III SA/Łd 911/21

Dnia 10 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Asesor WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2022 roku sprawy ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – M. G. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 26 października 2021 roku pod pozycją 3832.

M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z 20 stycznia 2022 r. skarżący cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o zwrot uiszczonej opłaty od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) –dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie skarżący po wniesieniu przedmiotowej skargi i przed wyznaczonym terminem rozprawy wniósł pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę. W ocenie Sądu cofnięcie to jest skuteczne, gdyż stosownie do treści art. 60 p.p.s.a., nie zmierza do obejścia prawa, jak i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. k.ż.