III SA/Łd 515/25

Dnia 13 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Aneta Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 roku sprawy ze skargi I. M. na pismo Burmistrza Krośniewice z dnia 11 czerwca 2025 roku nr OKS.4464.27.2021.2025 w przedmiocie odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów przewozu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz I. M. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 30 lipca 2025 roku pod pozycją 2765.

I. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Burmistrza Krośniewice z dnia 11 czerwca 2025 r. nr OKS.4464.27.2021.2025 w przedmiocie odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów przewozu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Wnioskiem z 25 maja 2025 r. I. M. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a., przez Burmistrza Krośniewice i wydanie stanowiska zmieniającego dotychczasowe wadliwe prawnie stanowisko polegające na odmowie zwrotu kosztów przewozu syna J. B. do ośrodka wychowawczego umożliwiającego realizację obowiązku szkolnego z dnia 1 czerwca 2021 r. Wnioskodawczyni powołała się na treść art. 154 § 1 i 2 k.p.a. i wskazała, że w przypadkach określonych w § 1 właściwy organ wydaje decyzję w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji. Zdaniem strony w sprawie wystąpiły nowe okoliczności, bowiem powzięła wiedzę o tym, że postępowanie organu narusza art. 2 pkt 1 i art. 3 pkt 1 i 2 Konwencji o prawach dziecka. Ponadto zarzuciła organowi naruszenie art. 39 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 127 ustawy Prawo oświatowe przez błędną wykładnię kryterium bliskości, bez odniesienia się w sposób odpowiedni do opinii psychologa i terapeuty, a w konsekwencji uznanie, że gmina nie ma podstawy do zwrotu kosztów dowozu J. B. do Przedszkola Specjalnego nr [...] przy ul. G. [...] w Ł. Skarżąca zarzuciła także naruszenie art. 7 k.p.a. oraz przewlekłość postępowania. Strona wniosła o stwierdzenie bezskuteczności odmowy przyznania zwrotu kosztów przewozu syna do ośrodka wychowawczego umożliwiającego realizację obowiązku szkolnego oraz uznanie uprawnienia skarżącej do zwrotu kosztów dojazdu syna skarżącej do Przedszkola Specjalnego nr [...] w Ł. i z powrotem, na podstawie art. 146 § 2 p.p.s.a., stwierdzenie przewlekłości i bezczynności w działaniu organu. Wskazała, że pismem z 30 czerwca 2021 r. Burmistrz Krośniewic odmówił przyznania zwrotu kosztów przewozu J. B. do Przedszkola Specjalnego nr [...] w Ł.przy ul. G.. Zdaniem strony organ po raz drugi popełnia te same naruszenia, pomimo wyroku sygn. III SA/Łd 12/23. W odpowiedzi na powyższy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w piśmie z 11 czerwca 2025 r. Burmistrz Krośniewic wskazał, że stosownie do treści art. 32 ust. 6 oraz art. 39a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe postępowanie w przedmiotowej sprawie ostatecznie zostało zakończone pismem Burmistrza Krośniewice z dnia 30 czerwca 2021 r. nr OKS.4464.27.2021. Organ wyjaśnił, że czynność zapewnienia dowozu stanowi czynność faktyczną i nie jest dokonywana w formie decyzji administracyjnej. Analogicznie, w przypadku odmowy zapewnienia dowozu, czynność ta nie wymaga decyzji, jak też postanowienia. Organ wyjaśnił, że odmowa zwrotu kosztów transportu syna do Przedszkola Specjalnego nr [...] w Ł., podjęta została przez Burmistrza Krośniewice w formie czynności materialno-technicznej, na którą służyła skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. I. M. wniosła skargę i postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 12 grudnia 2024 r. sygn. III SA/Łd776/24 skarga, jako wniesiona z uchybieniem terminu, została odrzucona. Jednocześnie organ poinformował stronę, że nie ma podstaw prawnych zmiany lub uchylenia decyzji, o których mowa w art. 154 i 155 k.p.a. Brak jest więc przesłanek prawnych do ponownego rozpatrzenia sprawy, o które po kilku latach od daty poinformowania o podjętej czynności polegającej na odmowie zwrotu kosztów przewozu syna do Przedszkola Specjalnego nr [...] przy ul. G. w Ł. wnosi strona. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi I. M. zaskarżyła czynność Burmistrza polegającą na odmowie ponownego rozpatrzenia sprawy, szczegółowo wyjaśnionej we wnioski z dnia 25 maja 2025 r. Zarzuciła naruszenie art. 2 pkt 1, art. 3 pkt 1 oraz pkt 2 Konwencji o prawach dziecka, a także szczegółowo wymienione przepisy prawa oświatowego, Konstytucji, Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca wskazała, że osoby biorące udział w toku prowadzenia sprawy nie dopełniły oraz przekroczyły obowiązki służbowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi załączył do akt sprawy kserokopię wniosku skarżącej z dnia 31 maja 2021 r., który wpłynął do organu w dniu 1 czerwca 2021 r., oświadczenie Dyrektora Przedszkola Specjalnego nr [...] przy ul. G. w Ł., odpowiedź na skargę Burmistrza Krośniewice, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności syna J. B.z dnia 15 kwietnia 2020 r., kserokopię pisma Burmistrza Krośniewice z dnia 30 czerwca 2021 r. oraz odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 776/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc pozostawanie sprawy, której dotyczy skarga, w kognicji sądu administracyjnego. Kognicję sądów administracyjnych określa art. 3 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo informujące Burmistrza Krośniewice z dnia 11 czerwca 2025 r. nr OKS.4464.27.2021.2025 w przedmiocie odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 25 maja 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów przewozu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola. Wobec powołanej powyżej treści art. 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że pismo z 11 czerwca 2025 r. nie może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżone pismo z 11 czerwca 2025 r. Burmistrza Krośniewice nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Organ udzielił stronie odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 25 maja 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu kosztów przewozu dziecka do przedszkola w formie pisma informującego. Zaskarżone pismo nie zawiera elementów władczych, a zatem nie stanowi aktu wpływającego w sposób wiążący na sferę uprawnień i obowiązków strony. Nie jest ono bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone pismo Burmistrza Krośniewice z dnia 11 czerwca 2025 r. jest więc pismem informującym skarżącą, że jej wniosek z 31 maja 2021 r., który wpłynął do organu 1 czerwca 2021 r. został rozpoznany pismem z dnia 30 czerwca 2021 r. o odmowie zwrotu kosztów przewozu dziecka do przedszkola. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 39a ust. 4 ustawy Prawo oświatowe zwrot kosztów przewozu, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy zawartej między burmistrzem a rodzicami. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) zawiera z rodzicami umowę, o której mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji, że dowożenie i opiekę zapewniają rodzice (art. 39a ust. 5 ustawy). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się zaś, że odmowa zwrotu kosztów jest kwalifikowana jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kognicji sądów administracyjnych. Czynność powyższa nie jest typową, sformalizowaną tak jak decyzja administracyjna, formą załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej, do której miałyby zastosowanie przepisy k.p.a. Do tego rodzaju niedecyzyjnych czynności organów administracji publicznej nie stosuje się przepisów k.p.a. Zakres przedmiotowy zastosowania przepisów k.p.a. określa art. 1 i 2 tej ustawy. Stosownie do tej regulacji, Kodeks postępowania administracyjnego normuje: 1) postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco; 2) postępowanie przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1; 3) postępowanie w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami i podmiotami, o których mowa w pkt 2; 4) postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń; 5) nakładanie lub wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych lub udzielanie ulg w ich wykonaniu; 6) tryb europejskiej współpracy administracyjnej; 7) postępowanie w sprawie skarg i wniosków (Dział VIII) przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych. W piśmie z dnia 11 czerwca 2025 r. organ poinformował skarżącą, że wyrażona w piśmie organu z 30 czerwca 2021 r. czynność odmowy zwrotu kosztów przewozu dziecka do przedszkola nie może być zmieniona w trybie art. 154 k.p.a., tak jak oczekuje tego skarżąca. Ponadto skarżąca złożyła skargę na czynność Burmistrza Krośniewice z dnia 30 czerwca 2021 r. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów przewozu dziecka do przedszkola, a WSA w Łodzi postanowieniem z dnia 12 grudnia 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 776/24 skargę odrzucił. Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że na pismo informujące Burmistrza Krośniewice z dnia 11 czerwca 2025 r., o czym była mowa powyżej, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wniesiona skarga nie jest zatem dopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę (pkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu w kwocie 200 zł Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia). eg