III SA/Łd 515/14

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy postanawia przyznać skarżącemu T. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata

III SA/Łd 515/14 Uzasadnienie Pismem z dnia 20 maja 2014 r. T. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. (znak [...]) w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy. W toku postępowania skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację materialną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Zajmuje na zasadzie użyczenia mieszkanie o powierzchni 49 m2 – jak wyjaśnił będące własnością bratanka. Sam nie jest natomiast właścicielem żadnych innych nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składa się renta chorobowa skarżącego w kwocie 840 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazał natomiast na fakt ponoszenia wydatków – opłaty za mieszkanie i wodę (ok. 160 zł), energia elektryczna (ok. 120 zł) oraz alimenty na syna (ok. 450 zł). Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący utrzymuje się z renty chorobowej w kwocie 840 zł. Zauważyć w związku z tym należy, że z tego dochodu skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, leczenia i zakupu leków. Skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów, nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. A.B.