III SA/Łd 827/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: zwrócić na rzecz skarżącego Stowarzyszenia A. z siedzibą w Z. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 2 000 (dwa tysiące) złotych, uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 24 lipca 2017 r. pod poz. 3621. D.Cz.

Stowarzyszenie A. z siedzibą w Z. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju opieka paliatywna i hospicyjna w zakresie świadczenia w hospicjum domowym. Jednocześnie skarżące stowarzyszenie uiściło kwotę 2 000 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Zaskarżona decyzja w przedmiocie oddalenia odwołania skarżącego stowarzyszenia od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej została wydana w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1793, ze zm.). Zgodnie z art. 5 pkt 34 tej ustawy świadczenie opieki zdrowotnej to świadczenie zdrowotne, świadczenie zdrowotne rzeczowe i świadczenie towarzyszące. Świadczenie zdrowotne to z kolei działanie służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działanie medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich udzielania (art. 5 pkt 40 o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Tak szeroko sformułowana definicja wskazująca nie tylko na leczenie, ale również na działania służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia i inne działania medyczne "wynikające z procesu leczenia", nakazuje przyjąć, iż świadczenia lecznicze, o których mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz świadczenia zdrowotne, którym to pojęciem posługuje się ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w odniesieniu do przedmiotu postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji – są pojęciami tożsamymi. Z tych też względów skarżące stowarzyszenie w postępowaniu sądowym dotyczącym oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju opieka paliatywna i hospicyjna w zakresie świadczenia w hospicjum domowym z mocy powołanego wyżej art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. jest zwolnione od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Tymczasem skarżące stowarzyszenie uiściło tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 2 000 zł. Kwota 2 000 zł stanowi zatem nadpłatę i zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżącego stowarzyszenia. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a., sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego stowarzyszenia kwoty 2 000 zł. D.Cz.