Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SA/Łd 629/26

Postanowienie WSA w Łodzi z 9 października 2026 r., III SA/Łd 629/26 – transport drogowy i przewozy

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
9 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Dnia 9 października 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15 czerwca 2026 roku nr 1001-IUOD-2.4811.7178.2025.2 w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi decyzją z 15 czerwca 2026 r. odmówił M. W. uwzględnienia sprzeciwu od wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej za naruszenie obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia, a także o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Decyzja została doręczona skarżącej 1 lipca 2026 r. Pismem z 6 lipca 2026 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powołaną wyżej decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 czerwca 2026 r. Kolejnym pismem z 29 lipca 2026 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powołaną wyżej decyzję. Postanowieniem z 6 sierpnia 2026 r. organ poinformował skarżącą o wyznaczeniu terminu rozpatrzenia sprawy od wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do 8 października 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi ze względu na jej niedopuszczalność z uwagi na złożony przez skarżącą wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który nie został jeszcze rozpatrzony i jest w toku. W piśmie z 6 października 2026 r. organ poinformował, że 6 października 2026 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję z 15 czerwca 2026 r. odmawiającą uwzględnienia sprzeciwu. Organ nie wskazał daty doręczenia stronie decyzji z 6 października 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach albo konsul (§ 3). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przywołany art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronie wybór środka ochrony prawnej, co nie oznacza jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a., dopuszczający jako wyjątek możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w pierwszej instancji, zgodnie z zasadami wykładni prawa nie może być interpretowany rozszerzająco. Wprowadzając omawiany przepis, ustawodawcy chodziło wyłącznie o przyznanie stronie uprawnienia do dokonania wyboru, czy chce wyczerpać drogę administracyjną (przez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), czy też chce z niej zrezygnować i z pominięciem wniosku od razu wnieść skargę do sądu administracyjnego. Konsekwencje tego wyboru obciążają stronę. Wykluczone jest, aby ta strona korzystała z prawa do zaskarżenia danego aktu niejako "dwutorowo", tj. składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz równolegle skargę do sądu administracyjnego na decyzję nieostateczną (por. postanowienie NSA z 29 listopada 2019 r., w sprawie I OZ 1169/19, orzeczenie dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl), Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżąca pismem z 6 lipca 2026 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 czerwca 2026 r., a następnie 29 lipca 2026 r. od tej samej decyzji złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postępowanie zainicjowane wnioskiem strony zakończyło się wydaniem przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi decyzji z 6 października 2026 r. utrzymującej w mocy decyzję z 15 czerwca 2026 r. odmawiającą uwzględnienia sprzeciwu. Skoro zatem skarżąca złożyła w toku postępowania administracyjnego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to dokonała w ten sposób wyboru trybu zaskarżenia pierwszoinstancyjnej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 czerwca 2026 r. Tym samym wolą skarżącej było wyczerpanie drogi administracyjnej. W tej sytuacji wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarga na pierwszoinstancyjną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 czerwca 2026 r., jako decyzję nieostateczną, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Natomiast nie zamyka to skarżącej drogi do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji z 6 października 2026 r. utrzymującej w mocy decyzję z 15 czerwca 2026 r. odmawiającą uwzględnienia sprzeciwu. Z powyższych względów sąd, na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak sentencji. ds

Informacje o sprawie

Data wpływu
28 sierpnia 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Sędziowie
Paweł Dańczak /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny