Sygnatura
III SA/Łd 50/14
Postanowienie WSA w Łodzi z 21 lutego 2014 r., III SA/Łd 50/14 – służba Cywilna
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
- Data orzeczenia
- 21 lutego 2014
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Dnia 21 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi E. W. na pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącej E. W. z funduszu Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 468,00,- (czterysta sześćdziesiąt osiem) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 7 lutego 2014 roku pod pozycją 488. k.p.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W dniu 10 stycznia 2014 r. (data prezentaty – k. 12) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga E. W. na pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Podstawę prawną przeniesienia stanowił przepis art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 223 poz. 1458 ze zm.). W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną ani czynnością z zakresu administracji publicznej, które podlegałyby kognicji sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 23 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynęło oświadczenie skarżącej wraz z dwoma egzemplarzami skargi oraz załącznikami z uwagi na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przekazaniu skargi. W piśmie z dnia 6 lutego 2014 r. skarżąca wyjaśniła, że rezygnuje z możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 23 stycznia 2014 r. Jednocześnie na rachunek bankowy Sądu uiściła kwotę 468,00 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie natomiast z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem skargi E. W. jest pismo Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Wobec takiego określenia przez skarżącą przedmiotu skargi należy stwierdzić, iż w tym zakresie skarga jest niedopuszczalna. Sprawa objęta niniejszą skargą nie jest bowiem sprawą z zakresu administracji publicznej, w której organ rozstrzyga o prawach i obowiązkach obywatela. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kognicji sądów administracyjnych nie zostały poddane sprawy ze stosunku pracy. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia skargi na pismo, stanowiące oświadczenie woli organu - pracodawcy, w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Jak wynika bowiem z treści pisma podstawę przeniesienia stanowił przepis art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 223 poz. 1458 ze zm.). Zauważyć należy, że przepis art. 43 ust. 1 i 2 powołanej ustawy wskazuje, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu pracy; spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy. Uznać zatem należy, że w przedmiotowej sprawie właściwym do rozpoznania żądania skarżącej jest sąd powszechny. W konsekwencji, przedmiot niniejszej sprawy, jak i powyższa skarga nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W postanowieniu z dnia 19 września 2012 r. sygn. II OSK 1493/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że właściwą drogą rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Powyższe potwierdza ustawa o pracownikach samorządowych, która w art. 43 ust. 2 wskazuje, że spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy (publ. Baza orzeczeń CBOIS). Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w innym stanie faktycznym, ale w ocenie Sądu pogląd w nim zaprezentowany ma również zastosowanie w tej sprawie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o odrzuceniu skargi. Podstawę zwrotu wpisu sądowego od skargi stanowił przepis art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. k.p.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 10 stycznia 2014
- Symbol z opisem
- 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Prezydent Miasta
- Sędziowie
- Monika Krzyżaniak /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
art. 58 par. 1 pkt 1 , par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 · Dz.U. 2012 poz. 270
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I OSK 708/08 · 6 maja 2009
Wyrok NSA z 6 maja 2009 r., I OSK 708/08 – służba Cywilna
Sygnatura: II SA/Wa 97/09 · 6 maja 2009
Postanowienie WSA w Warszawie z 6 maja 2009 r., II SA/Wa 97/09 – służba Cywilna
Sygnatura: II SA/Bd 723/08 · 18 listopada 2008
Wyrok WSA w Bydgoszczy z 18 listopada 2008 r., II SA/Bd 723/08 – służba Cywilna
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny