III SA/Łd 277/23

Dnia 23 czerwca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. S.A. z siedzibą w Ł. na pismo Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z dnia 6 marca 2023 roku znak RPLD.02.03.01-10-0233_23 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić F. S.A. z siedzibą w Ł. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, zaksięgowanego 6 kwietnia 2023 r. pod poz. 1319.

III SA/Łd 277/23 Uzasadnienie F. Spółka Akcyjna z siedzibą w Ł. zwróciła się do Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z wnioskiem o dofinansowanie projektu pod nazwą: Innowacyjna linia do produkcji elastycznych węży metalowych przeznaczonych do instalacji wodorowych i wymienników ciepła, w konkursie nr RPLD.02.03.01-IP.02-10-080/22, ogłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020, II Osi Priorytetowej: Innowacyjna i Konkurencyjna Gospodarka. W dniu 20 lutego 2023 r. wnioskodawczyni została wezwana przez organ (drogą mailową) do uzupełnienia/poprawy wniosku w zakresie opisanym w ww. wezwaniu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłką pocztową nadaną 1 marca 2023 r. strona złożyła poprawiony wniosek o dofinansowanie. Informacją (przesłaną drogą mailową) z 6 marca 2023 r. spółka została poinformowana o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia. W piśmie tym wyjaśniono, że zgodnie z § 12 ust. 5 Regulaminu konkursu w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie oczywistych omyłek IP może wezwać wnioskodawcę do poprawienia oczywistej omyłki w terminie 7 dni licząc od dnia następnego po dniu wysłania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zgodnie zaś z § 12 ust. 7 Regulaminu konkursu wniosek nie będzie podlegał dalszej ocenie i zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia, jeśli wnioskodawca dokona we wniosku innych zmian niż wskazane w wezwaniu do poprawy lub nie dostarczy uzupełnionego/poprawionego wniosku w wyznaczonym terminie lub wskazane uzupełnienie/poprawa nie zostanie dokonana zgodnie z zaleceniami. Organ wyjaśnił, że w niniejszej sprawie termin na złożenie poprawionego wniosku mijał 27 lutego 2023 r. We wskazanym terminie wnioskodawca nie złożył poprawionego wniosku. Na ww. informację z 6 marca 2023 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie F. S.A. w Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc, że poprawiony wniosek nadała listem poleconym 27 lutego 2023 r., a więc w wyznaczonym terminie W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli został sprecyzowany w przepisie art. 3 § 2, wymieniającym formy działania administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Takie szczególne regulacje zostały zawarte m.in. w ustawie z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.), dalej ustawa wdrożeniowa. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy wdrożeniowej sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 tej ustawy. Stosownie zaś do art. 61 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 43 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Podkreślić należy, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje żadnego środka odwoławczego od pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku negatywnej oceny projektu wybieranego w trybie konkursowym, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Negatywną oceną jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, w ramach której: 1/ projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny; 2/ projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów lub spełnił kryteria wyboru projektów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na wybranie go do dofinansowania (art. 53 ust. 2 ww. ustawy). Ustawa wdrożeniowa przewiduje zatem środek odwoławczy w postaci protestu, jednak przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia protestu uzależniona jest od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełniania kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jedynie zachowanie procedury poprawnego złożenia wniosku daje możliwość jego oceny. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Ocena, czy wniosek nie zawiera braków formalnych lub oczywistych omyłek, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, dokonywana jest przez właściwą instytucję przed poddaniem wniosku ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez komitet monitorujący stanowiących załącznik do regulaminu konkursu. Z przywołanych regulacji prawnych wynika, że zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu oceny wniosku według kryteriów wyboru (por. postanowienie WSA w Łodzi z 10 marca 2022 r., III SA/łd 993/21, postanowienie WSA w Lublinie z 26 maja 2017 r., III SA/Lu 136/17, postanowienie WSA w Warszawie z 20 września 2021 r., V SA/Wa 3271/21, wyrok NSA z 6 czerwca 2017 r., II GSK 1203/17). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na pismo Centrum Obsługi Przedsiębiorców w Łodzi z 6 marca 2023r. o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia. Tak więc nie mamy w tym wypadku do czynienia z rozstrzygnięciem, o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oceny projektu bezspornie nie stanowi zaskarżone pismo informujące o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje protest, bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. W tych okolicznościach za niedopuszczalne należny uznać zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu administracyjnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że brak jest podstaw do rozszerzania możliwości wniesienia protestu, a następnie skargi do sądu administracyjnego na inne, niż wskazane w ustawie przypadki (por. postanowienia NSA z 30 lipca 2019 r., I GSK 1136/19). W postanowieniu z 7 października 2020 r., I GSK 1289/20, NSA zwrócił uwagę, że pozostawienie wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia nie może być kwalifikowane jako akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie nie jest czynnością, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Organ nie ma obowiązku przyznania dofinansowania wszystkim zgłoszonym do konkursu projektom, spełniającym wymogi formalne. Organ dokonuje wyboru projektów spośród prawidłowo zgłoszonych i spełniających wymogi formalne, stosując określone w ustawie kryteria oceny. Zatem pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia z powodu nieusunięcia braków uniemożliwiających poddanie projektu ocenie według określonych w ustawie kryteriów wyboru nie wpływa więc bezpośrednio na uprawnienia jednostki wynikające z przepisów prawa i nie może być zaskarżone do sądu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił także uwagę, że w sytuacji pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wnioskodawca celem obrony własnego interesu prawnego naruszonego poprzez nierozpatrzenie jego wniosku może podjąć próbę obrony przed bezczynnością organu administracji publicznej, mimo braku odpowiednich regulacji prawnych w ustawie wdrożeniowej. Podstawą do wniesienia skargi w tym zakresie jest bezpośrednio stosowany art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4a. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu zauważył, że stosownie do art. 50 ustawy wdrożeniowej do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu i sposobu obliczania terminów, chyba że ustawa stanowi inaczej. Podobnie w art. 67 tej ustawy podkreślono, że do procedury odwoławczej nie stosuje się kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Należy jednak zważyć, że pomimo generalnego wyłączenia stosowania na gruncie ustawy wdrożeniowej przepisów k.p.a. (art. 50 i 67 ustawy wdrożeniowej) uzasadnione jest powołanie się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2013 r., I OPS 2/13, ponieważ w obu ustawach tj. ustawie wdrożeniowej jak i w k.p.a. występuje niemal identyczna konstrukcja prawna, w art. 64 ust. 2 k.p.a. – pozostawienia podania bez rozpoznania, natomiast w art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej – pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wskazane akty prawe regulują procedurę administracyjną. Tyle tylko, że k.p.a. reguluje ogólne postępowanie administracyjne, natomiast ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie administracyjne szczególne. Zatem na pozostawienie wniosku bez rozparzenia na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, orzekł o odrzuceniu skargi (pkt 1 postanowienia). Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił stronie wpis uiszczony od podlegającej odrzuceniu skargi (pkt 2 postanowienia). AM