III SA/Lu 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę.

Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Zarządzeniami z dnia 2 stycznia 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie złożonej kopii skargi oraz złożenie jednego odpisu skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego. Obydwa wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 10 stycznia 2017 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uiścił wpisu ani nie usunął braków formalnych, nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tych czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: (1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; (2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; (3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; (4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W świetle z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Z kolei zgodnie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (podpisanie złożonej kopii skargi) oraz złożenie jednego odpisu skargi, a także do uiszczenia wpisu zarządzeniami z dnia 2 stycznia 2017 r. Obydwa zarządzenia zostały doręczone w tym samym dniu, 10 stycznia 2017 r., do rąk własnych skarżącego. Pomimo upływu wyznaczonego terminu w dniu 17 stycznia 2017 r., skarżący nie podpisał skargi, ani nie uiścił wpisu, nie składał też wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący był prawidłowo pouczony o skutkach zaniechania czynności uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.