Sygnatura
III SA/Łd 790/26
Postanowienie WSA w Łodzi z 28 października 2026 r., III SA/Łd 790/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
- Data orzeczenia
- 28 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Dnia 28 października 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na stanowisko Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia 16 czerwca 2026 roku nr IFI.8041.1.57.2026.1 w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi dotyczącej przebiegu egzaminu praktycznego na prawo jazdy postanawia: odrzucić skargę.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Na podstawie art. 67 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 ze zm.), dalej u.k.p. w związku z art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a., Marszałek Województwa Łódzkiego w piśmie z 16 czerwca 2026 r. nr IFI.8041.1.57.2026.1 uznał za bezzasadną skargę K. B. (dalej: strona lub skarżąca) dotyczącą przebiegu egzaminu państwowego (część praktyczna) na kategorię B prawa jazdy, przeprowadzonego 13 maja 2026 r. przez egzaminatora P. G. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Łodzi. Wskazał, że w wyniku analizy dokumentacji ustalono, iż nie ma podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu w sprawie unieważnienia przedmiotowego egzaminu w trybie art. 72 ust. 2 pkt 1 u.k.p. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na stanowisko Marszałka Województwa Łódzkiego wyrażone w powyższym piśmie, wnosząc o dokonanie przez Sąd kontroli legalności działania organu, w szczególności w zakresie prawidłowości ustalenia, czy w czasie egzaminu zaistniały przesłanki określone w art. 52 ust. 2 u.k.p. tj. przesłanki do przerwania egzaminu i wystawienia wyniku negatywnego. W obszernej skardze skarżąca wskazała na nieprawidłowości związane z przebiegiem egzaminu z 13 maja 2026 r. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa Łódzkiego wskazał, że na rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 67 ust. 1 pkt 1 u.k.p. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc pozostawanie sprawy, której dotyczy skarga, w kognicji sądu administracyjnego. Kognicję sądów administracyjnych określa art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Marszałka Województwa Łódzkiego z 16 czerwca 2026 r. nr IFI.8041.1.57.2026.1 uznające za bezzasadną skargę strony dotyczącą egzaminu państwowego (część praktyczna) na kategorię B prawa jazdy przeprowadzonego 13 maja 2026 r. w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Łodzi. Zgodnie z art. 67 ust. 1 u.k.p. Marszałek województwa sprawuje nadzór nad przeprowadzaniem egzaminów państwowych, o których mowa w art. 51, w ramach którego m.in rozpatruje skargi dotyczące egzaminu (art. 67 ust. 1 pkt 1). Działając na podstawie powyższego przepisu oraz w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski", rozdziału 2 "Skargi" (art. 227 i nast. k.p.a.), organ 16 czerwca 2026 r. skierował do K. B. pismo, zawiadamiające o sposobie załatwienia sprawy, tj. o braku, w jego ocenie, podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia egzaminu. W art. 67 u.k.p. zawarty został zakres czynności, jakie marszałek województwa podejmuje w ramach nadzoru. Do czynności tych należy m.in. rozpatrywanie skarg dotyczących egzaminu. Chodzi w tym wypadku o zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane na zasadach określonych przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Z taką skargą wystąpiła do Marszałka Województwa Łódzkiego skarżąca i skarga jej została uznana przez organ za bezzasadną. Mając na względzie przedmiot niniejszej sprawy, trzeba podkreślić, że pismo określone w art. 238 § 1 k.p.a. nie jest ani aktem, ani czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie prawa uznaje się, iż postępowanie skargowo-wnioskowe uregulowane w dziale VIII k.p.a., ma tylko pewne cechy uproszczonego postępowania administracyjnego. Na jego administracyjny charakter wskazuje umieszczenie w kodeksie postępowania administracyjnego, jak i charakter organów oraz przedmiot skargi. Jedynie przykładowo art. 227 k.p.a. wskazuje, że przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Uproszczenie postępowania polega natomiast na braku stron oraz mniej sformalizowanym toku postępowania, a także na zastąpieniu rozstrzygnięć zawiadomieniami. Postępowanie skargowo-wnioskowe uregulowane w dziale VIII k.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II k.p.a., ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne k.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lutego 2016 r., I OSK 125/16 oraz Małgorzata Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX). W konsekwencji powszechnie przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i następnych k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod red. Romana Hausera i Marka Wierzbowskiego, Warszawa 2015, str. 896, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2016 r., I OSK 60/16, z 20 listopada 2013 r., II OSK 2783/13 oraz z 12 marca 2013 r., I OSK 318/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 kwietnia 2006 r., IV SAB/Wa 44/06), co uzasadnia odrzucenie skargi. Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w której Marszałek Województwa Łódzkiego, jako organ wskazany w art. 67 ust. 1 pkt 1 u.k.p., rozpatrzył w trybie określonym w dziale VIII k.p.a. skargę dotyczącą egzaminu praktycznego na prawo jazdy kat. B przeprowadzonego z udziałem strony 13 maja 2026 r. (por. Maciej Dębski, Art. 67, [w:] Ustawa o kierujących pojazdami. Komentarz, Warszawa 2013, LEX). W piśmie z 16 czerwca 2026 r. organ odniósł się do zarzutów strony i uznał, że nie zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie unieważnienia egzaminu w trybie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Pismo to stanowiło odpowiedź na skargę w rozumieniu art. 238 § 1 k.p.a. Organ pouczył jednocześnie o treści art. 239 § 1 k.p.a., który stanowi, że w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy – bez zawiadamiania skarżącego. Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż w ustawie o kierujących pojazdami przewidziano dwa postępowania zmierzające do weryfikacji przeprowadzonego egzaminu na prawo jazdy: postępowanie skargowe określone w art. 68 ust. 1 u.k.p. oraz postępowanie w sprawie unieważnienia egzaminu uregulowane w art. 72 u.k.p. Pogląd taki wyraził WSA w Gliwicach w wyroku z 7 sierpnia 2014 r. w sprawie II SA/Gl 27/14, jak również WSA w Łodzi w wyroku z 9 grudnia 2014 r., sygn. III SA/Łd 836/14 oraz w wyroku z 16 października 2018 r., sygn. III SA/Łd 475/18, a sąd w obecnym składzie podziela ten pogląd i rozważania zawarte w ww. orzeczeniach. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia treść art. 67 ust. 1 u.k.p., z którego wynika, że w ramach nadzoru marszałek województwa rozpatruje skargi dotyczące egzaminu (punkt 1) oraz unieważnia egzamin (punkt 4). Wymieniony przepis wyraźnie rozgranicza oba postępowania, co wskazuje, że intencją ustawodawcy było wprowadzenie dwóch różnych postępowań, czyli postępowania skargowego (art. 68 u.k.p.) i postępowania w sprawie unieważnienia egzaminu (art. 72 u.k.p.). Inna jest również procedura i sposób zakończenia obu postępowań. Treść art. 72 ust. 2 u.k.p. nie pozwala na uznanie, iż skarga każdej egzaminowanej osoby uruchamia postępowanie administracyjne w przedmiocie unieważnienia egzaminu, które powinno zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej. Pozostaje to w sprzeczności z brzmieniem tego przepisu, który stanowi, że unieważnienie egzaminu może nastąpić jedynie z urzędu (punkt 1) lub na wniosek dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (punkt 2). W przepisie tym nie ma mowy, że unieważnienie następuje także na wniosek osoby, która złożyła skargę w trybie art. 68 ust. 1 u.k.p. Nie ulega wątpliwości, że gdyby intencją ustawodawcy było, aby unieważnienie egzaminu na prawo jazdy było możliwe także na wniosek osoby, która złożyła skargę określoną w art. 68 ust. 1 u.k.p., to treść art. 72 ust. 2 u.k.p. byłaby inna. Skoro jednak w przepisie art. 72 ust. 2 u.k.p. wyraźnie określono z inicjatywy jakiego podmiotu może dojść do unieważnienia egzaminu, to oznacza, że takie unieważnienie nie może nastąpić na wniosek niezadowolonej z wyniku egzaminu osoby, która złożyła skargę do marszałka województwa. Skarga, o której mowa w art. 68 ust. 1 u.k.p., dostarcza marszałkowi województwa jedynie informacji o przebiegu egzaminu, na podstawie których może on wszcząć z urzędu postępowanie w sprawie jego unieważnienia. Nie ma jednak obowiązku wszczynania takiego postępowania. Złożenie skargi określonej w art. 68 ust. 1 u.k.p. nie inicjuje bowiem postępowania w sprawie unieważnienia egzaminu na prawo jazdy, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej dotyczącej unieważnienia takiego egzaminu. Reasumując, pismo Marszałka Województwa Łódzkiego z 16 czerwca 2026 r. stanowiło odpowiedź na skargę wniesioną przez skarżącą, w rozumieniu art. 238 § 1 k.p.a. Pismo takie nie jest ani aktem, ani czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a. i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 21 listopada 2000 r. w sprawie III SAB 108/99, z 14 września 2004 r. w sprawie OSK 642/04, z 18 lutego 2005 r. w sprawie OW 166/04, z 14 września 2005 r. w sprawie I OSK 105/05 i z 9 grudnia 2002 r. w sprawie II SA/Wr 1849/02). Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę. a.kr
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 6 października 2026
- Symbol z opisem
- 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
- Skarżony organ
- Marszałek Województwa
- Sędziowie
- Teresa Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Po 1230/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 28 października 2026 r., I SA/Po 1230/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Sygnatura: II SA/Rz 457/26 · 28 października 2026
Wyrok WSA w Rzeszowie z 28 października 2026 r., II SA/Rz 457/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Sygnatura: I SA/Po 1398/26 · 28 października 2026
Postanowienie WSA w Poznaniu z 28 października 2026 r., I SA/Po 1398/26 – uprawnienia do kierowania pojazdami
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny