III SA/Łd 29/26

Dnia 22 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi N. Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 4 listopada 2025 roku nr SKO.4121.174.2025 w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 18 września 2025 roku nr DOM-SOK-VIII.5410.758.2025.DG; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi na rzecz strony skarżącej N. Spółki Akcyjnej z siedzibą we W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z 4 listopada 2025 r. nr SKO.4121.174.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi po rozpatrzeniu odwołania N. S.A. we W. ( poprzednia nazwa N1. S.A.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 18 września 2025 r. znak DOM-SOK-VIII.5410.758.2025.DG odmawiającą zarejestrowania pojazdu marki Super SOCO (VIN: [...]) – pojazdu nowego, sprowadzonego z zagranicy, na rzecz N1. S.A. Oddział w Ł.. Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał art. 72 ust 1 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r., poz.1251 ze zm.) W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 11 lipca 2025 r. do Urzędu Miasta Łodzi wpłynął wniosek N1. S.A. o zarejestrowanie motoroweru marki Super SOCO (VIN: [...]), do którego załączono: • kopię faktury nr [...] wystawionej [...] 2021 r. przez sprzedawcę – K. sp. z o.o. w K na ww. pojazd , w której jako nabywca wskazana została J. sp. z o.o. z siedzibą w W1.; • fakturę VAT nr [...] wystawioną [...] 2025 r. przez J. Sp. z o.o. w W1. na ww. pojazd , w której jako nabywcę wskazany został N2. Grupa VAT w W1., ul. [...], a jako odbiorca N1. S.A. ODDZIAŁ Ł.; • świadectwo zgodności WE nr [...] z 10 maja 2021 r. wraz z oświadczeniem K. sp. z o.o. z siedzibą w K. o danych i informacjach niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów; • oświadczenie przedstawiciela Grupy VAT (bez daty i podpisu, z zapiskiem do użytku wewnętrznego), z którego treści wynikało, iż Grupa VAT została utworzona wyłącznie na potrzeby rozliczeń podatku VAT, a tworzą ją dwa podmioty (osoby prawne), tj. N3. S.A. i N1. S.A. Organ wskazał, że według wyjaśnień zawartych w powyższym piśmie, mimo iż dowód własności wystawiony jest na Grupę tworzoną przez dwa podmioty, własność nabywa tylko jeden z nich. Prezydent Miasta Łodzi, wobec stwierdzenia braków we wniosku, pismem z 30 lipca 2025 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, o oryginały następujących dokumentów: • dowodu własności potwierdzającego nabycie prawa własności do przedmiotowego pojazdu na wyłączną własność przez N1. S.A.; • pośredniego dowodu własności; • dowodu odprawy celnej lub stosowny zapis na dowodzie własności. Wezwanie zostało doręczone 31 lipca 2025 r. lecz braki wniosku nie zostały zdaniem organu uzupełnione. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony 4 września 2025 r. wniósł o rozpatrzenie wniosku z 11 lipca 2025 r. na podstawie załączonych dokumentów, dodatkowo załączając jedynie kolejne wyjaśnienie, tj. oświadczenie przedstawiciela Grupy VAT. Prezydent Miasta Łodzi, uznając, iż nie zostały spełnione przesłanki do rejestracji przedmiotowego pojazdu, 18 września 2025 r. wydał decyzję o odmowie zarejestrowania przedmiotowego pojazdu na rzecz N1. S.A. Organ wskazał, że rejestracja pojazdu jest ściśle związana z własnością pojazdu. Rejestracja pojazdu jest możliwa jedynie w przypadku przedstawienia przez stronę jednoznacznego nie budzącego wątpliwości dowodu własności. Ze złożonego dokumentu wynika, zdaniem organu, że nabywcą pojazdu jest N2. Grupa VAT, która nie posiada osobowości prawnej, a tym samym prawo własności nabywają wszyscy członkowie tej Grupy i to te osoby prawne powinny wnioskować wspólnie o zarejestrowanie pojazdu i być wskazane w dowodzie rejestracyjnym jako współwłaściciele. Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając: - błędną wykładnię art. 72 ust. 1 i art. 73 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez przyjęcie, że przedstawiona faktura VAT wystawiona na "N2. GRUPA VAT" nie może stanowić dowodu własności pojazdu i wskazując, że odmowa uznania faktury wystawionej na Grupę VAT za dowód własności pomija dualizm podatkowo-cywilny, a grupa VAT jest wyłącznie podatnikiem , a nie stroną stosunku sprzedaży, co przesądza, że własność nabywa członek grupy – tutaj N. S.A.; - pominięcie cywilnoprawnego charakteru "grupy VAT ( art. 15a ustawy o VAT)"; - naruszenie art. 7,77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący okoliczności faktycznych sprawy; - naruszenie zasad proporcjonalności i zaufania do organów. Wniósł też o przeprowadzenie dowodów z oświadczenia przedstawiciela grupy VAT, wydruku e- mail , faktury VAT nr [...] z [...] 2025 r., umowy o utworzeniu grupy VAT i przesłuchanie przedstawiciela strony. Wskazaną na wstępie decyzją z 4 listopada 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 18 września 2025 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy, mając na uwadze treść art. 72 ust. 1, art. 73 ust. 1, art. 76 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709 ze zm.), wskazał, że rejestracja pojazdów jest ściśle związana z własnością pojazdów, a obowiązujące w tym zakresie przepisy odnośnie rejestracji pojazdów przypisują podstawowe znaczenie kwestii prawidłowego i rzetelnego ustalenia własności pojazdu, wiążąc w sposób wyraźny problematykę rejestracyjną z problematyką własnościową i ujmując status własnościowy jako warunek poszczególnych decyzji administracyjnych oraz czyniąc właściciela pojazdu adresatem określonych obowiązków prawno-administracyjnych. Zdaniem organu odwoławczego, przy wniosku o zarejestrowanie pojazdu właściciel obowiązany jest przedstawić oryginał dowodu własności pojazdu, a jeżeli pojazd był zarejestrowany, także ostatni dowód rejestracyjny. Oba rodzaje dokumentów muszą być prawdziwe nie tylko w znaczeniu formalnej autentyczności dokumentu, lecz także zgodne ze stanem faktycznym. Dokumentem własności musi być więc dokument przenoszący w konkretnej sytuacji prawo własności, zaś dowodem rejestracyjnym dokument sporządzony przez właściwy organ na podstawie dowodu własności w powyższym znaczeniu. Organ odwoławczy stwierdził, że wnioskodawca, jako dowód własności przedmiotowego pojazdu, przedłożył fakturę VAT nr [...] wydaną [...] 2025 r. przez J. Sp. z o.o. z siedzibą w W1. na ww. pojazd, w którym to dokumencie jako nabywcę, tj. nowego właściciela, wskazano N2. Grupa VAT z siedzibą w W1., ul. [...]. Zgodnie z udzielonymi przez wnioskodawcę wyjaśnieniami w skład N2. Grupa VAT z siedzibą w W1., ul. [...], wchodzą N3. S.A. oraz N1. S.A., natomiast sama N2. Grupa VAT nie ma podmiotowości prawnej i nie może być stroną w stosunkach cywilnoprawnych. Przy czym w ocenie organu odwoławczego nie budzi żadnych wątpliwości, iż stronami zawartych i zawieranych umów w dalszym ciągu pozostają spółki wchodzące w skład Grupy VAT. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż skoro wnioskodawca jako dowód własności przedmiotowego pojazdu przedłożył fakturę VAT nr [...] wydaną [...] 2025 r. przez J. Sp. z o.o. z siedzibą w W1. na ww. pojazd i nabywcę N2. Grupa VAT z siedzibą w W1., ul. [...], to skoro Grupa VAT nie może być stroną w stosunkach cywilnoprawnych, to oczywistym jest, iż nabywcą przedmiotowego pojazdu są członkowie tej grupy, tj. N3. S.A. oraz N1. S.A. (obecna nazwa N. S.A.). Przy czym niezbędnego dowodu własności nie może przy tym zastąpić samo oświadczenie wnioskodawcy, nawet złożone po uprzedzeniu go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Mając zatem na względzie powyższe rozważania, skoro strona domaga się rejestracji ww. pojazdu wyłącznie na swoją rzecz, a nie przedłożyła żadnego dowodu własności, iż jest jego jedynym właścicielem (bowiem z dokumentów wynika, iż jest jedynie współwłaścicielem), to zdaniem organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest zasadne, co w konsekwencji stanowi o podjętym w sprawie rozstrzygnięciu. Ustosunkowując się do podniesionych przez stronę zarzutów, organ odwoławczy stwierdził, że uwzględniając powyższe są one niezasadne i w konsekwencji pozostają one bez jakiegokolwiek znaczenia dla podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. W szczególności jako całkowicie chybiony organ odwoławczy uznał zarzut strony, iż przedłożona przez wnioskodawcę faktura VAT nr [...] z [...] 2025 r. w ocenie organu I instancji nie stanowi dowodu własności, bowiem jest jednym z dokumentów wymienionych, chociażby nie tyle w przywołanym przez stronę art. 73 ust. 5 pkt 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm.), lecz w § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709). W ocenie organu odwoławczego istotą sporu, którego zdaje się nie dostrzegać strona, nie jest to, iż przedłożony przez nią dokument nie jest dowodem własności, lecz to, iż ten dowód własności przedmiotowego pojazdu jako nabywcę pojazdu nie definiuje wyłącznie wnioskodawcy, lecz również pozostałego członka Grupy VAT, tj. N3. S.A., czego w żaden sposób nie zmienia powoływana przez stronę wiadomość e-mail od dostawcy z fakturą VAT, jak również umowa o utworzeniu grupy VAT. Zdaniem organu odwoławczego na całkowitą negację zasługuje również zarzut strony, iż mogła ona przedłożyć dalsze dowody alokacji nabycia w ramach grupy VAT, bowiem Prezydent Miasta Łodzi pismem z 30 lipca 2025 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dowód własności potwierdzający nabycie prawa własności do przedmiotowego pojazdu na wyłączną własność przez N1. S.A. i wezwanie to w powyższym zakresie pozostało bezskuteczne. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca, zaskarżając w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 listopada 2025 r., wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji organu odwoławczego skarżąca zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez wydanie decyzji z pominięciem obligatoryjnego elementu, jakim jest podpis członków składu orzekającego, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., 2) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy, pomimo nieprawidłowej oceny stanu faktycznego dokonanej przez organ I instancji oraz błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, utrzymał decyzję w mocy, podczas gdy organ winien uchylić zaskarżoną decyzję w całości i orzec co do istoty sprawy, 3) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący okoliczności faktycznych sprawy oraz dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego. Organ ograniczył się do formalistycznego stwierdzenia, że faktura VAT zawierająca oznaczenie N2. Grupa VAT nie dowodzi nabycia pojazdu przez skarżącą, nie podejmując żadnych czynności zmierzających do ustalenia, który członek grupy VAT jest rzeczywistym nabywcą w sensie cywilnoprawnym, ani nie analizując dokumentów wskazujących, że to N. S.A. była odbiorcą pojazdu. Co skutkowało tym, że organ przyjął nieprawidłowy stan faktyczny, nie ustalił rzeczywistego właściciela pojazdu, dokonał oceny dowodów w sposób wybiórczy i sprzeczny z zasadą prawdy obiektywnej, a w konsekwencji wydał rozstrzygnięcie rażąco naruszające przepisy prawa materialnego oraz interes skarżącej, 4) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (dalej: p.r.d.), w zw. z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów, poprzez bezzasadne przyjęcie, że przedstawiona faktura VAT nie stanowi wystarczającego dowodu własności pojazdu przez N. S.A. Organy błędnie uznały, że formalny zapis w polu "nabywca" ma decydujące znaczenie, podczas gdy dowodem własności jest każdy dokument potwierdzający faktyczne przeniesienie posiadania i prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel, a w sprawie jedynym odbiorcą pojazdu był podmiot skarżący. Odmowa uznania faktury wystawionej na Grupę VAT za dowód własności pomija dualizm podatkowo-cywilny: grupa VAT jest wyłącznie podatnikiem, a nie stroną stosunku sprzedaży, co przesądza, że własność nabywa członek grupy, tutaj N. S.A., co odzwierciedla faktura VAT, 5) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez bezprawne przeniesienie skutków tej regulacji z porządku prawa podatkowego na grunt prawa cywilnego i administracyjnego, w szczególności błędne przyjęcie, że "grupa VAT" posiada podmiotowość prawną i zdolność do nabywania praw majątkowych, podczas gdy jest tworem funkcjonującym wyłącznie na potrzeby rozliczeń podatku VAT, nieposiadającym osobowości cywilnoprawnej. Organy zignorowały, że wskazanie grupy VAT na fakturze wynika z obowiązków podatkowych, a nie przesądza o stronie cywilnoprawnej umowy i nie ma wpływu na to, który członek grupy nabywa rzecz. Umieszczenie danych grupy VAT na fakturze nie wyłącza możliwości ustalenia faktycznego nabywcy zgodnie z dokumentami wydania pojazdu oraz wyjaśnieniami skarżącej, 6) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 8c-8e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne zastosowanie konstrukcji grupy VAT i przypisanie jej skutków cywilnoprawnych, których ustawa nie przewiduje, polegające na założeniu, że oznaczenie N2. Grupa VAT na fakturze uniemożliwia ustalenie nabywcy pojazdu. Organy niezasadnie przyjęły, że grupa VAT może być stroną czynności cywilnoprawnych i nabywać własność pojazdu, mimo że przepisy ustawy o VAT nie nadają jej ani osobowości prawnej, ani zdolności prawnej, ani zdolności do czynności prawnych. Pominęły, że podatnikiem jest wprawdzie grupa VAT, lecz stroną umowy sprzedaży i podmiotem nabywającym rzecz w sensie cywilnoprawnym pozostaje konkretny członek grupy, w tym przypadku N. S.A., 7) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 106e ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, które miało wpływ na wynik sprawy, polegające na nadaniu elementom faktury w szczególności polu "nabywca" znaczenia cywilnoprawnego, podczas gdy art. 106e reguluje wyłącznie obowiązki podatkowe związane z dokumentowaniem transakcji na gruncie VAT. Organ bezpodstawnie przyjął, że wskazanie na fakturze jako nabywcy "N2. Grupa VAT" uniemożliwia ustalenie podmiotu nabywającego pojazd w sensie cywilnoprawnym, podczas gdy art. 106e ustawy o VAT nakłada obowiązek wpisania danych podatnika VAT, a nie strony umowy sprzedaży. Faktura w polu "odbiorca" jednoznacznie wskazywała faktycznego nabywcę i właściciela pojazdu, tj. N. S.A., będącą członkiem grupy VAT i podmiotem, na rzecz którego dochodzi do wydania rzeczy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi, że przy wydaniu akt doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c, pkt 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd, oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów, uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie bowiem organ nie wyjaśnił i nie ocenił wszystkich okoliczności mających wpływ na możliwość zarejestrowania pojazdu, a odmówił zarejestrowania pojazdu błędnie uznając, że przedłożona do wniosku o rejestrację pojazdu faktura VAT nie wskazuje jednoznacznie, jaki podmiot jest stroną umowy cywilnoprawnej. Przed przejściem do merytorycznej oceny zasadności wniesionej skargi odnieść należy się do pierwszego, najdalej idącego zarzutu tj. zarzutu naruszenia art. 107 § 1, pkt 8 k.p.a., przez wydanie decyzji z pominięciem obligatoryjnego elementu, jakim jest podpis członków składu orzekającego, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd stwierdza, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w aktach administracyjnych znajduje się decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 listopada 2025 r. z oryginalnymi podpisami członków składu orzekającego. Zgodnie z art. 107 § 1, pkt 8 k.p.a. decyzja administracyjna zawiera podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji . Zaskarżona decyzja te wymogi spełnia. Jak wskazał NSA w uzasadnieniu wyroku z 28 marca 2025 r. sygn. I OSK 1445/24 (www.nsa.gov.pl) Złożenie podpisu nie musi polegać na nakreśleniu pełnego imienia i nazwiska składającego podpis ( czytelnego podpisu), lecz także może polegać na własnoręcznym nakreśleniu skróconego znaku osoby podpisującej w taki sposób, jaki zwykle to czyni. Wobec tego dopuszczalne jest złożenie podpisu w sposób nieczytelny , o ile w decyzji podano również pełne imię i nazwisko napisane np. maszynowo oraz wskazano stanowisko służbowe, co ma miejsce w przypadku skarżonej decyzji. Z akt administracyjnych wynika ponadto, że decyzja przesyłana do strony została podpisana przez członków składu elektronicznie. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja SKO w Łodzi utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi odmawiającą N. S.A. we W. (poprzednia nazwa N1. S.A. we W.) zarejestrowania nowego sprowadzonego z zagranicy pojazdu marki SUPER SOCO. Podstawą odmowy rejestracji jest uznanie przez organy, że przedstawiona przy wniosku o rejestrację pojazdu faktura nie wskazuje jednoznacznie jako jedynego właściciela pojazdu N1. S.A. we W. ( obecnie N. S.A. we W.). Zdaniem organu odwoławczego, przedłożona przez Spółkę faktura wskazuje jako właściciela pojazdu nie tylko wnioskodawcę, lecz również pozostałego członka Grupy VAT tj. N3. S.A. Dlatego nie jest możliwe zarejestrowanie pojazdu wyłącznie na rzecz Spółki N.. Organ wzywał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dowód własności potwierdzający nabycie prawa własności pojazdu na jego wyłączną własność, ale dowód taki, nie został złożony. Stan faktyczny sprawy ustalony przez organ i przyjęty za podstawę faktyczną wydanej decyzji nie budzi wątpliwości. Bezsporne jest, że 11 lipca 2025 r. do Urzędu Miasta Łodzi wpłynął wniosek pełnomocnika N1. S.A. o zarejestrowanie motoroweru marki SUPER SOCO o określonym numerze VIN, do którego załączono: - kopię faktury wydanej [...] 2021r. przez K. sp. z o.o. w K. na ten pojazd, a jako nabywcę faktura wskazywała J. sp. z o.o. w W1.; - fakturę VAT wydaną [...] 2025r. przez J. sp. z o.o. w W1. na wskazany wyżej motorower, w której jako nabywcę towaru wskazano N2. Grupę VAT, a jako odbiorcę towaru wpisano N1 S.A. Oddział Ł.; - świadectwo zgodności WE z 10 maja 2021 r. wystawione przez producenta wraz oświadczeniem o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów wydanym przez K. sp. z o.o. w K. 31.08.2021 r.; - informację podpisaną przez członków Zarządu N1. S.A. wskazującą m.in., że z dniem 1 kwietnia 2025r. zaczęła funkcjonować Grupa VAT pod nazwą " N2. Grupa VAT", którą tworzą podmioty N2. S.A. i N1 S.A. Grupie VAT został nadany odrębny NIP, a dotychczasowe numery NIP podmiotów wchodzących w skład Grupy VAT stały się nieaktywne. Czynnym podatnikiem podatku VAT stał się N2. Grupa VAT. Zaznaczono, że Grupa VAT nie ma podmiotowości prawnej i nie może być stroną w stosunkach cywilnoprawnych. Stronami zawartych i zawieranych umów w dalszym ciągu pozostają spółki wchodzące w skład Grupy VAT; -niepodpisane oświadczenie przedstawiciela Grupy VAT , które wyjaśnia m.in., że pomimo tego, że faktury wystawiane są na N2. Grupa VAT jako podatnika, to N1. S.A. jest właścicielem przedmiotów, o których rejestrację występuje. W odpowiedzi na wezwanie organu skierowane do N1. S.A. o uzupełnienie w terminie 7 dni wniosku o oryginały; -dowodu własności potwierdzającego nabycie prawa własności do w/w pojazdu wyłącznie przez N1. S.A., -pośredniego dowodu własności - dowodu odprawy celnej lub stosownego zapisu na dowodzie własności, spółka złożyła wyjaśnienia dotyczące struktury i zasad fakturowania zakupu pojazdów oraz rozliczeń w ramach Grupy VAT i wniosła o rozpatrzenie wniosku. Zaznaczyć należy, że podpisane oświadczenie pełnomocnika Grupy VAT tj. N3. S.A. wraz z tekstem umowy o utworzeniu Grupy VAT pomiędzy N3. S.A. a N1. S.A. załączone zostało do odwołania od decyzji organu I instancji Przechodząc do rozpoznania skargi na wstępie podkreślić należy, że co do zasady w pełni podzielić należy stanowisko organów, które podkreślają, że rejestracja pojazdu jest ściśle związana z prawem własności pojazdu tzn., wniosek o rejestrację składa właściciel lub w przypadku gdy pojazd stanowi współwłasność kilku podmiotów, wniosek powinni złożyć wszyscy współwłaściciele. Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonych decyzji ( tekst jednolity Dz. U. z 2024r. poz. 1251), dalej p.r.d. w art. 72 ust. 1 określa dokumenty stanowiące podstawę rejestracji pojazdu stanowiąc, że rejestracji dokonuje się na podstawie: 1)dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2)(uchylony); 3)jednego z dokumentów: a) świadectwa zgodności WE wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, b) świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, c) świadectwa zgodności, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, d) dopuszczenia jednostkowego pojazdu wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, e) świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, f) uznania dopuszczenia jednostkowego pojazdu, g) uznania świadectwa krajowego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, h) świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu, i) świadectwa unijnego indywidualnego dopuszczenia pojazdu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o systemach homologacji pojazdów oraz ich wyposażenia, wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu - jeżeli są wymagane; świadectwa zgodności WE, świadectwa zgodności oraz oświadczenia zawierające dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu mogą być podpisane podpisem odbitym sposobem mechanicznym; 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy, pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e), samochód ciężarowy (kategoria homologacyjna N1), podrodzaj "furgon", "furgon/podest", "ciężarowo-osobowy", "terenowy", "wielozadaniowy" lub "van" lub samochód specjalny (kategoria homologacyjna Ml i N1), został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; Jak stanowi art. 72 ust. 2 pkt 1 p.r.d., wymagania ust. 1 nie dotyczą pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3; Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów ( Dz. U. z 2024r. poz. 1709 ze zm.), dalej rozporządzenie w sprawie rejestracji pojazdów, w § 2 ust. 1 pkt 1 stanowi, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu składa do organu rejestrującego wniosek o rejestrację pojazdu /.../ , do którego dołącza dowód własności pojazdu. Rozporządzenie w § 4 ust. 1 wśród dokumentów jakie mogą stanowić dowód własności pojazdu wskazuje m.in. w pkt 6 fakturę potwierdzającą nabycie pojazdu. W przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu sprowadzonego z zagranicy do wniosku o rejestrację właściciel pojazdu dołącza odpowiednie dokumenty, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-6a ustawy p.r.d. Zgodnie z art. 73 ust. 1e pkt 1 p.r.d. organ rejestrujący wydaje decyzję o odmowie rejestracji pojazdu w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 z uwzględnieniem przy tej weryfikacji art. 72 ust. 1b-3,4 i 5. Postępowanie rejestracyjne zostało bardzo szczegółowo uregulowane przez ustawodawcę, który wyczerpująco wskazał jakie dokumenty musi przedłożyć wnioskodawca aby możliwe było zarejestrowanie pojazdu, więc możliwość prowadzenia postępowania dowodowego przez organ jest mocno ograniczona. Podstawowym dokumentem wymienianym na pierwszym miejscu zarówno w ustawie p.r.d. jak i rozporządzeniu jest dowód własności pojazdu. Dokument ten musi potwierdzać w sposób nie budzący wątpliwości, że prawo własności pojazdu przeszło na podmiot wnioskujący o rejestrację. Podkreślić jednocześnie należy, że faktura VAT może być w postępowaniu rejestracyjnym wystarczającym dowodem własności pojazdu jeżeli zbywcy pojazdu przysługiwało prawo własności do pojazdu, które przeniesione zostało następnie na wnioskodawcę. W rozpoznawanej sprawie odmawiając rejestracji pojazdu, organ uznał, że istotą sporu nie jest to, iż przedłożony przez stronę dokument – faktura VAT z [...] 2025 r. nr [...] – nie jest dowodem własności, lecz to – iż ten dowód własności pojazdu jako nabywcę pojazdu nie wskazuje wyłącznie wnioskodawcy (N1. S.A.) lecz również pozostałego członka Grupy VAT ( N3. S.A.), a spółka domaga się rejestracji pojazdu wyłącznie na swoją rzecz. Z taką oceną przedstawionego przez skarżącą spółkę dokumentu – faktury VAT- nie można się zgodzić. Załączona do wniosku o rejestrację faktura VAT jako nabywcę wskazuje "N2. Grupa VAT", a więc podaje pełną nazwę Grupy VAT utworzonej umową z 6 marca 2025r. , a jako odbiorcę towaru "N1. S.A. Oddział Ł.". Art. 15a ustawy o podatku od towarów i usług wszedł w życie 1 stycznia 2023 r. i stanowi w ust. 1, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być również grupa podmiotów powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, które zawrą umowę o utworzeniu grupy VAT. Przepis ten umożliwia traktowanie podmiotów, które są ściśle powiązane pod względem finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym, jako jednego podatnika. Po spełnieniu warunków określonych w art. 15a ustawy o VAT podmioty ściśle ze sobą powiązane ulegają połączeniu w jednego nowego podatnika, który wstępuje w prawa i obowiązki członków grupy w zakresie podatku VAT na okres, w jakim grupa ta posiada status podatnika. Regulacje te mają znaczenie tylko i wyłącznie na gruncie podatku VAT. Przyznają one podmiotowość podatkową grupie połączonych ze sobą podatników, którzy tracą w związku z tym swoją podmiotowość na gruncie podatku od towarów i usług. Nie ma to jednak znaczenia dla statusu tych podmiotów na gruncie innych podatków. Podmioty, które weszły w skład grupy VAT nie tracą też osobowości prawnej. W umowie o utworzeniu grupy VAT, członkowie grupy, zgodnie z ustawą mają obowiązek wyznaczenia spośród siebie przedstawiciela grupy VAT, który ją reprezentuje. ( patrz: Ministerstwo Finansów. Objaśnienia podatkowe w zakresie grup VAT.) Jak wynika z § 2 pkt 3 umowy o utworzeniu grupy VAT zawartej pomiędzy N3. S.A. a N1. S.A., strony umowy postanowiły, że przedstawicielem grupy VAT, reprezentującym grupę VAT w zakresie praw i obowiązków N2. Grupy VAT, jest N3.. Zdaniem Sądu, skoro ustawodawca wprowadził instytucję grupy VAT, jako podatnika podatku od towarów i usług wszystkich podmiotów wchodzących w skład grupy VAT, to wskazanie na fakturze VAT nazwy grupy VAT tj. "N2. Grupa VAT" jako nabywcy i podatnika jest uzasadnione i w żadnej mierze nie oznacza, że pojazd wskazany na fakturze zakupu został nabyty przez członków grupy VAT do współwłasności, ani że nabywcą jest N2. Grupa VAT. Skoro bowiem zgodnie z ustawą, grupa VAT nie ma osobowości prawnej, to nie może być stroną umów cywilnoprawnych, ani tym bardziej zawierać umów w imieniu członków grupy, a jedynym celem jej powołania i istnienia jest rozliczenie podatku VAT i dlatego musi zostać podana na fakturze. W związku z tym, wskazanego na fakturze jako odbiorcę pojazdu, członka grupy VAT, w tym przypadku "N1. S.A." (obecnie "N. S.A.") - podmiot posiadający osobowość prawną - można uznać jako stronę umowy kupna – sprzedaży, czyli nabywcę pojazdu. Potwierdza to załączone do odwołania podpisane oświadczenie pełnomocnika przedstawiciela grupy VAT z 15 maja 2025 r., które także stanowi dowód w sprawie, dodatkowo wyjaśniając wątpliwości co do podmiotu, który nabył pojazd. Z tego względu należało uznać za uzasadniony zarzut, że odmawiając uznania faktury wystawionej na grupę VAT i członka tej grupy jako odbiorcę towaru organ pominął dualizm podatkowo – cywilny i błędnie przyjął, że grupa VAT posiada podmiotowość prawną i zdolność do nabywania praw majątkowych dla członków grupy. Za trafny zatem należy uznać zarzut naruszenia przez organ przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77§ 1 oraz 80 k.p.a. przez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący okoliczności faktycznych sprawy i dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego przez pominięcie dowodów usuwających wątpliwości co do zapisów znajdujących się na fakturze mającej stanowić dowód nabycia własności pojazdu. Zasadny jest także zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 15 a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( tekst jedn. Dz. U. z 2025 r poz. 775 ze zm.), które miało wpływ na wynik sprawy przez błędne przyjęcie przez organ, że grupa VAT posiada zdolność prawną i zdolność do nabywania praw majątkowych, gdy tymczasem wskazanie jej na fakturze jako nabywcy wynika z obowiązków podatkowych i nie przesądza, który członek grupy podatkowej nabył towar. W tym zakresie wskazana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyna odmowy zarejestrowania pojazdu, w ocenie sądu, nie była prawidłowa. Nie oznacza to automatycznie, że w oparciu o przedstawione dokumenty istnieją podstawy do zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. Organ bowiem powinien przeanalizować, czy pozostałe wymogi zarejestrowania pojazdu zostały spełnione i dopiero podjąć decyzję w sprawie. W wezwaniu do uzupełnienia wniosku organ I instancji wzywał także do złożenia oryginału pośredniego dowodu własności i dowodu odprawy cennej lub stosownego zapisu w dowodzie własności. Tych braków skarżąca spółka nie uzupełniła. W ocenie sądu, obowiązkiem organu jest wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i dopiero wówczas podjęcie decyzji w przedmiocie zarejestrowania lub odmowy zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. Jak wynika z akt sprawy, wniosek o rejestrację dotyczy motoroweru rok produkcji 2021, którego producent znajduje się w Chinach, i który ma być zarejestrowany po raz pierwszy. Pojazd, jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych kserokopii faktury z [...] 2025 r. nr [...], został sprzedany N1. S.A. Oddział Ł. przez J. sp. o.o. w W1.. Z kserokopii faktury nr [...] wynika, że J. sp. o.o. w W1. nabyła pojazd od K. Spółki z o.o. w K.. Żadna z kserokopii nie została poświadczona za zgodność z oryginałem, a z adnotacji na wniosku o rejestrację wynika, że pełnomocnik strony pokwitował odbiór oryginałów dokumentów w dniu 19 września 2025 r. Rozważając spełnienie przesłanek do zarejestrowania pojazdu SUPER SOCO organ, po ponownym złożeniu przez stronę oryginałów dokumentów powinien ocenić, czy łącznie stanowią one dowód przejścia własności pojazdu z producenta na N1. S.A., i czy złożone zostały wszystkie dokumenty wymagane do zarejestrowania nowego pojazdu sprowadzonego z zagranicy, który nie był jeszcze rejestrowany , o jakich mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 i 6 ustawy p.r.d. Gdyby organ uznał, że brak jest wszystkich dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu, powinien konkretnie określić jakich dokumentów brakuje i wezwać do ich złożenia. Reasumując, faktura VAT jest w pierwszym postępowaniu rejestracyjnym wystarczającym dowodem nabycia własności pojazdu, jeżeli w powiązaniu z innymi dokumentami ( fakturami, umowami, orzeczeniami sądowymi) wykazuje przejście prawa własności pojazdu z producenta na podmiot, który jako właściciel składa wniosek o rejestrację, a inne dowody i dokumenty okoliczności tej nie przeczą lub nie podają jej w taką wątpliwość, której usunięcie nie należy do organu administracji. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie faktura VAT nr [...] może być wystarczającym dowodem nabycia własności pojazdu przez N1. S.A. (obecnie N. S.A.) o ile zostanie wykazane stosownymi dokumentami, że zbywcy pojazdu przysługiwało prawo własności do tego pojazdu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) i c) i art. 134 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na postawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W rozpoznanej sprawie wniosek organu o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej 13 lutego 2026 r., a pełnomocnik nie złożył wniosku o przeprowadzenie rozprawy. ec