III SA/Łd 320/18

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia przyznać skarżącemu T. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego a.l.

III SA/Łd 320/18 Uzasadnienie T. K.(dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] (znak [...]) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, przedkładając formularz wniosku na druku "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem (3 lata). Na dochody gospodarstwa domowego składają się dochody z tytułu świadczenia 500+ oraz zasiłek rodzinny. Skarżący nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Nie posiada żadnego majątku, a oszczędności oszacował na ok. 2.000 zł. Wskazał natomiast na ponoszone bieżące wydatki w tym media - 200 zł. Powyższe dane znalazły potwierdzenie w dokumentach i wyjaśnieniach przedłożonych przez skarżącego na żądania referendarza do przekazania dodatkowych informacji o stanie majątkowym i dochodach. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowią jedynie dochody z tytułu świadczenia 500+ oraz zasiłek rodzinny. Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku, a oszczędności oszacował na kwotę 2.000 zł. Wskazał natomiast na ponoszone bieżące wydatki w tym media – 200 zł. Ponadto skarżący niewątpliwie z uzyskiwanych świadczeń pokrywa inne bieżące wydatki, chociażby wydatki na żywność i leki. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.