III SA/Łd 287/17

Dnia 25 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki(spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2017 roku sprawy ze skargi G.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz G.K. kwotę 2.166 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z dnia [...] nr [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), art. 4 pkt 22, art. 92 a ust. l - 6, art. 92 b, art. 92 c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie rogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1097), lp. 5.2, lp. 5.3, lp. 6.3.7, lp. 6.2.1, lp. 6.3. l załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 6 - 8, art. 7, art. 10 Rozporządzenia (W ) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji ni których przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006),34 ust. 1 i 3 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 16512014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3811/85 w sprawi urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE nr L 60 z 28.02.20 4 r.), art. 13, art. 15 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370 z dnia 31 grudnia 1985r.ze zm.), art. l rozporządzenia Komisji (UE) NR 58112010 z dnia l lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.U.UE L z dnia 2 lipca 2010 r.), Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 14.150 złotych, w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 9150 zł złotych. W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżoną decyzją nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości 14.150 złotych. Podstawę faktyczną niniejszego rozstrzygnięcia stanowiło: przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, za każdy dzień, skrócenie dziennego czasu odpoczynku, nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi oraz naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] umorzył jednocześnie postępowanie, w zakresie skrócenia dziennego czasu odpoczynku kierowcy G. K. w dniu 19.04.2016 r., naruszenia obowiązku wczytania danych z urządzenia rejestrującego na pojazd [...]. Naruszenia ustalono podczas kontroli przedsiębiorstwa, przeprowadzonej w dniach 07.06.2016 r. - 23.06.2016 r., a zostały one stwierdzone w protokole kontroli nr [...] z dnia 23.06.2016 r. Przedmiotem kontroli była zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie uprawnień do wykonywania przewozów drogowych określonych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz przepisach wykonawczych do powyższej ustawy; przestrzeganie przepisów ruchu drogowego w zakresie transportu drogowego na zasadach określonych w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 z późno zm), zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji czasu pracy kierowców określonych w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, Umowy Europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe AETR, sporządzonej w Genewie 1 lipca 1970r.( Dz. U. z 1999r., NR 94, poz. 1086 i 1087 ze zm.) oraz ustawy o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004r., Nr 92, poz. 874). Strona legitymowała się w okresie objętym kontrolą licencją nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy z datą ważności do 08.03.2019 r. i licencją nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Zakres kontroli obejmował okres od dnia 07.06.2015 r. do dnia 07.06.2016 r. W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej nieokazania podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, za każdy dzień oraz nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Strona wyjaśnia, że wykresówki G. K. zostały zmieszczone i zagubione w wyniku wypadku samochodowego, który miał miejsce w dniu 7.03.2016 r. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że opis wypadku, uszkodzenia pojazdu wskazane przez funkcjonariuszy z Komendy Powiatowej Policji w B., nie wskazują na możliwość wypadnięcia wykresówek z kabiny pojazdu. Natomiast odnośnie naruszenia w postaci nie zarejestrowania zapisów aktywności kierowcy w dniach 01.03.2016, 10.02.2016 r., to skarżący wyjaśnił, że były to krótkie podjazdy bez włożonej kary kierowcy do tachografu. Podjazdy te były wykonywane przez mechanika, który dokonywał naprawy. Skarżący zwrócił uwagę na art. 3 pkt g) rozporządzenia WE 56112006 r. i oświadczył, że nie wykonywał w czasie tych podjazdów przewozu podlegającego ww. rozporządzaniu. Ponadto skarżący wskazał na art. 92b i art. 92c ustawy o transporcie drogowym, organizacji szkoleń dla kierowców. Mając na uwadze argumentacje zawartą w odwołaniu, strona wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania. Po rozpoznaniu odwołania organ odwoławczy we wskazanej na wstępie decyzji wskazał, że w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli jak wynika z dokumentów przedłożonych podczas kontroli w siedzibie przedsiębiorcy przedsiębiorca zatrudniał 3 kierowców. Stosownie do art. 92 a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym, suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć: 1) 15.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli 2) 20.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 11 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 3) 25.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio od 51 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 4) 30.000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 5) 40.000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym. Zgodnie z art. 92a ust. 4 ww. ustawy, za kierowców, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz. Zgodnie z art. 92a ust. 5 ww. ustawy, jeżeli czyn będący naruszeniem przepisów, o których mowa w ust. 1, wyczerpuje jednocześnie znamiona wykroczenia, w stosunku do podmiotu będącego osobą fizyczną stosuje się wyłącznie przepisy o odpowiedzialności administracyjnej. Zgodnie z art. 92a ust. 6 ww. ustawy, wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 92 b ust. 1 - 2 ustawy o transporcie drogowym, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie p zez kierowców przepisów: a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlament Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, c) Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg! pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087); 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Za naruszenie przepisów, o których mowa w ust. 1 karze grzywny, na zasadach określonych w art. 92, podlega kierowca lub inna osoba odpowiedzialna za powstanie tych naruszeń. Zgodnie z art. 92 c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 2a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem ,a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub że stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Zgodnie z art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym obowiązki lub warunki przewozu drogowego - obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz: a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. L 370 z 31.12.1985), b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 1255/97 (Dz. Urz. L 3 z 05.01.2005), c) rozporządzenia (WE) nr 561/2006, d) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, e) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879, z późn. zm.), f) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz.U. Nr 180, poz. 1494, z 2007 r. Nr 99, poz. 661 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 171, poz. 1016), g) wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych w zakresie przewozu drogowego. Odnośnie naruszenia lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, że stosownie do art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 5.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy karą pieniężną w wysokości 150 złotych o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następne rozpoczęte 30 minut. W wyniku analizy danych cyfrowych P. K. stwierdzono, iż kierowca w dniu 01 kwiecień 2016r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 23 minuty. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 53 minuty w okresie od godziny 15: 16 do godziny 21 :40. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe: 18:35-19:06. Strona podczas kontroli nie okazała dokumentu (wykresówki/wydruku), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 550 złotych. W wyniku analizy danych cyfrowych kierowcy P. K. stwierdzono, iż kierowca w dniu 13 kwietnia 2016r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 57 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 27 minut w okresie od godziny 14:14 do godziny 20:27. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15- minutowe: 18:26-18:57. Strona podczas kontroli nie okazała dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 350 złotych. W wyniku analizy danych cyfrowych kierowcy P. K. stwierdzono, iż kierowca w dniu 28 kwietnia 2016r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 3 godziny i 19 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 7 godzin i 49 minut w okresie od godziny 12:43 do godziny 21 :26. W okresie tym kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe: 17:06-17:38; 20:55-21 :17. Strona podczas kontroli nie okazała dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm! czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 1350 złotych. Łączna kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi 2250 złotych. Odnośnie naruszenia lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, że w myśl art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 rok kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 4 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 5.3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku karą pieniężną w wysokości 100 złotych o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następną rozpoczętą godzinę. W wyniku analizy danych cyfrowych kierowcy R. J. stwierdzono, iż w dniu 10.02.2016r. o godzinie 06:58 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin 24 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:34 dnia 10.02.2016r. do godziny 06:58 dnia 11.02.2016r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 36 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm I czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 1 00 złotych, W wyniku analizy danych cyfrowych kierowcy M. R. stwierdzono, iż w dniu 30.03.2016r. o godzinie 07:28 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 40 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 20:54 dnia 30.03.2016r. do godziny 05:34 dnia 31.03.2016r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 20 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 100 złotych. W wyniku analizy danych cyfrowych kierowcy M. R. stwierdzono, iż w dniu 04.04.2016r. o godzinie 16:49 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum II-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 27 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 02:07 dnia 05.04.2016r. do godny 09:34 dnia 05.04.2016r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 33 minuty. Z uwagi na fakt, iż kierowca wykonywał odpoczynek na promie, w niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze do najmniej 11 godzin. Do kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 100 + 3 200 zł = 700 złotych. Łączna kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 900 złotych. Odnośnie naruszenia 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, że zgodnie z art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. 1. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2. Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3. Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. 5. Kierowcy: a) zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b) obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (i) pod symbolem s.: czas prowadzenia pojazdu; (lI) pod symbolem ee: "inna praca", która oznacza wszelkie czynności inne niż prowadzenie pojazdu, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE, a także wszelkie prace wykonywane dla tego samego lub innego pracodawcy w sektorze transportowym lub poza nim; (iii) pod symbolem 71 : "okresy gotowości" zgodnie z definicją w art. 3 lit. b) dyrektywy 2002/l5/WE; (iv) pod symbolem : przerwy lub odpoczynek. 7. Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem 1 kwietnia 1998 r. 8. Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji zgodnie z art. 6 Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść: lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi karą pieniężną w wysokości 5 000 złotych. Podczas analizy cyfrowych danych aktywności kierowców pochodzących z urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pojazdach wykorzystywanych przez podmiot stwierdzono, iż przedsiębiorstwo wykonując przewóz drogowy nie rejestrowało zapisów aktywności na karcie kierowców w następujących dniach: 1) Pojazd nr rej. [...] jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 11min od 01-03- 2016 godz.20:27 do 01-03-2016 godz. 20:38 2) Pojazd nr rej. [...] jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez 6 min od 01- 03-2016 godz. 20:03 do 01-03-2016 godz. 20:09 Ponadto organ I instancji stwierdził, że przedsiębiorstwo wykonując przewóz drogowy nie rejestrowało zapisów aktywności na karcie kierowców w następujących dniach: 1) Pojazd o nr rej. [...] jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez O h i 16 min od 10- 02-2016 godz. 17:39 do 10-02-2016 17:55 2) Pojazd o nr rej. [...] jazda bez prawidłowej karty kierowcy przez O h i 39 min od 10- 02-2016 godz.16:35 do 10-02-2016 godz. 17:14. W ocenie organu odwoławczego w tych dwóch wymienionych przypadkach niezasadnie stwierdzono naruszenie, gdyż z okresów nie wynik aby pojazdem wykonywano przewozy. Z analizy wynika, że pojazd praktycznie stał. Brak jest danych z dnia przed i dnia po tym okresie. Strona wraz z odwołaniem przesłała kopię faktury V AT nr [...] z dnia 9 lutego 2016 r., poświadczającej wymianę, naprawę m.in. resora, zamka siodłowego, siodła, co nie zwalnia z odpowiedzialności z tytułu nierejestrowania za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2016 r. poz. 1440) drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe; drogi wojewódzkie; drogi powiatowe; drogi gminne. Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. należą do tej samej kategorii co te drogi. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 5000 złotych. Odnośnie kolejnego naruszenia organ wskazał, iż stosownie do art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania kresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/ 8, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy rogowe. Stosownie do art. 10 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG)nr 3821/85: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. b) Do celów niniejszego ustępu pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85. c) Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa wart. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane. Stosownie do art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców: 1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia maksymalne okresy na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy do celów art. 10 ust. 5 lit. a) ppkt rozporządzenia (WE) nr 56112006. 2. Do celów niniejszego rozporządzenia "odpowiednie dane" oznaczają wszelkie dane zarejestrowane przez tachograf cyfrowy oprócz szczegółowych danych dotyczących prędkości. 3. Maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza: 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej; 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. 4. Odpowiednie dane należy wczytywać w sposób zapobiegający ich utracie. Zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z karty kierowcy podmiot pobiera: co najmniej raz na 28 dni; przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy; przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe; w przypadku utraty ważności karty kierowcy; w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty. 2. Dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy za każdego kierowcę karą pieniężną w wysokości 500 złotych. Analiza danych cyfrowych dotyczących J. S. wykazała, że pobranie danych z karty kierowcy nastąpiło w dniu 31.05.2016 r. Do kontroli przedstawiono plik pochodzący z karty kierowcy o nazwie S. J. P. [...], wczytany w dniu 31.05.2016 r. Nie przedstawiono żadnego innego pliku wczytanego z karty ww. kierowcy przed datą 31.05.2016 r. Przedsiębiorca naruszył § 4 pkt 3 ww. rozporządzenia. Kierowca wykonywał przewozy na podstawie umów zlecenia w dniach 10.07.2015 r., 28.09.2015 r., 20.10.2015 r., 15.02.2016 r., 19.02.2016 r., 04.04.2016 r., 07.05.2016 r. Z wykazu pracowników w okresie objętym kontrola w miesiącu 06.2015 -06.2015 zgodnie z szczegółowym wykazem kierowców zatrudnionych Iw okresie objętym kontrolą wynika, że następujący kierowcy byli zatrudnieni w okresach: 1 P. P. - umowa o pracę okes od 16.05.2014 r. - 01.08.2015 r. 2 P. K. - umowa o pracę okres 13.10.2014 r. - 31.12.2017 r., 3 R. J. - umowa o pracę okres 14. 4.2015 r. - 30.06.2018 r., 4 M. R. - umowa o pracę okres 17.06.2013 r. - 15.04.2016 r., 5 J. S. - umowa zlecenie okres 10. 7.2015 r., 28.09.2015 r. - 20.10.2015 r., 15.02.2016 r. - 19.02.2016 r., 09,04,2016 r. - 07.05.201 r. Przedsiębiorca powinien był przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na jego rzecz dokonać pobrania danych. W związku z powyższym stwierdzono, iż podmiot nie dochował obowiązku wczytania danych w wymaganym terminie. Kara pieniężna za powyższe naruszenie wynosi: 500 złotych. Odnośnie naruszenia lp. 6.3.7 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, że jak stanowi art. 33 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego, przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek. Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Organ powołał brzmienie art. 34 ust. 1,2 i 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawi urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego. Wskazał, iż w myśl art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców z dnia 16 kwietnia 2004r. pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie zapisów na wykresówkach; wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego; innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności; rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. Ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca: udostępnia kierowcy na jego wniosek; przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego. Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o czasie pracy kierowców przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, w przypadku gdy kierowca: 1) przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby; 2) przebywał na urlopie wypoczynkowym; 3) miał czas wolny od pracy; 4) prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR; 5) wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu; 6) pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1. Zgodnie z art. 14 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WEnr L 370 z 31.12.1985 ze zm.) przedsiębiorstwo przechowuj wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1, w porządku chronologicznym oraz czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek. Przedsiębiorstwo wydaje także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych wczytanych z kart kierowców oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Zgodnie z § 3 rozporządzenia ministra transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych dane z tachografów podmiot pobiera m.in. co najmniej raz na 90 dni. Natomiast na podstawie § 5 w/w rozporządzenia ma je obowiązek przechowywać w oryginalnym formacie przez okres co najmniej dwunastu miesięcy, licząc od daty ich zarejestrowania w tachografie cyfrowym. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym który sankcjonuje nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 500 złotych za każdy dzień. Do kontroli nie przedstawiono wykresówek kierowcy G. K. za następujące dni: 01.02.2016r., 10.02.2016r., 13.02.2016r., 19.02.2016r., 20.02.2016r., 29.02.2016r., 01.03.2016r., 02.03.2016r., 04.03.2016r., 05.03,2016r., 06,03.2016r. W ocenie organu odwoławczego w zakresie naruszenia z lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, karę pieniężna można nałożyć z tytułu nieokazania wykresówki z dnia 01.02.20 16r., którą kontrolowany miał obowiązek przechowywać w siedzibie przedsiębiorstwa. Kara pieniężna z tytułu powyższego naruszenia wynosi: 500 zł. Organ wskazał, iż w toku postępowania kontrolnego dwukrotnie wezwał podmiot do przedstawienia zapisów aktywności wszystkich kierowców, którzy dokonywali przewozy drogowe na rzecz przedsiębiorstwa w okresie od 01.02.2016 r. do 30.04, 016 r. Dnia 07.06.2016 r. przedsiębiorca G. K. odebrał dwa wezwania do przedstawienia do kontroli zapisów aktywności wszystkich kierowców (karta akt sprawy 36, 74) Przedstawione zapisy aktywności kierowców zostały opisane w kartach pobrania zapisów z urządzeń rejestrujących sporządzonych w dniach 07.06.2016r. (karta 157-158), 09.06.2016r.(karta 180-184 , oraz 16.06.2016 r. (karta 195-196). Podmiot w odpowiedzi na wszczęcie postępowania administracyjnego w piśmie z dnia 20.07.2016 r. potwierdził, iż w powyżej opisanych dniach kierowca G. K. wykonywał transport zarobkowy pojazdem o numerach ej. [...]. Jednakże strona twierdzi, iż wykresówki zostały zniszczone i zagubione w wyniku wypadku drogowego jaki miał miejsce w dniu 07.03.2016 r. w miejscowości S. W dniu 7 marca 2016 r. miał miało miejsce zdarzenie drogowe (wypadek samochodowy) na drodze krajowej nr [...], w którym uczestniczył pojazd marki Scania o nr rej. [...]. Kierowca był obowiązany posiadać przy sobie wykresówkę z dni zdarzenia oraz wykresówki z 28 dni poprzedzających, czyli od dnia 8 lutego 2016 r. do dnia kontroli. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego sankcji podlega nieokazanie wykresówek, sprzed dnia 8 lutego 2016 r. do dnia 7 marca 2016 r. z uwagi na okoliczność, że przedsiębiorca miał obowiązek przechowywać je w siedzibie przedsiębiorcy. Skoro okoliczność nie okazanie wykresówek w okresie od 8 lutego 2016 r do 7 marca 2016 r. była wynikiem wypadku drogowego, a więc okoliczności, na którą podmiot wykonujących przewozy nie miał wpływu, tym samym w tym zakresie zasadne jest zastosowanie art. 92c ustawy o transporcie drogowym. W ocenie organu odwoławczego w przypadku pozostałych naruszeń w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności wymienione wart. 92 c ustawy transporcie drogowym, mogące wyłączyć odpowiedzialność przedsiębiorcy za stwierdzone naruszenie, tej. okoliczności sprawy i dowody nie wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpi o wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Skarżący był skutecznie informowany przez organ kontrolny o wszystkich czynnościach jakie były podejmowane w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego zasadne jest odstąpienie od nakładania kary pieniężnej w zakresie naruszenia z tytułu lp. 5.3 i lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, umorzonych przez organ I instancji z uwagi na zgromadzony materiał dowodowy. Organ odwoławczy wskazał, iż nie znalazł podstaw do zastosowania art. 92 b ustawy o transporcie drogowym. Organ podkreślił, iż podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego obowiązany jest dochować obowiązków oraz warunków wynikających z ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym, obowiązki lub warunki przewozu drogowego oznaczają obowiązki lub warunki wynikające m.in. z rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących, rozporządzenia (WE) nr 561/2006, ustawy o czasie pracy kierowców Powyższe oznacza zaś, iż przedsiębiorca powinien organizować pracę kierowcy w taki sposób, aby zadania przewozowe powierzone kierowcy nie kolidowały jednocześnie z możliwością ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. Powyższe powinno więc uwzględniać długość tras koniecznych do pokonania przez kierowcę jak również godziny załadunków w/rozładunków etc. Ponadto w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia wobec okoliczności dysponowania przez stronę wszelką dokumentacją czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie strona nie wskazała okoliczności których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżając ją w całości i wnosząc o uchylenie jej w całości i wstrzymanie jej wykonania a także o uchylenie decyzji w części dotyczącej naruszeń opisanych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym: -lp.5.2 przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, -lp.5.3 skrócenie dziennego czasu odpoczynku -lp.6.2.l nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości, pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, -lp.6.3.l1 naruszenie obowiązku wczytania danych z karty kierowcy, -lp. 6.3.7 nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie organ administracji naruszył przepisy postępowania a mianowicie art. 7, 77 § 1,80, 107 § 3 i 138 § 1 pkt.2 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art.92a.) ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012r. poz.1265 z późn. zm.) dalej u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 złotych za każde naruszenie. W rozpoznawanej sprawie G. K. został ukarany za pięć następujących naruszeń przepisów w zakresie transportu drogowego: 1.) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy 2.) skrócenie dziennego czasu odpoczynku 3.) nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi 4.) naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy 5.) nieokazanie podczas kontroli wykresówki. Przede wszystkim należy podnieść, że w zaskarżonej decyzji naruszono przepis art.138 § 1 pkt.2 K.p.a. zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości lub w części. Z przepisu art.138 § 1 pkt.2 K.p.a. wynika, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości lub w części. W takim przypadku ma obowiązek orzec co do istoty sprawy w takim zakresie w jakim uchylił decyzję pierwszoinstancyjną. W sytuacji gdy zaskarżona decyzja organu I instancji została uchylona w całości organ odwoławczy jest zobowiązany orzec w całości co do istoty sprawy. W przypadku natomiast uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej w części organ odwoławczy orzeka w zakresie w jakim uchylił decyzję organu I instancji. W rozpoznawanej sprawie w decyzji z [...] organ I instancji umorzył postępowanie w zakresie dwóch przypadków naruszeń przepisów a mianowicie w zakresie skrócenia dziennego czasu odpoczynku kierowcy G. K. w dniu 19 kwietnia 2016r. oraz w zakresie naruszenia obowiązku wczytania danych z urządzenia rejestrującego pojazdu nr rej. [...]. Nadto wymierzono G. K. karę pieniężną w wysokości 14 500 zł. W zaskarżonej decyzji natomiast uchylono decyzję organu I instancji w całości i wymierzono karę pieniężną w wysokości 9150 zł. Organ odwoławczy uchylił decyzję pierwszoinstancyjną w całości a więc także w części w jakiej umorzono postępowanie administracyjne. Skoro uchylono zaskarżoną decyzję w całości to organ odwoławczy winien orzec w takim zakresie w jakim uchylił decyzję pierwszoinstancyjną czyli także w zakresie rozstrzygnięcia organu I instancji o umorzeniu postępowania. W zaskarżonej decyzji brak jest jednak takiego rozstrzygnięcia. Innymi słowy organ odwoławczy uchylił decyzję w zakresie w jakim umorzono postępowanie w dwóch przypadkach i nie wydano rozstrzygnięcia w tym zakresie. Brak rozstrzygnięcia organu odwoławczego w tym zakresie stanowi naruszenie art.138 § 1 pkt.2 K.p.a. Zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów określonych w wymienionym przepisie. Organy administracji nie wyjaśniły także dokładnie stanu faktycznego oraz nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego odnośnie naruszeń opisanych w punktach 1 i 2. Jeżeli chodzi o przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy to stwierdzono, że miały miejsce trzy takie przypadki (1 kwietnia, 13 kwietnia i 28 kwietnia 2016r.) w stosunku do kierowcy P. K. Odnośnie skrócenia dziennego czasu odpoczynku to były trzy takie przypadki (10 lutego, 30 marca i 4 kwietnia 2016r.) i dotyczyły kierowców R. J. i M. R. Zgodnie z treścią art.12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmiana rozporządzeń Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820/85. (Dz.U. UE L. nr 102 poz1 ze zm.) pod warunkiem, że nie zagraża to bezpieczeństwu drogowemu oraz umożliwia osiągnięcie przez pojazd odpowiedniego miejsca postoju, kierowca może odstąpić od przepisów art. 6-9 w zakresie niezbędnym dla zapewnienia bezpieczeństwa osób, pojazdu lub ładunku. Kierowca wskazuje powody takiego odstępstwa odręcznie na wykresówce urządzenia rejestrującego lub na wydruku z urządzenia rejestrującego, albo na planie pracy najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. Z wymienionego przepisu wynika, że w sytuacjach w nich określonych dopuszczalne są odstępstwa od obowiązku przestrzegania czasu prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy oraz od obowiązku przestrzegania czasu dziennego odpoczynku. Kierowca jest wówczas zobowiązany wskazać powody takiego odstępstwa odręcznie na wydruku z tachografu cyfrowego najpóźniej po przybyciu do miejsca pozwalającego na postój. W niniejszej sprawie skarżący przedłożył wydruki z tachografu cyfrowego dotyczące dni w których stwierdzono naruszenia opisane w punktach 1 i 2 (w aktach administracyjnych). Na wydrukach tych kierowca P. K. pismem odręcznym wyjaśnił dlaczego przekroczył czas prowadzenia pojazdu bez przerwy podając różne tego przyczyny (np. 13 kwietnia 2016r. - brak wolnych miejsc na parkingu, 28 kwietnia 2016r. – na stacji benzynowej przywieziono dostawę paliwa i musiał odjechać a w pobliżu brak było miejsc parkingowych). Również kierowcy R. J. i M. R. na wydrukach z tachografu pismem odręcznym wyjaśnili dlaczego doszło do skrócenia dziennego czasu odpoczynku podając różne tego przyczyny (np. 10 lutego 2016r. utknięcie na drodze nr [...] z powodu zasypania przez śnieg i brak miejsc parkingowych). W zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do tych wydruków. W uzasadnieniu podniesiono jedynie, że skarżący nie okazał dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynku. Wskazywałoby to, że organ odwoławczy nie uwzględnił adnotacji kierowców na wydrukach z tachografu złożonych przez skarżącego. Nie wyjaśniono jednak dlaczego adnotacje te nie mogły zostać uwzględnione. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest rozważań w tym zakresie. Nie wiadomo zatem dlaczego odręczne adnotacje kierowców nie wydrukach organ uznał za niewiarygodne. G. K. w swoim piśmie z 20 marca 2016r. oraz w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosił, że przedstawił wydruki z tachografu uzasadniające odstępstwa od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków. Obowiązkiem organu było odniesienie się do tego zarzutu. W zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się do niego. Brak rozważań organu co do wydruków z tachografu oznacza, że nie wyjaśniono dokładnie stanu faktycznego oraz nie rozpatrzono całego materiału dowodowego. Nie została także dokładnie wyjaśniona kwestia naruszenia opisanego w punkcie 3. Organy administracji zarzuciły skarżącemu nierejestrowanie aktywności kierowcy na karcie kierowcy w pojeździe nr rej. [...] w dniu 1 marca 2016r. przez 6 minut (od godz.2000 do 2009) i przez 11 minut (od godz.2027 do 2038). G. K. podniósł, że tego dnia pojazd był naprawiany przez mechanika jego firmy i wykonał on krótkie podjazdy w ramach jazdy próbnej aby sprawdzić poprawność samochodu po naprawie. Skarżący podniósł także, że w czasie jazdy próbnej nie wykonywał przewozów towarów i pojazd nie poruszał się po drogach publicznych. Do odwołania dołączył także fakturę zakupu części do tego samochodu. W zaskarżonej decyzji nie odniesiono się szerzej do tych zarzutów. Przede wszystkim nie wyjaśniono jaką odległość przejechał sporny pojazd w czasie gdy nie była rejestrowana aktywność kierowcy na karcie kierowcy. Nie wiadomo zatem czy faktycznie było tak jak podnosi skarżący a mianowicie, że mechanik jedynie wykonywał jazdę próbną a jest to okoliczność istotna dla oceny wiarygodności wersji G. K. Nie odniesiono się natomiast w ogóle do kwestii, że przez sporne 17 minut (6 + 11) nie był wykonywany przewóz towarów zaś pojazd nie poruszał się po drogach publicznych. W zaskarżonej decyzji zacytowano jedynie definicję drogi publicznej określoną w Prawie o ruchu drogowym. Definicja ta jest powszechnie znana. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jest natomiast rozważań dotyczących zarzutu jaki podniósł skarżący. W sytuacji gdy organ administracji nie odniósł się do tego zarzutu to trudno ocenić wiarygodność wersji skarżącego na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Reasumując sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Organy administracji nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego oraz nie oceniły całego materiału dowodowego odnośnie naruszeń opisanych w punktach 1,2 i 3 zaś zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom określonym w art.138 § 1 pokt.2 K.p.a. Stanowi to naruszenie przepisów art. 7, 77 § 1,80, 107 § 3 i 138 § 1 pkt.2 K.p.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec naruszenia przepisów postępowania przedwczesna jest obecnie ocena merytoryczna naruszeń przepisów z zakresu transportu drogowego jakie przypisano skarżącemu. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt.1 c.) p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art.200 p.p.s.a. sąd zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego kwotę 2166 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na ogólną sumę kosztów złożyło się: 366 zł – wpis sądowy, 1800 zł – wynagrodzenie pełnomocnika strony. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Należy ponownie ocenić zebrany materiał dowodowy a w razie konieczności uzupełnić go, a następnie dokonać wnikliwej jego analizy i wydać rozstrzygnięcie w sprawie. Rozstrzygnięcie to winno spełniać wymagania określone w art.138 K.p.a. Należy również odnieść się do zarzutów G. K. podniesionych w skardze. m.m.