III SA/Łd 471/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu dodatku za rozłąkę postanawia: 1. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – M. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu nienależnie uiszczonego wpisu od wniesionej skargi, zaksięgowanego w dniu 25 kwietnia 2018 r., pod poz. 1969; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R.T.

M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w [...] z dnia [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu dodatku za rozłąkę. Od wniesionej skargi strona uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł. Ponadto w skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż wykonanie decyzji skutkowałoby koniecznością wydatkowania znacznej kwoty, stanowiącej równowartość otrzymanego dodatku za rozłąką za okres 19 miesięcy. Powyższe stanowiłoby dla skarżącego, który ma na utrzymaniu dzieci, znaczne obciążenie finansowe, a wręcz zmuszałoby go zaciągnięcia na ten cel kredytu, na co w aktualnym stanie majątkowym nie może sobie pozwolić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja organu administracji publicznej podjęte w przedmiocie orzeczenia o wygaśnięciu decyzji przyznającej skarżącemu dodatek za rozłąkę, a więc w sprawie z zakresu stosunku służbowego. Skarga podlega więc ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych. Stąd uiszczony przez skarżącego wpis od skargi uznać należało za nienależny. Natomiast, co do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia strony skarżącej możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, iż wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową instytucją, a przesłanki uzasadniające jej zastosowanie nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Podkreślić należy jednak, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej skarżący uczynił decyzję Dowódcy [...] Brygady Kawalerii Powietrznej w [...] wydaną w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu skarżącemu dodatku za rozłąkę. Z treści zaskarżonej decyzji nie wynika, iż nakłada na skarżącego jakiekolwiek obowiązek działania lub też zaniechania, w tym nie orzeka o obowiązku zwrotu wypłaconego świadczenia za wskazany, 19 miesięczny okres, w czym skarżący upatruje możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, iż w sprawie nie spełnione zostały przesłanki przemawiąjące za udzieleniem skarżącemu ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego oraz, na podstawie art. 61 §3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R.T.