III SA/Łd 453/14

Agnieszka Grosińska - Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział III po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. U.K.

III SA/Łd 453/14 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 31 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w łodzi oddalił skargę G.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W tej samej dacie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem dzieci. Rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę żony skarżącego w kwocie 1660 zł oraz dochodów z działalności gospodarczej wnioskodawcy w kwocie 10.000 zł. Strona posiada dom o powierzchni 200 mkw. W uzasadnieniu skarżący podał, że ponosi opłaty za energię elektryczną w kwocie 350 zł, wodę – 40 zł, ścieki – 80 zł, wywóz śmieci – 40 zł, podatek od nieruchomości – 120 zł. Ponosi też koszty dojazdów żony do pracy i dzieci do szkół, ZUS – 1000 zł, podatki – 1000 zł, paliwo – 6000 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący deklaruje osiąganie regularnych i znacznych dochodów (ok. 10.000 zł) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, co uprawnia do stwierdzenia, iż działalność gospodarcza jest dochodowa. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Już tylko powyższy fakt w połączeniu z posiadaniem domu o powierzchni 200 mkw. pozwala na uznanie, że strona nie może być zaliczona do kręgu osób ubogich, którym przysługuje prawo do zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że strona nie powołała się na ponoszenie żadnych wydatków o charakterze nadzwyczajnym, których wystąpienie i wysokość mogłyby uzasadniać twierdzenie, że przy deklarowanej kwocie dochodów strona nie ma zdolności płatniczych. Ponoszenie wydatków związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa zaliczane jest bowiem do kosztów działalności gospodarczej i pozostaje bez wpływu na wysokość dochodów. Reasumując, w ocenie Referendarza sądowego skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania przed sądem administracyjnym, zwłaszcza że wysokość wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynosi 100 zł, podobnie jak kwota opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie bez znaczenia dla oceny zdolności płatniczych strony jest również i ta okoliczność, że skarżący był w stanie zgromadzić środki na uiszczenie wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. U.K.