III SA/Łd 366/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. U. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić wniosek

K. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.z dnia [...] r., nr [...] wydaną w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W skardze strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 10 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do wypełnienia i zwrócenia do sądu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przesłanego mu formularza PPF. Pomimo upływu zakreślonego terminu strona nie wykonała powyższego zarządzenia. Z uwagi na powyższe referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 17 maja 2017 r., III SA/Łd 366/17pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Wnioskiem z dnia 30 maja 2017 r., którego braki formalne zostały uzupełnione w dniu 6 lipca 2017 r., skarżący wniósł o "przywrócenie terminu w związku z oddaleniem wniosku o zwolnienie od kosztów". Uzasadniając podniósł, iż pismo z sądu informujące o konieczności uzupełnienia wniosku nie dotarło do niego, a ewentualne przeoczenie awizacji mogło być spowodowane narodzinami jego dziecka, co miało miejsce w tym miesiącu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast stosownie do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków dopuszczalności, co ma między innymi miejsce w sytuacji, gdy uchybienie terminowi nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, np. przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LEX., Warszawa 2013, Wydanie 5, s. 311). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano skarżący wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten w ocenie Sądu uznać należy za niedopuszczalny, gdyż uchybienie temu terminowi nie powoduje żadnych negatywnych skutków w stosunku do strony w zakresie postępowania sądowego. Należy bowiem zauważyć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zgodnie z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. może być składany na każdym etapie postępowania, zarówno przed wszczęciem postępowania, jak i w trakcie jego trwania, aż do prawomocnego zakończenia. Ustawa nie określa zatem terminu w jakim wniosek taki powinien zostać złożony, jak również nie określa dopuszczalnej ilości złożenia takich wniosków. Tym samym strona nie traci możliwości złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie powodują utraty uprawnień w tym zakresie. Bez względu na pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania strona ma w dalszym ciągu możliwość złożenia takiego wniosku, jak również prawo do jego rozpoznania przez sąd. Rozstrzygnięcie referendarza sądowego w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie stronie prawa pomocy bez rozpoznania nie powoduje więc dla strony żadnych ujemnych skutków. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek odrzucił. e.o.