względami etycznymi oraz oceną celowości, zasadności oraz spójności projektu. Ocenie śródokresowej, przeprowadzanej w połowie okresu kształcenia, podlega natomiast realizacja przez doktoranta Indywidualnego Planu Badawczego. Ocena przeprowadzana jest według kryteriów określonych w "Zasadach oceny śródokresowej doktorantów w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie", stanowiących załącznik nr 14 do Regulaminu Szkoły Doktorskiej. W odniesieniu do uwagi dotyczącej uzyskania oceny pozytywnej od recenzentów powołanych przez Radę Szkoły Doktorskiej, organ zwrócił uwagę, że czym innym jest ocena Indywidualnego Planu Badawczego, dokonywana na etapie jego złożenia w Szkole Doktorskiej, a czym innym ocena śródokresowa, której podlegają postępy w realizacji IPB, tj. ocena realizacji harmonogramu przygotowania rozprawy doktorskiej, ocena prezentacji doktoranta dotyczącej jego dotychczasowych osiągnięć oraz ocena dyskusji z członkami komisji na temat prezentacji doktoranta. Organ wskazał, że ocena realizacji przez doktoranta programu kształcenia, w tym wymaganych aktywności badawczo - dydaktycznych została potwierdzona przez Dziekanat Szkoły Doktorskiej i nie budziła wątpliwości Komisji co do oceny. Organ podniósł, że w wyniku oceny realizacji harmonogramu przygotowania rozprawy doktorskiej oraz dyskusji doktoranta z członkami komisji na temat prezentacji komisja zgodnie uznała, iż doktorant nie realizuje założeń IPB zgodnie z założonym harmonogramem. Uzasadnione wątpliwości członków komisji budził fakt zrekrutowania jedynie 25 [...] z zakładanych 200, pomimo upływu połowy czasu zaplanowanego na realizację IPB. Konsekwencją skrajnego opóźnienia na tym etapie były zdaniem Komisji również inne opóźnienia w zakresie czynnego udziału w konferencjach oraz przygotowania publikacji. Na potwierdzenie słuszności wątpliwości podnoszonych przez komisję, doktorant stwierdził, iż nie posiada żadnego planu mającego na celu przyspieszenie rekrutacji [...]. Doktorant nie potrafił również w sposób rzeczowy odnieść się do uwag komisji dotyczących heterogenności grupy badanej, a jego odpowiedź w tym zakresie komisja uznała za niewystarczającą. Odnosząc się do powyższego komisja oceniła jako mało prawdopodobne ukończenie rekrutacji [...] w okresie trwania kształcenia, co zgodnie z założeniami IPB jest warunkiem jego realizacji. W odniesieniu do sformułowanych przez skarżącego zarzutów wskazujących na wszczęcie postępowania w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej na podstawie negatywnej oceny śródokresowej, która została sporządzona z naruszeniem Regulaminu Szkoły Doktorskiej i wydana została z przekroczeniem zakresu kompetencji Komisji Śródokresowej, organ wyjaśnił, że postępowanie dotyczące skreślenia z listy doktorantów ma charakter postępowania administracyjnego i przeprowadzane jest każdorazowo zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego na podstawie przesłanek wskazanych w § 31 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Skarżący otrzymał negatywną ocenę śródokresową, realizując tym samym przesłankę z § 31 ust. 1 pkt 2 Regulaminu, w związku z czym wszczęta została procedura skreślenia z listy doktorantów poprzedzona wysłaniem zawiadomienia, w którym skarżący został poinformowany o prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie 7 dni. W wyniku otrzymania powyższego zawiadomienia M. T. zgłosił się w podanym terminie do Dziekanatu Szkoły Doktorskiej nie wnosząc uwag i żądając kserokopii całej dokumentacji związanej z jego kształceniem w Szkole Doktorskiej oraz kserokopii protokołów z Komisji oceny śródokresowej. Jego żądanie zostało w całości spełnione. Rektor uznał za bezzasadny w całości zarzut dotyczący powołania składu komisji z naruszeniem przepisów § 16 Regulaminu Szkoły Doktorskiej. Organ zauważył, że doktorant podnosząc, iż w składzie Komisji Oceny Śródokresowej powołanej do oceny realizacji jego Indywidualnego Planu Badawczego znaleźli się specjaliści z zakresu [...], [...] [...] i [...], myli pojęcie specjalizacji z dyscypliną. Organ wyjaśnił, że ocena śródokresową przeprowadzana jest przez Komisję Oceny Śródokresowej składającą się z trzech ekspertów w dyscyplinie przygotowywanej rozprawy doktorskiej, powołaną przez Radę Szkoły. Przepis art. 202 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce stanowi, iż ocena śródokresowa jest przeprowadzana przez komisję, w skład której wchodzą 3 osoby, w tym co najmniej 1 osoba posiadająca stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska (nauki medyczne), zatrudniona poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską. Skład Komisji Oceny Śródokresowej dla skarżącego powołany został zgodnie z powyższą zasadą. W odniesieniu do zarzutu przekroczenia terminu ogłoszenia wyników oceny śródokresowej organ wskazał, że było to podyktowane doniosłością decyzji komisji o przyznaniu oceny negatywnej, której bezpośrednim skutkiem jest skreślenie z listy doktorantów, a tym samym utrata statusu doktoranta. Organ podkreślił, że nie miało to wpływu na bieg terminów dotyczących udziału skarżącego w każdym stadium postępowania i realizację jego praw jako strony. Organ zaznaczył, że ocena śródokresowa nie stanowi decyzji administracyjnej i w toku postępowania administracyjnego nie jest dopuszczalna kontrola merytorycznej oceny. Ocenie podlega jedynie formalna kontrola jej przeprowadzenia. Zdaniem organu należało uznać, że komisje oceniające zostały prawidłowo powołane, dokonano oceny IBP wraz z realizacją harmonogramu przygotowania rozprawy i dokonano logicznego uzasadnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniesionej na decyzję Rektora skarżący M. T. zarzucił naruszenie: 1) art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 14 § 1 k.p.a. oraz art. 104 k.p.a., poprzez doręczenie skarżącemu decyzji administracyjnej nieopatrzonej podpisem osoby uprawnionej do jej wydania - ani podpisem własnoręcznym, ani kwalifikowanym podpisem elektronicznym, ani kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną organu - co oznacza, że zaskarżony akt nie stanowi ważnej i skutecznej decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a. i nie może wywoływać skutków prawnych wobec strony; 2) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., polegające na wydaniu decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem przepisów prawa - tj. bez zachowania wymaganej prawem formy i bez złożenia podpisu przez osobę uprawnioną do działania w imieniu organu administracji, co skutkuje jej nieważnością z mocy prawa; 3) art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 14 § 1 k.p.a. oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., polegające na uznaniu za skuteczne wszczęcia postępowania administracyjnego pisma z dnia 12 listopada 2025 r., które nie zostało opatrzone podpisem osoby uprawnionej do działania w imieniu organu administracji publicznej, ani podpisem kwalifikowanym, ani pieczęcią elektroniczną, a tym samym nie mogło stanowić oświadczenia woli organu o wszczęciu postępowania administracyjnego. W rezultacie, postępowanie administracyjne w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy doktorantów nie zostało skutecznie zainicjowane, a wydana następnie decyzja z dnia 5 grudnia 2025 r. została podjęta bez podstawy procesowej, co stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i skutkuje jej nieważnością z mocy prawa; 4) art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a., poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego - w szczególności zasady praworządności, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz obowiązku rzetelnego i przejrzystego działania organu - poprzez doręczenie stronie nieautoryzowanych dokumentów pozbawionych elementów formalnych wymaganych przepisami prawa, 5) art. 10 § 1, art. 9 oraz art. 73 § 1-2 k.p.a. w zw. z art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a., polegające na prowadzeniu postępowania administracyjnego w sposób pozbawiający stronę rzeczywistej możliwości czynnego udziału w postępowaniu, zapoznania się z całością materiału dowodowego oraz przedstawienia własnego stanowiska i wniosków przed wydaniem decyzji, w szczególności poprzez: - faktyczne uniemożliwienie stronie zapoznania się z aktami sprawy w terminie wyznaczonym na złożenie stanowiska (ustalonym przez organ terminem do dnia 25 listopada 2025 r), podczas gdy dokumentacja została udostępniona dopiero w dniu 26 listopada 2025 r, tj. po upływie ustawowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie, - bezzasadną odmowę udostępnienia pełnych akt sprawy zarówno stronie, jak i jej pełnomocnikowi, pod pretekstem "wewnętrznych procedur uczelni'' i konieczności uzyskania zgody "mecenasa" obsługującego organ, co nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w obowiązujących przepisach prawa, - nieudostępnienie pełnej dokumentacji oraz zasłonięcie danych członków komisji oceniających Indywidualny Plan Badawczy, co uniemożliwiło stronie weryfikację prawidłowości powołania komisji oraz naruszyło zasadę jawności postępowania i prawa do obrony, które to działania organu stanowią rażące naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art 10 § 1 k.p.a.), zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.) oraz zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.); naruszenia te miały charakter istotny i realny, gdyż pozbawiły stronę rzeczywistej możliwości obrony jej praw i interesów w toku postępowania oraz uniemożliwiły przedstawienie argumentów, dowodów i stanowiska przed wydaniem decyzji; w konsekwencji, zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z pominięciem elementarnych gwarancji procesowych strony i w sposób, który miał bezpośredni i istotny wpływ na wynik sprawy, prowadząc do wydania decyzji arbitralnej, niepoprzedzonej pełnym i rzetelnym wyjaśnieniem stanu faktycznego; 6) art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ obowiązkowych działań w celu wszechstronnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ograniczenie postępowania dowodowego do bezkrytycznego powielenia tez i wniosków Komisji Oceny Śródokresowej oraz Komisji Odwoławczej, a następnie dokonanie dowolnej (a nie swobodnej) oceny dowodów, w szczególności przez pominięcie i brak merytorycznego odniesienia się do dowodów przedstawionych przez skarżącego (w tym dokumentów potwierdzających realizację programu kształcenia i IPB, stanowiska z 25 listopada 2025 r., danych o postępach badawczych, aktywności dydaktycznej i konferencyjnej, a także ocen i zatwierdzenia IPB), co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 7) art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., polegające na nieprzeprowadzeniu przez organ pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego, a w szczególności na pominięciu złożonego przez stronę pisemnego stanowiska z dnia 25 listopada 2025 r. oraz nieuwzględnieniu załączonych do niego dokumentów, wniosków i argumentów merytorycznych, co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego i wydaniem decyzji na podstawie niepełnego materiału dowodowego; 8) art. 107 § 3 k.p.a., polegające na niewskazaniu w uzasadnieniu decyzji pełnego materiału dowodowego, na którym organ oparł swoje rozstrzygnięcie, oraz na pominięciu wyjaśnienia, dlaczego odmówiono wiarygodności twierdzeniom i dowodom przedstawionym przez stronę, co czyni uzasadnienie decyzji niepełnym i niepozwalającym na kontrolę jej legalności przez sąd administracyjny. W rezultacie uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia ustawowych wymogów przewidzianych w art 107 § 3 k.p.a., a tym samym uniemożliwia dokonanie skutecznej kontroli instancyjnej i sądowej legalności decyzji. Taki sposób sporządzenia uzasadnienia stanowi istotne naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy; 9) art. 7 i 80 k.p.a., przez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego (m.in. liczby zrekrutowanych [...], rzekomych braków metodologicznych) bez wsparcia opinią specjalisty/biegłego i z pominięciem opinii promotora o międzynarodowej renomie; 10) art. 29 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz przepisów o komisjach bioetycznych, przez pominięcie znaczenia pozytywnej opinii Komisji Bioetycznej jako potwierdzenia wykonalności i etycznej poprawności projektu klinicznego (istotne dla oceny realności i harmonogramu badań); 11) art. 202 ust. 4 i ust. 6 oraz art. 203 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w związku z § 16 Regulaminu Szkoły Doktorskiej, poprzez uznanie za prawidłową i mogącą stanowić podstawę skreślenia oceny śródokresowej oraz rozstrzygnięcia Komisji Odwoławczej, mimo że zostały sporządzone przez komisje ukształtowane w sposób sprzeczny z wymogami dotyczącymi składu eksperckiego i dyscypliny, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska, a w konsekwencji - przez gremia nieposiadające realnych kompetencji do merytorycznej oceny projektu badawczego skarżącego, co skutkowało wadliwością oceny śródokresowej jako przesłanki skreślenia; 12) § 16 Regulaminu Szkoły Doktorskiej oraz zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez dokonanie przez komisje (a następnie zaakceptowanie przez organ) ocen odnoszących się do specjalistycznych zagadnień metodologii badań klinicznych i chirurgii oparzeń bez zapewnienia wiadomości specjalnych, w szczególności bez dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lub niezależnego eksperta, mimo że organ i komisje formułowały daleko idące wnioski o "brakach metodologicznych" i "nierealności" realizacji IPB, pozostające w kolizji z wcześniejszymi, jednoznacznie pozytywnymi ocenami merytorycznymi projektu (w tym oceną IPB oraz stanowiskiem promotora), 13) § 3 pkt 8 załącznika nr 14 do Regulaminu Szkoły Doktorskiej (termin ogłoszenia wyniku oceny śródokresowej), poprzez ogłoszenie wyniku oceny śródokresowej po upływie przewidzianego regulaminem terminu, a następnie przyjęcie przez organ, że uchybienie to nie miało znaczenia dla praw skarżącego, mimo że termin ten służy zapewnieniu przejrzystości procedury i realnej możliwości podjęcia środków obrony. Powołując się na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jej uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje; Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Daje temu wyraz przepis art. 145 p.p.s.a., który w § 1 pkt 1 stanowi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Rektora Uniwersytetu Medycznego w Lublinie orzekająca o skreśleniu skarżącego M. T. z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. W ocenie Sądu nie zachodziły podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Skarżący opierał zarzuty w tym zakresie na twierdzeniu, że doręczone mu zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak i sama decyzja nie zostały opatrzone podpisem osoby uprawnionej do działania w imieniu organu. Na okoliczność tę skarżący przedstawił kopie otrzymanego egzemplarza zawiadomienia oraz decyzji, zgodne z egzemplarzami w aktach administracyjnych. Zarzuty nie znajdują jednak uzasadnienia w świetle dokumentów zawartych w aktach sprawy. Z akt wynika, że zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak i sama decyzja zostały podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez Dziekana Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie prof. dr hab. B. D.. W dniu 12 września 2024 r. Rektor Uniwersytetu Medycznego w Lublinie upoważnił Dziekana Szkoły Doktorskiej prof. dr hab. B. D. między innymi do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach doktorantów w ramach toczących się postępowań na podstawie art. 203 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz wydawania innych pism niezbędnych do zapewnienia prawidłowego toku postępowań w tych sprawach (upoważnienie k. 75 akt sądowych). Fakt opatrzenia decyzji i zawiadomienia kwalifikowanym podpisem elektronicznym potwierdzają zaś dokumenty na kartach 123 i 124 akt administracyjnych, stanowiące potwierdzenie kopii wydruku z dokumentem elektronicznym. Dodatkowo kwestia podpisania decyzji została wyjaśniona w piśmie pełnomocnika organu z dnia 9 kwietnia 2026 r. (k. 115 akt sądowych). Jak wyjaśniono też w odpowiedzi organu na skargę, zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i decyzja zostały doręczone skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska w ramach e-doręczeń (publiczna usługa hybrydowa - PUH). Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 3), operator wyznaczony, świadcząc publiczną usługę hybrydową, przekształca dokument elektroniczny nadany przez podmiot publiczny z adresu do doręczeń elektronicznych w przesyłkę listową w celu doręczenia korespondencji do adresata. Przekształcenie odbywa się w sposób zautomatyzowany, zapewniający ochronę tajemnicy pocztowej na każdym etapie realizacji usługi. Stosownie do art. 46 ust. 3 powołanej ustawy, do zawartości przesyłki listowej, o której mowa w ust. 1, operator wyznaczony dołącza wydruk dokumentu zawierającego wynik weryfikacji podpisu lub pieczęci elektronicznej albo potwierdzenie, że integralność oraz pochodzenie dokumentu elektronicznego od podmiotu publicznego zostały zapewnione z wykorzystaniem środka identyfikacji elektronicznej. Z kolei w myśl art. 47 ust. 1 tej ustawy, w ramach przekształcania, o którym mowa w art. 46 ust. 1, operator wyznaczony zapewnia: 1) wykonanie z należytą starannością i jakością techniczną wydruku dokumentu elektronicznego, zgodnie z minimalnymi wymaganiami określonymi na podstawie art. 48, umożliwiającego adresatowi zapoznanie się z treścią korespondencji bez konieczności weryfikacji tej treści z dokumentem elektronicznym; 2) zgodność treści wydrukowanego dokumentu elektronicznego oraz dokumentu zawierającego wynik weryfikacji podpisu lub pieczęci elektronicznej z treścią odpowiadających im dokumentów elektronicznych. Na mocy zaś art. 47 ust. 2 powołanej ustawy, wykonane przez operatora wyznaczonego wydruki dokumentów, o których mowa w ust. 1, mają moc zrównaną z mocą dokumentów, z których zostały wykonane. W świetle dokumentów zawartych w aktach sprawy nie budzi wątpliwości, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania oraz zaskarżona decyzja zostały podpisane przez osobę upoważnioną. Natomiast to wyznaczony operator był zobowiązany do dołączenia wydruku dokumentu zawierającego wynik weryfikacji podpisu lub pieczęci elektronicznej albo potwierdzenie, że integralność oraz pochodzenie dokumentu elektronicznego od podmiotu publicznego zostały zapewnione z wykorzystaniem środka identyfikacji elektronicznej. Z tych względów zarzuty nieważności zaskarżonej decyzji nie zasługiwały na podzielenie. Natomiast przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji, orzekającej o skreśleniu skarżącego M. T. z listy doktorantów Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, wykazała, że decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, co skutkowało jej uchyleniem. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 z późn. zm., dalej także jako "ustawa" lub "p.s.w.n."). Przepis art. 202 w ust. 1 ustawy przewiduje, że doktorant, w uzgodnieniu z promotorem lub promotorami, opracowuje indywidualny plan badawczy zawierający w szczególności harmonogram przygotowania rozprawy doktorskiej i przedstawia go podmiotowi prowadzącemu szkołę doktorską w terminie 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia kształcenia. W przypadku wyznaczenia promotora pomocniczego plan jest przedstawiany po zaopiniowaniu przez tego promotora. Art. 207 ust. 2 p.s.w.n. nakłada na doktoranta obowiązek realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego. Realizacja planu podlega ocenie śródokresowej w połowie okresu kształcenia określonego w programie kształcenia, a w przypadku kształcenia trwającego 6 semestrów - w trakcie czwartego semestru (art. 202 ust. 2 p.w.s.n.). Ocena śródokresowa kończy się wynikiem pozytywnym albo negatywnym. Wynik oceny wraz z uzasadnieniem jest jawny (art. 202 ust. 3 p.w.s.n.). Konsekwencje negatywnego wyniku oceny śródokresowej określa art. 203 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem doktoranta skreśla się z listy doktorantów w przypadku negatywnego wyniku oceny śródokresowej. Skreślenie z listy doktorantów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 203 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 202 ust. 4 ustawy, ocena śródokresowa jest przeprowadzana przez komisję, w skład której wchodzą 3 osoby, w tym co najmniej 1 osoba posiadająca stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska, zatrudniona poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską albo osoba, o której mowa w art. 190 ust. 5. Promotor i promotor pomocniczy nie mogą być członkami komisji. Art. 205 ust. 1 pkt 3 ustawy przewiduje, że regulamin szkoły doktorskiej określa organizację kształcenia w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w szczególności sposób przeprowadzania oceny śródokresowej. Regulamin Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, stanowiący załącznik do uchwały nr 37/2025 Senatu Uniwersytetu Medycznego w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2025 r. (dalej także jako "Regulamin"), w § 16 stanowi, że realizacja IPB podlega ocenie śródokresowej (ust. 1). Ocena śródokresowa przeprowadzana jest w połowie okresu kształcenia, ale nie później niż w trakcie trwania czwartego semestru, niezależnie od czasu trwania kształcenia, według kryteriów określonych w "Zasadach oceny śródokresowej doktorantów w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie", stanowiących załącznik nr 14 do Regulaminu (ust. 2). Stosownie do § 16 ust. 3 Regulaminu, ocena śródokresowa przeprowadzana jest przez Komisję Oceny Śródokresowej, składającą się z trzech ekspertów w dyscyplinie przygotowywanej rozprawy doktorskiej, powołaną przez Radę Szkoły. W skład Komisji OŚ wchodzi co najmniej jedna osoba posiadająca co najmniej stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska, zatrudniona poza Uniwersytetem (ust. 4). Ocena śródokresowa kończy się wynikiem pozytywnym albo negatywnym (§ 16 ust. 7). Ocena wymaga uzasadnienia (§ 16 ust. 8). Zgodnie z § 16 ust. 10 Regulaminu, w przypadku negatywnego wyniku oceny śródokresowej doktorantowi/doktorantce przysługuje prawo do odwołania się do Dziekana w terminie 14 dni od doręczenia za pośrednictwem e-maila w domenie umlub wyniku oceny wraz z uzasadnieniem. Odwołanie rozpatruje Komisja OŚ w nowym składzie. Decyzja Komisji jest ostateczna. Z kolei zgodnie z § 1 załącznika nr 14 do Regulaminu "Zasady oceny śródokresowej doktorantów w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie", sposób przeprowadzenia oceny śródokresowej doktorantów/doktorantek obejmuje poniższe etapy i odbywa się w następującej kolejności: 1) ocena realizacji przez doktoranta/doktorantkę programu kształcenia; 2) ocena spójności osiągnięć doktoranta/doktorantki z założeniami IPB; 3) terminowość realizacji harmonogramu przygotowania rozprawy doktorskiej; 4) prezentacja dokonana przez doktoranta/doktorantkę dotycząca jego/jej dotychczasowych osiągnięć; 5) dyskusja z członkami Komisji OŚ na temat prezentacji doktoranta/doktorantki; 6) ustalenie przez Komisję OŚ wyniku oceny śródokresowej. Szczegółowe elementy oceny poszczególnych etapów, o których mowa w ust. 1, przedstawione są odpowiednio w załącznikach nr 6a i 6b do Regulaminu Szkoły Doktorskiej – Sprawozdanie z realizacji IPB (ust. 2). Każdy z etapów, o których mowa w ust. 1, oceniany jest przez Komisję OŚ (ust. 3). W § 2 ust. 1 załącznika nr 14 do Regulaminu przewidziano, że skład Komisji OŚ podaje Przewodniczący Rady Szkoły Doktorskiej najpóźniej 14 dni przed planowanym terminem oceny śródokresowej. Komisja OŚ podejmuje decyzje w głosowaniu zwykłą większością głosów, przy obecności wszystkich członków Komisji (ust. 2). Według § 2 ust. 3, z posiedzenia Komisji OŚ sporządzany jest protokół, który jest podpisywany przez wszystkich obecnych na posiedzeniu członków Komisji. Protokoły z obrad Komisji są niezwłocznie przekazywane do Dziekanatu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie. Wzór protokołu stanowi załącznik nr 1 do niniejszych Zasad. W § 3 załącznika nr 14 do Regulaminu zawarto uregulowania dotyczące procedury oceny śródokresowej, w tym w ust. 3 przewidziano, że posiedzenie Komisji OŚ może odbywać się również online lub w formie hybrydowej, z wykorzystaniem licencji Dziekanatu na platformie ZOOM. Zgodnie zaś z ust. 8 § 3 załącznika nr 14, wynik oceny śródokresowej jest ogłaszany w ciągu 7 dni od jej przeprowadzenia. Ponadto wynik ten wraz z uzasadnieniem jest przesyłany drogą elektroniczną za pośrednictwem e-maila w domenie umlub do doktoranta/doktorantki. W okolicznościach sprawy skarżący M. T., doktorant Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, przedstawił Indywidualny Plan Badawczy (IPB) pt. "[...]", w ramach dyscypliny – [...]. Jako datę rozpoczęcia realizacji IPB wskazano marzec 2024 r., a jako planowaną datę zakończenia – grudzień 2026 r. (k. 33-39 akt adm.). Po przeprowadzeniu w dniu 26 września 2025 r. oceny śródokresowej, Komisja Oceny Śródokresowej wydała ocenę negatywną (protokół k. 64-69 akt adm.). Skarżący wniósł odwołanie od tej oceny. W dniu 3 listopada 2025 r. Komisja Odwoławcza Oceny Śródokresowej również wydała ocenę negatywną (protokół k. 54-59 akt adm.). Wskazując na negatywny wynik oceny śródokresowej oraz treść art. 203 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz podkreślając brak dopuszczalności kontroli merytorycznej oceny, Rektor Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wydał decyzję o skreśleniu skarżącego z listy doktorantów. Zwrócić należy uwagę, że art. 203 ust. 3 p.w.s.n. stanowi, że skreślenie z listy doktorantów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Sprawa skreślenia doktoranta z listy jest zatem sprawą administracyjną, do oceny której zastosowanie znajdą regulacje k.p.a., w tym ogólne zasady tego postępowania wyrażone w art. 6, art. 7, czy art. 15 (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1174/20, wyrok WSA w Białymstoku z 24 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 18/22, wyrok WSA w Warszawie z 24 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 416/21). Zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ jest przy tym obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Z powyższego wynika, że w trakcie postępowania administracyjnego, przed wydaniem decyzji o skreśleniu z listy doktorantów, organ powinien skontrolować czy ocena śródokresowa, na podstawie której zamierza wydać negatywne dla doktoranta rozstrzygnięcie, została sporządzona zgodnie z wymogami zawartymi w art. 202 ust. 2-4 ustawy. Odmienna bowiem ocena tego aspektu oznaczałaby, że rola organu administracji byłaby w istocie marginalna, skoro ograniczałaby się jedynie do technicznego zredagowania treści decyzji, zaś faktyczne rozstrzygnięcie kwestii skreślenia danej osoby z listy doktorantów podejmowałaby Komisja, w ramach wydania negatywnej oceny śródokresowej (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 493/22). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest też pogląd, zgodnie z którym rozstrzygnięcia negatywne dla strony powinny być przekonująco i jasno uzasadnione, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z 10 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3285/18). Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, w której organ, podejmując rozstrzygnięcie o skreśleniu z listy doktorantów, opiera się na negatywnej ocenie śródokresowej komisji. Jest to bowiem formalny dokument, istotnie kształtujący sytuację doktoranta, będący podstawą dla rozstrzygnięcia podejmowanego przez organ administracji. To zaś przemawia za wnioskiem, że uzasadnienie tego dokumentu winno zostać sporządzone szczególnie starannie i dokładnie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt III OSK 1733/24). Zgodzić się należy ze stanowiskiem, że organ nie jest uprawniony do merytorycznej kontroli oceny śródokresowej. Jednakże wyłączenie oceny śródokresowej spod kontroli merytorycznej organu rozstrzygającego w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów zobowiązuje ten organ do szczególnie skrupulatnej oceny zgodności z prawem działania komisji, o której mowa w art. 202 ust. 4 p.s.w.n., odnośnie do prawidłowego wskazania zakresu oceny śródokresowej oraz dochowania prawem przewidzianej procedury. Zgodnie z art. 202 ust. 3 zd. 2 p.s.w.n., wynik oceny, wraz z uzasadnieniem, jest jawny. Wydaje się też oczywiste, że wynik oceny negatywnej, która pociąga za sobą konsekwencję w postaci skreślenia z listy doktorantów, musi być rzeczowo i precyzyjnie uzasadniony. Pomiędzy negatywną oceną komisji a decyzją o skreśleniu z listy studentów istnieje przecież ścisły związek prawny - związanie organu tą oceną (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2023 r., sygn. akt III OSK 72/23). Jak podkreśla się w orzecznictwie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt III OSK 1733/24), postępowanie administracyjne, którego przedmiotem jest skreślenie doktoranta z listy doktorantów w przypadku negatywnego wyniku oceny śródokresowej ma charakter szczególny. Owa szczególność wynika przede wszystkim z tego, że właściwy organ jest związany negatywną oceną śródokresową dotyczącą oceny realizacji przez doktoranta indywidualnego planu badawczego (art. 203 ust. 1 pkt 1 p.s.w.n.). Tym samym to nie organ dokonuje oceny realizacji indywidualnego planu badawczego doktoranta, ale na podstawie tej oceny sporządzonej przez odrębną komisję podejmuje określone czynności. Ocena negatywna komisji obliguje do wydania decyzji o skreśleniu doktoranta z listy doktorantów. Niewątpliwie ocena śródokresowa nie stanowi decyzji administracyjnej i w toku zarówno postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego nie jest dopuszczalna merytoryczna polemika z ustaleniami zawartymi w takiej ocenie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podniesiono, że w przypadku, gdy ocena śródokresowa doktoranta nie podlega merytorycznej kontroli, organ rozstrzygający na jej podstawie o dalszym studiowaniu w szkole doktorskiej nie jest pozbawiony możliwości oceny. Ocena ta jednak ograniczona jest tylko do formalnej jej kontroli, a więc ustalenia, czy komisja oceniająca została prawidłowo powołana, czy dokonano oceny indywidualnego planu badawczego wraz z realizacją harmonogramu przygotowania rozprawy doktorskiej i czy uzasadnienie oceny jest logiczne, spójne oraz uzasadnione (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt III OSK 1733/24 i powołane tam wyroki: NSA z 21 listopada 2023 r., sygn. akt III OSK 72/23, WSA w Krakowie z 19 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Kr 493/22, WSA w Gdańsku z 21 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Gd 86/23, WSA w Gliwicach z 29 czerwca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 20/23). W tym kontekście istotnego znaczenia nabiera też szczegółowe i pełne uzasadnienie decyzji w przedmiocie skreślenia z listy doktorantów. Uzasadnienie decyzji jest również istotne z punktu widzenia kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Tylko bowiem spełniające wymogi szczegółowości i pełności uzasadnienie decyzji pozwala na stwierdzenie, że organ rozważył wszystkie okoliczności sprawy, w tym przede wszystkim czynności związane z oceną śródokresową i prowadzonym następnie postępowaniem administracyjnym, a także argumenty strony. Stwierdzić należy, że takiej pełnej oceny nie zawiera uzasadnienie decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. W szczególności organ nie wyjaśnił w sposób pełny zagadnień związanych ze składem Komisji Oceny Śródokresowej. W tym zakresie art. 202 ust. 4 p.w.s.n. stanowi, że ocena śródokresowa jest przeprowadzana przez komisję, w skład której wchodzą 3 osoby, w tym co najmniej 1 osoba posiadająca stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska, zatrudniona poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską albo osoba, o której mowa w art. 190 ust. 5, to jest osoba nieposiadająca stopnia doktora habilitowanego ani doktora, która jest pracownikiem zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej, jeżeli organ uczelni wskazany w art. 178 ust. 1, uzna, że osoba ta posiada znaczące osiągnięcia w zakresie zagadnień naukowych, których dotyczy rozprawa doktorska. Art. 202 ust. 4 p.w.s.n. przewiduje również, że w skład komisji dokonującej oceny śródokresowej realizacji indywidualnego planu badawczego nie mogą wchodzić promotor ani promotor pomocniczy. Ustawa nie określa natomiast, jakie kwalifikacje powinni mieć pozostali członkowie komisji. Wymogi w tym zakresie powinny zostać uwzględnione w regulaminie szkoły doktorskiej. Regulamin szkoły doktorskiej powinien zatem określać, jakie warunki muszą spełniać pozostali członkowie komisji, aby kumulatywnie zostały spełnione przesłanki obiektywizmu i merytorycznej poprawności dokonywanej przez nich oceny (por. Krzysztof W. Baran (red.), Prawo zatrudnienia pracowników szkół wyższych. Komentarz do wybranych przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, opubl. WKP 2026, LEX). Zgodnie z przywołaną już wyżej treścią § 16 ust. 3 i ust. 4 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, ocena śródokresowa przeprowadzana jest przez Komisję Oceny Śródokresowej, składającą się z trzech ekspertów w dyscyplinie przygotowywanej rozprawy doktorskiej, powołaną przez Radę Szkoły. W skład Komisji OŚ wchodzi co najmniej jedna osoba posiadająca co najmniej stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie, w której przygotowywana jest rozprawa doktorska, zatrudniona poza Uniwersytetem. W skład Komisji OŚ może wejść osoba niespełniająca warunków określonych w ust. 4, która jest pracownikiem zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej, jeżeli właściwa Rada Naukowa Dyscypliny uzna, że osoba ta posiada znaczące osiągnięcia w zakresie zagadnień naukowych, których dotyczy rozprawa doktorska (§ 16 ust. 5 Regulaminu). Zatem w świetle powyższych unormowań Komisja Oceny Śródokresowej, w tym także Komisja Oceny Śródokresowej rozpatrująca odwołanie (§ 16 ust. 10 zdanie drugie Regulaminu), powinna składać się z trzech osób. W tym w składzie komisji powinna znaleźć się co najmniej 1 osoba posiadająca stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska, zatrudniona poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską, albo osoba, o której mowa w art. 190 ust. 5 p.w.s.n. Pozostałe zaś dwie osoby, stosownie do postanowień Regulaminu, powinny być również ekspertami w dyscyplinie przygotowywanej rozprawy doktorskiej. W okolicznościach sprawy skarżący przygotowywał rozprawę doktorską w dyscyplinie "[...]" (k. 33 akt adm.). Klasyfikację dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych ustala rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 11 października 2022 r. w sprawie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 211). Zgodnie z treścią załącznika do tego rozporządzenia, w ramach dziedziny nauk medycznych i nauk o zdrowiu wyodrębnione są następujące dyscypliny: 1) biologia medyczna, 2) nauki farmaceutyczne, 3) nauki medyczne, 4) nauki o kulturze fizycznej, 5) nauki o zdrowiu. W toku postępowania administracyjnego skarżący podnosił zarzuty dotyczące prawidłowości składu komisji. Odnosząc się do tego zagadnienia organ w zaskarżonej decyzji poprzestał na stwierdzeniu niezasadności zarzutu, że w składzie Komisji Oceny Śródokresowej znaleźli się specjaliści z zakresu [...], [...] [...] i [...]. Organ podkreślił, że skarżący myli pojęcie specjalizacji z dyscypliną oraz stwierdził, że skład komisji został powołany zgodnie z zasadą wynikającą z art. 202 ust. 4 p.w.s.n. oraz § 16 ust. 3 Regulaminu. Organ w uzasadnieniu decyzji nie powołał jednak w odniesieniu do poszczególnych członków komisji konkretnych okoliczności przemawiających za uznaniem, że osoby te spełniają wymogi przewidziane w powołanych przepisach, a z których to wynika, że członkowie komisji winni być ekspertami w dyscyplinie przygotowywanej rozprawy doktorskiej, to jest w dyscyplinie "[...]". Na etapie postępowania sądowego skarżący akcentował w szczególności, że w Komisji Oceny Śródokresowej rozpatrującej odwołanie doktoranta brała udział osoba z tytułem z zakresu nauk farmaceutycznych, a nie [...] (protokół rozprawy z dnia 28 maja 2026 r.). Brak w tym zakresie w zaskarżonej decyzji jakichkolwiek danych i informacji nie pozwala zaś Sądowi na dokonanie oceny czy składy Komisji Oceny Śródokresowej, a w szczególności Komisji rozpatrującej odwołanie, zostały ustalone w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Dla takiej oceny nie są też wystarczające dane zawarte w protokołach oceny śródokresowej. Żadnych danych w tym zakresie nie zawierają uchwały Rady Szkoły Doktorskiej nr 155 z dnia 19 maja 2025 r. oraz nr 262 z dnia 20 października 2025 r. w sprawie powołania Komisji ds. oceny śródokresowej i indywidualnego planu badawczego oraz ds. rozpatrzenia odwołania skarżącego od tej oceny (k. 82 i 83 akt sądowych). Z protokołów i uchwał wynika jedynie, którzy członkowie komisji byli zatrudnieni poza Uniwersytetem Medycznym w Lublinie. W odpowiedzi na skargę organ podał, że w myśl art. 202 ust. 4 p.w.s.n. oraz § 16 ust 4 Regulaminu Szkoły Doktorskiej Rada Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie zarówno w uchwale nr 155 z dnia 19 maja 2025 r. oraz w uchwale nr 262 z dnia 20 października 2025 r do oceny śródokresowej powołała w skład Komisji Oceny Śródokresowej oraz Komisji ds. rozpatrzenia odwołania od negatywnego wyniku oceny śródokresowej dla M. T. członków komisji zatrudnionych poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską posiadających stopień doktora habilitowanego albo tytuł profesora w dyscyplinie [...]. Trzeba jednak podkreślić, że odpowiedź na skargę nie stanowi elementu decyzji, ale jest jedynie pismem procesowym w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ponadto podane informacje odnoszą się jedynie do członków komisji zatrudnionych poza podmiotem prowadzącym szkołę doktorską. Z omówionych względów zagadnienie składu komisji, które dokonywały oceny śródokresowej, a następnie rozpatrywały odwołanie od tej oceny, nie zostało przez organ w pełni wyjaśnione, co skutkuje uznaniem wadliwości decyzji, jako niespełniającej wymogów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie decyzji administracyjnej powinno zawierać wszystkie elementy stanu faktycznego i prawnego sprawy pozwalające stronie na zapoznanie się z istotnymi dla rozstrzygnięcia okolicznościami, realizując w ten sposób również zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a. oraz dające podstawy do stwierdzenia, że organ zgromadził i rozpatrzył pełny materiał dowodowy. Jest to również bardzo istotne z punktu widzenia kontroli sądu administracyjnego. Trzeba także wskazać, że zgodnie z § 2 załącznika nr 14 do Regulaminu skład Komisji Oceny Śródokresowej podaje Przewodniczący Rady Szkoły Doktorskiej najpóźniej 14 dni przez planowanym terminem oceny śródokresowej. W myśl § 16 ust. 10 Regulaminu odwołanie rozpatruje Komisja Oceny Śródokresowej w nowym składzie. Skarżący podnosi, że nie został powiadomiony o składzie Komisji Oceny Śródokresowej, która miała rozpatrywać jego odwołanie. Zaskarżona decyzja nie odnosi się natomiast w ogóle do tego zagadnienia. Nie wyjaśnia czy i w jaki sposób oraz kiedy podany był skład Komisji Oceny Śródokresowej rozpatrującej odwołanie skarżącego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 203 ust. 1 pkt 1 p.w.s.n. Obowiązki doktoranta określa zaś art. 207 p.w.s.n. Na mocy tego przepisu doktorant jest obowiązany postępować zgodnie z regulaminem szkoły doktorskiej (ust. 1), a także doktorant jest obowiązany do realizacji programu kształcenia i indywidualnego planu badawczego (ust. 2). Stosownie do art. 202 ust. 2 p.w.s.n., ocenie śródokresowej w połowie okresu kształcenia określonego w programie kształcenia podlega realizacja indywidualnego planu badawczego. W przypadku negatywnej oceny śródokresowej przepis art. 203 ust. 1 pkt 1 p.w.s.n. przewiduje obligatoryjnie skreślenie doktoranta z listy doktorantów, co wyraża się w treści przepisu sformułowaniem "skreśla się". Z kolei w ust. 2 art. 203 ustawy przewidziano, że doktorant może być skreślony z listy doktorantów w przypadku: 1) niezadowalającego postępu w przygotowaniu rozprawy doktorskiej; 2) niewywiązywania się z obowiązków, o których mowa w art. 207. Zatem w tym przypadku skreślenie z listy doktorantów ma charakter decyzji uznaniowej. W związku z treścią przytoczonych przepisów podnosi się, że podstawę oceny śródokresowej stanowi jedynie realizacja indywidualnego planu badawczego. Nie obejmuje ona realizacji programu kształcenia. W razie braku realizacji programu kształcenia doktorant może być skreślony z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 207 p.w.s.n. (por. Krzysztof W. Baran (red.), Prawo zatrudnienia pracowników szkół wyższych. Komentarz do wybranych przepisów Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, opubl. WKP 2026, LEX, a także Hubert Izdebski, Jan Michał Zieliński, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. III, LEX). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie zawiera rzeczowej i spójnej argumentacji odnośnie podstaw jej wydania i zakresu dokonanej oceny śródokresowej, gdy w świetle art. 203 ust. 1 pkt 1 ustawy skreślenie doktoranta z listy doktorantów w przypadku negatywnej oceny śródokresowej obejmującej ocenę realizacji indywidualnego planu badawczego jest obligatoryjne, zaś w świetle art. 203 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 207 ust. 2 ustawy skreślenie doktoranta z listy doktorantów w przypadku niewywiązywania się z obowiązku realizacji programu kształcenia jest uznaniowe, a z kolei postanowienie § 1 ust. 1 pkt 1 załącznika nr 14 do Regulaminu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie przewiduje, że ocena śródokresowa obejmuje realizację przez doktoranta programu kształcenia i w sytuacji, gdy w stanie faktycznym sprawy w protokole Komisji Oceny Śródokresowej z dnia 26 września 2025 r. w części I "Etapy oceny" w odniesieniu do pkt 1 "Ocena realizacji przez doktoranta/doktorantkę programu kształcenia, w tym wymaganych programem aktywności badawczo-dydaktycznych", w rubryce dotyczącej oceny komisji wpisana została uwaga "Nie dotyczy", natomiast w protokole Komisji Odwoławczej Oceny Śródokresowej z dnia 3 listopada 2025 r. w tym samym punkcie protokołu wpisano ocenę negatywną, natomiast organ w zaskarżonej decyzji stwierdził, że ocena realizacji przez doktoranta programu kształcenia, w tym wymaganych aktywności badawczo-dydaktycznych, została potwierdzona przez Dziekanat Szkoły Doktorskiej i nie budziła wątpliwości Komisji co do oceny. W odniesieniu do przebiegu postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji zauważyć należy, że na karcie 74 akt administracyjnych znajduje się oświadczenie skarżącego z dnia 26 listopada 2025 r. stwierdzające, że we wskazanym dniu nie odebrał kopii wszystkich dokumentów znajdujących się z jego teczce osobowej, ze względu na ustne polecenie ograniczające dostęp do wszystkich dokumentów znajdujących się w teczce. Natomiast w zaskarżonej decyzji organ podał, że po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia z listy doktorantów, M. T. zgłosił się w podanym terminie do Dziekanatu Szkoły Doktorskiej nie wnosząc uwag i żądając kserokopii całej dokumentacji związanej z jego kształceniem w Szkole Doktorskiej oraz kserokopii protokołów z Komisji oceny śródokresowej, przy czym organ stwierdził, że żądanie skarżącego zostało w całości spełnione. W uzasadnieniu decyzji organ w żaden sposób nie odniósł się do treści przytoczonego wyżej oświadczenia strony z dnia 26 listopada 2025 r. Skarżący podniósł również, że nie udostępniono mu pełnej dokumentacji, gdyż zasłonięto dane osób oceniających Indywidualny Plan Badawczy przed jego zatwierdzeniem. Organ nie wyjaśnił przyczyn takiego działania. Natomiast stosownie do art. 73 § 1 k.p.a., strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania, a w myśl art. 10 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zgodzić się natomiast należy ze stanowiskiem organu, że przekroczenie określonego w § 3 załącznika nr 14 do Regulaminu terminu 7 dni na ogłoszenie wyniku oceny śródokresowej nie stanowi uchybienia, które w stanie faktycznym sprawy mogłoby mieć wpływ na jej wynik. Podobnie należało ocenić zarzut, że organ wyznaczył skarżącemu termin zaznajomienia się z aktami sprawy na dzień 26 listopada 2025 r., przypadający po upływie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego, o którym skarżący został uprzednio poinformowany, a który to termin upływał w dniu 25 listopada 2025 r. W aktach administracyjnych znajduje się e-mail pracownika Dziekanatu Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie z dnia 24 listopada 2025 r. we wskazanej kwestii, ale taki sposób wyznaczenia terminu zaznajomienia się z aktami sprawy sam przez się nie wywołał dla strony negatywnych skutków. Można też zauważyć, że daty opatrzenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym, przez upoważnioną do tego osobę, zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz zaskarżonej decyzja są inne niż daty widniejące na tych dokumentach. Zaskarżona decyzja została opatrzona datą 5 grudnia 2025 r., jednakże dokument elektroniczny decyzji został podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym w dniu 8 grudnia 2025 r., co wskazuje, że decyzja została w istocie wydana w tej dacie. Z omówionych wcześniej względów Sąd uznał, że zachodzą podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., gdyż zaskarżona decyzja została wydana z mogącym mieć wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania. Rozpatrując sprawę organ ponownie rozważy, na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego zostały spełnione przesłanki skreślenia skarżącego z listy doktorantów, ewentualnie podejmując dodatkowe czynności, stosownie do stanu sprawy. Organ będzie mieć przy tym na względzie obowiązki spoczywające na nim stosownie do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w odniesieniu do prowadzenia postępowania, zapewnienia praw stronie, jak i obowiązku szczegółowego uzasadnienia podejmowanego rozstrzygnięcia, z odniesieniem się do zarzutów i argumentów strony. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r. poz. 215).