III SA/Łd 90/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M.-W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. M.-W. na decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w A. z [...] Nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej postanawia przyznać skarżącej J. M.-W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego R.A.

III SA/Łd 90/16 UZASADNIENIE J. M.-W. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w A z [...] (Nr [...]) w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej. Postanowieniem z 18 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. W związku z powyższym rozstrzygnięciem strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, załączając formularz "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Osiąga dochody w kwocie 838 zł z tytułu świadczeń emerytalno-rentowych. Zajmuje mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 60 m2. Jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 3,60 ha i nieruchomość leśnej (0,43 ha). Wskazała także na wysokość ponoszonych wydatków, które wyliczyła na ok. 600 zł (w tym m.in. czynsz za mieszkanie, podatek rolny, gaz, rata kredytu konsumenckiego). Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącej referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody w gospodarstwie domowym skarżącej zamykają się kwotą ok. 838 zł miesięcznie. Istotne jest przy tym, że skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, ponosi natomiast wydatki związane z bieżącymi wydatkami w gospodarstwie domowym. W ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.