III SA/Łd 444/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2010 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

W dniu 14 maja 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga K.S. prowadzącej działalność pod nazwą "A." w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2010 r. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi m.in. przepis art. 86 ust. 3, art. 88 ust. 1 oraz art. 89 ust. 14, ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm.). Organ podatkowy wskazał, że strona skarżąca we wrześniu 2010 r. dokonała sprzedaży 4508 l oleju napędowego grzewczego. Sprzedaż była udokumentowana fakturą VAT, do której dołączono oświadczenie nabywcy o jego przeznaczeniu. Strona nie złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. miesięcznego zestawienia oświadczeń pobieranych od nabywców oleju opałowego we właściwym terminie, wskazanym w art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym. Zestawienie takie zostało złożone dopiero w marcu 2011 r. Naruszenie tego technicznoprawnego warunku skutkowało, zdaniem organów podatkowych, uratą prawa do korzystania z preferencyjnej stawki podatku i stanowiło podstawę do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym na podstawie art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację wyrażoną w decyzji. W piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2014 r. (k. 29-35) strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości UE pytania sformułowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie I SA/Wr 562/14 w identycznym stanie faktycznym sprawy. Na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r. pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron postępowania jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. W rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju sytuacja, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości UE, w związku z pytaniem prejudycjalnym, które Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawie o sygn. I SA/Wr 562/14. Pytanie prejudycjalne dotyczy następujących wątpliwości: "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.? "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ". Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. bg