III SA/Lu 105/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. F. na postanowienie Lubelskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 10 grudnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lipca 2026 r. sygn. akt III SA/Lu 105/26; II. zwrócić L. F. ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od zażalenia.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie L. F. na postanowienie tut. Sądy z dnia 22 kwietnia 2026 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Podstawę odrzucenia zażalenia stanowił art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 413, ze zm., dalej "p.p.s.a."). Sąd ustalił bowiem, że pomimo wezwania, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego zażalenia, poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 74a § 10 p.p.s.a. Skarżąca podniosła, że brak odpisu zażalenia dla organu, w świetle powyższego przepisu, nie przesądza o braku możliwości nadania zażaleniu prawidłowego biegu i nie stanowi podstawy do odrzucenia zażalenia strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postawienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienie przysługuje środek odwoławczy na zasadach ogólnych. Wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniało sąd do skorzystania z instytucji tzw. autokontroli. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. zgodnie z art. 74a § 10 p.p.s.a., w przypadku pism doręczanych uczestniczącemu w postępowaniu przed sądem organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Wynikający z art. 74a § 10 p.p.s.a. obowiązek sądu doręczania organowi pism do jego elektronicznej skrzynki podawczej, powoduje, że pisma wniesione do sądu w formie tradycyjnej, papierowej, podlegają przekształceniu do postaci cyfrowej. Wobec tego nienadesłanie odpisu takiego pisma, celem doręczenia go organowi nie uniemożliwia nadania temu pismu prawidłowego biegu (por. postanowienia NSA z 11 maja 2022 r., II OZ 266/22, z 28 sierpnia 2024 r., II OZ 404/24, z 26 marca 2025 r., II GZ 123/25, z 14 maja 2025 r., II GZ 271/25). Sąd dysponował jednym egzemplarzem zażalenia, mając zatem na uwadze treść art. 74a § 10 p.p.s.a., zbędne było żądanie od strony złożenia odpisu zażalenia dla organu. W tych okolicznościach sąd uznał, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione i w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie z 18 marca 2026 r. o odrzuceniu zażalenia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od zażalenia na postanowienie, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione.