III SA/Łd 594/26

1 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 8 lipca 2026 roku Nr 419/05/2026/KL w sprawie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę.

III SA/Łd 594/26 Uzasadnienie J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 8 lipca 2026 r. w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżąca przesłała z prywatnego konta poczty elektronicznej w domenie gmail.com, na zwykły adres poczty elektronicznej organu, wiadomość, do której załączyła plik zawierający skan odręcznie sporządzonej i własnoręcznie podpisanej skargi. Skarga nie została wniesiona w postaci papierowej ani do elektronicznej skrzynki podawczej organu. Plik zawierający skan skargi nie został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że ustawodawca wskazał nie tylko podmiot, za pośrednictwem którego skarga jest wnoszona, lecz także wyłączny kanał jej wniesienia w formie dokumentu elektronicznego. Elektroniczna skrzynka podawcza jest dostępnym publicznie środkiem komunikacji elektronicznej służącym do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego (art. 3 pkt 17 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, Dz.U. z 2025 r. poz. 1703 ze zm., dalej: u.i.d.p.). Podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP oraz zapewnia jej obsługę (art. 16 ust. 1a u.i.d.p.). Zwykły adres poczty elektronicznej organu nie jest elektroniczną skrzynką podawczą. Poczta elektroniczna jest wprawdzie środkiem komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 3 pkt 4 u.i.d.p., jednak pojęcia te nie są tożsame. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., pismo strony wnoszone w formie dokumentu elektronicznego powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skan pisma zawierający graficzne odwzorowanie podpisu własnoręcznego nie jest dokumentem opatrzonym żadnym z tych podpisów. W rozpoznawanej sprawie nie został zatem zachowany ani przewidziany w art. 54 § 1a p.p.s.a. sposób wniesienia skargi, ani wymaganie określone w art. 46 § 2a p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że skierowanie skargi na zwykły adres poczty elektronicznej organu nie jest skutecznym wniesieniem jej do elektronicznej skrzynki podawczej. Otrzymanie takiej wiadomości przez organ i przekazanie jej sądowi nie zmienia sposobu, w jaki skarga została złożona, ponieważ wykonanie przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie przesądza o dopuszczalności skargi (postanowienia NSA: z 15 czerwca 2021 r., III OSK 4856/21, oraz z 18 kwietnia 2023 r., III OSK 3734/21). Sąd nie znalazł podstaw do wzywania skarżącej, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., do podpisania znajdującego się w aktach skanu albo do ponownego wniesienia skargi we właściwy sposób. Nie chodzi bowiem wyłącznie o brak podpisu pod pismem skutecznie wniesionym do organu, lecz o niezachowanie ustawowego trybu wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego nie może przekształcić, ze skutkiem od dnia wysłania wiadomości e-mail, prywatnej skrzynki pocztowej ani zwykłego adresu poczty elektronicznej organu w elektroniczną skrzynkę podawczą. Złożenie następnie papierowego oryginału skargi albo dokumentu opatrzonego wymaganym podpisem elektronicznym stanowiłoby wniesienie skargi dopiero w dacie tej późniejszej czynności. Zbliżony, a w zakresie sposobu wniesienia skargi – tożsamy stan faktyczny był przedmiotem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 24 marca 2022 r., IV SA/Po 1018/21. Skargę sporządzoną odręcznie, podpisaną własnoręcznie i zeskanowaną do pliku PDF przesłano na zwykły adres e-mail organu. Sąd uznał, że wezwanie skarżącego do podpisania skargi, wykonane następnie przez złożenie podpisu w sądzie, zostało wystosowane wskutek uchybienia sądu i nie usunęło wadliwości sposobu wniesienia skargi. Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odmiennego wyniku nie uzasadnia postanowienie NSA z 24 września 2025 r., I FSK 1395/25. Orzeczenie to zapadło w zasadniczo innym stanie faktycznym. Skargę wniesiono przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego na urzędowy adres do doręczeń elektronicznych organu; dokument zawierał adres elektroniczny pełnomocnika i był opatrzony podpisem zaufanym, a organ przekazał ten sam dokument wraz z aktami na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu. NSA zakwalifikował sposób wniesienia skargi jako wymaganie formalne, a zarazem uznał w tych okolicznościach, że użycie urzędowego systemu teleinformatycznego innego niż ePUAP nie powodowało niedopuszczalności skargi. Teza tego postanowienia została sformułowana dla przypadku, w którym skarga była prawidłowo podpisana elektronicznie i została przekazana przez organ do elektronicznej skrzynki podawczej sądu. Nie można jej odnieść do przesłania z prywatnego konta Gmail niepodpisanego elektronicznie skanu skargi na zwykły adres e-mail organu. W niniejszej sprawie nie istniał dokument elektroniczny spełniający wymagania art. 46 § 2a p.p.s.a. ani urzędowy kanał potwierdzający jego pochodzenie i integralność. Skoro więc skarżąca nie wniosła skargi ani w postaci papierowej, ani w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, lecz przesłała jedynie jej skan zwykłą pocztą elektroniczną, skarga nie została skutecznie wniesiona. Podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. ds