III SA/Łd 993/17

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego postanawia przyznać skarżącej A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych a.l.

III SA/Łd 993/17 Uzasadnienie A. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego. W treści skargi sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wniosek o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z uwagi na niskie zarobki swoje i męża (dochód na członka rodziny wynosi ok. 770 zł) nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i trójką dzieci (8 lat, 5 lat i 2 lata). Nie jest właścicielem domu, ani mieszkania. Jak wyjaśniła, na wezwanie referendarza, do przedłożenia dodatkowych dokumentów w sprawie, zajmowany obecnie przez rodzinę lokal jest własnością jej matki. Nie posiada także żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: dochód z działalności gospodarczej skarżącej w kwocie ok. 1.400 zł netto, dochody męża skarżącej z tytułu umowy o pracę w kwocie ok. 1.450 zł netto oraz świadczenie wychowawcze (tzw. 500+) w kwocie 1.000 zł. Skarżąca wskazała na ponoszone wydatki, które w praktyce, jak wyliczyła, pochłaniają całość osiąganego przez małżonków dochodu. Powyższe informacje znalazły potwierdzenie w dokumentach przekazanych przez skarżącą na żądanie referendarza do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątkowym skarżącej i jej męża. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że dochody gospodarstwa domowego skarżącej zamykają się kwotą ok. 3.850 zł, co daje ok. 770 zł na jednego członka rodziny. Z tego dochodu pokrywa ona koszty bieżącego utrzymania, w tym koszty leczenia, wyżywienia. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych oszczędności. Istotne jest także, że skarżąca wraz z mężem wychowuje troje małoletnich dzieci (8 lat, 5 lat i 2 lata), co niewątpliwie powoduje zwiększone wydatki. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w całości, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.