III SA/Łd 34/22

Dnia 9 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. e.o.

16 października 2020 r. A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 września 2020 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za maj 2020 r. Postanowieniem z 4 grudnia 2020 r. sygn. akt III SA/Łd 920/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania skargi i przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako właściwemu miejscowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 sierpnia 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 1578/21 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 stycznia 2022 r. wezwano skarżącą do wypowiedzenia się czy wobec wydania 27 października 2020 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji, którą uchylono zaskarżoną decyzję z [...] r. i zwolniono skarżącą z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. – nadal popiera skargę, czy też ją cofa – w terminie 7 dni. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 17 stycznia 2022 r. Pismem z 24 stycznia 2022 r. skarżąca oświadczyła, że wobec uchylenia przez organ zaskarżonej decyzji, cofa skargę w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi przejaw zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skuteczne cofnie skargę. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 stycznia 2022 r. wezwano skarżącą do wypowiedzenia się czy wobec wydania 27 października 2020 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji, którą uchylono zaskarżoną decyzję z 18 września 2020 r. i zwolniono skarżącą z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. – nadal popiera skargę, czy też ją cofa – w terminie 7 dni. Pismem z 24 stycznia 2022 r. skarżąca oświadczyła, że wobec uchylenia przez organ zaskarżonej decyzji, cofa skargę w przedmiotowej sprawie. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. e.o.