III SA/Łd 309/26

1 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 28 kwietnia 2026 roku Nr RPS-II.8641.87.2026 w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę.

III SA/Łd 309/26 Uzasadnienie I. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego z 28 kwietnia 2026 r. w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarga została wniesiona do organu w formie dokumentu elektronicznego, z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego. Zarządzeniem z 14 maja 2026 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez podpisanie skargi, nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem albo nadesłanie skargi w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W wezwaniu wskazano również adres elektronicznej skrzynki podawczej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w systemie ePUAP: /wsalodz/SkrytkaESP. W odpowiedzi skarżąca nadesłała za pośrednictwem ePUAP pismo z 19 maja 2026 r., które miało stanowić wykonanie wezwania. Pismo przewodnie zostało opatrzone podpisem elektronicznym. Dołączony do niego jako odrębny plik dokument zatytułowany "Odwołanie od decyzji Wojewody Łódzkiego", zaadresowany do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej i tożsamy w treści z wniesioną uprzednio skargą, nie został jednak podpisany. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 3 czerwca 2026 r. skarżąca została ponownie wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu (/wsalodz/SkrytkaESP) skargi będącej załącznikiem do pisma z 19 maja 2026 r., odrębnie opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarżącej wyjaśniono, że podpisanie pisma przewodniego podpisem elektronicznym nie jest równoznaczne z podpisaniem stanowiącej odrębny załącznik skargi. Z urzędowego poświadczenia doręczenia, znajdującego się na k. 30 akt sądowych, wynika, że pierwsze zawiadomienie o możliwości odebrania wezwania wysłano skarżącej w dniu 8 czerwca 2026 r., a powtórne zawiadomienie w dniu 16 czerwca 2026 . Ponieważ wezwanie nie zostało odebrane, uznano je za doręczone w dniu 23 czerwca 2026 r. Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał zatem w dniu 30 czerwca 2026 r. W niepodpisanym piśmie z 7 sierpnia 2026 r. skarżąca podała, że 19 maja 2026 r. podpisała i wysłała dokument za pośrednictwem ePUAP. Wskazała ponadto, że nie otrzymała powiadomienia o piśmie Sądu oczekującym w skrzynce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Jeżeli skarga jest wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, powinna zostać opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady te dotyczą również załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Brak podpisu jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21, przyjęto, że skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym i przesłanego przez platformę ePUAP, można uznać za podpisaną tylko wtedy, gdy sama skarga została odrębnie opatrzona podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W rozpoznawanej sprawie podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim z 19 maja 2026 r. Nie obejmował on odrębnego pliku zawierającego skargę. Nadesłanie tego pliku nie usunęło zatem braku formalnego skargi, dlatego skarżąca została ponownie wezwana do jej odrębnego podpisania. Ponieważ skarżąca wniosła pismo z 19 maja 2026 r. w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, dalsze pisma mogły być jej doręczane za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W razie nieodebrania pisma sąd, po upływie 7 dni od wysłania pierwszego zawiadomienia, przesyła zawiadomienie powtórne, a doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 6–8 p.p.s.a.). Wobec nieodebrania wezwania w terminie 14 dni od przesłania pierwszego zawiadomienia, stosownie do art. 74a § 8 p.p.s.a., należało uznać je za doręczone w dniu 23 czerwca 2026 r.. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 30 czerwca 2026 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Skarżąca nie nadesłała w tym terminie odrębnie podpisanej skargi. Pismo z 7 sierpnia 2026 r., wniesione już po upływie terminu i niezawierające podpisanej skargi, nie mogło usunąć tego braku. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. ds