III SA/Łd 388/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A." Spółka jawna z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A." Spółka jawna z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. - obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

"A." Spółka jawna z siedzibą w K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. – obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniła istniejącym w sprawie niebezpieczeństwem narażenia skarżącego na znaczną szkodę majątkową. W ocenie pełnomocnika skarżącego przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wymaga rzeczywistego wystąpienia negatywnych skutków dla strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie zagrożenia ich wystąpienia. W niniejszej sprawie, zdaniem pełnomocnika wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na kondycję finansową spółki, uniemożliwi prowadzenie działalności gospodarczej, a w efekcie może doprowadzić do jej upadłości. Powyższe skutkowałoby pozbawieniem strony jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Pełnomocnik spółki wskazał nadto, że co prawda charakter nałożonego na spółkę obowiązku jest odwracalny, poprzez zwrot uiszczonego świadczenia, jednakże w jego ocenie skutków zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od wysokości tej należności, jak i ilości tego samego rodzaju spraw spółki zawisłymi przed sądami administracyjnymi. Tym samym zdaniem strony skarżącej wniosek uznać należy za zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.:Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć o ocenę zarówno wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl . W rozpoznawanej sprawie podane przez stronę skarżącą okoliczności nie stanowią podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazał w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby mu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Uzasadniając przedmiotowy wniosek ograniczył się jedynie do wskazania na niebezpieczeństwo narażenia skarżącego na znaczną szkodę majątkową oraz do wskazania na potencjalny charakter skutków wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia polegający na możliwości utraty płynności finansowej spółki, uniemożliwienia jej działalności, a w konsekwencji konieczności ogłoszenia jej upadłości. Natomiast, jak już wyżej wskazano, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13). W niniejszej sprawie strona skarżąca, wraz z złożonym wnioskiem, nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów które mogłyby uprawdopodobnić zasadność argumentacji w nim przedstawionej. Dodatkowo podkreślić należy, że jak słusznie wskazuje pełnomocnik skarżącej rodzaj obowiązku nałożony na spółkę, tj. uiszczenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącej kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji. Natomiast argumentacja, co do wielości tego samego rodzaju spraw spółki zawisłych przed sądem administracyjnym, czy też wysokości nałożonej zaskarżoną decyzją kary, z jednoczesnym brakiem przedłożenia jakichkolwiek dokumentów uprawdopodabniających, iż powyższe okoliczności mogą wpłynąć na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pozostaje bez wpływu na wynik niniejszego rozstrzygnięcia Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. e.o.