III SA/Łd 235/25

Dnia 14 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Anna Dębowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, , Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Górska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 roku sprawy ze skargi C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na czynność Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Łodzi z dnia 8 października 2020 roku w przedmiocie zmiany danych w rejestrze zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych i punktów aptecznych oddala skargę.

15 października 2020 r. C. z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynności Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie dokonania bez podstawy prawnej, faktycznej oraz bez wydania decyzji, zmiany statusu aktywności aptek ogólnodostępnych zlokalizowanych w K. przy ul.[...] oraz w R. przy ul. [...]na "apteki nieaktywne" w systemie teleinformatycznym zwanym Krajowym Rejestrem Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestrem Udzielonych Zgód na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych (dalej: "rejestr zezwoleń"), które to czynności zostały dokonane 5 października 2020 r. i 8 października 2020 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego polegającej na zmianie statusu aktywności aptek ogólnodostępnych zlokalizowanych w K. przy ul. S[...] (nr zezwolenia:[...]) oraz R. przy ul. [...](nr zezwolenia:[...]) na "apteki nieaktywne" w rejestrze zezwoleń, jako czynności dokonanej bez podstawy prawnej, faktycznej oraz bez wydania wymaganej prawem decyzji administracyjnej, a także o uznanie, że apteki te posiadają status "aktywna" w rejestrze zezwoleń oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej czynności skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. art. 104 ust. 2 w związku z art. 107 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 944 ze zm.), zwanej dalej: "u.p.f.", poprzez jego niezastosowanie i zmianę statusu aktywności aptek w K. przy ul. [...] oraz R. przy ul. [...] na nieaktywne oraz umieszczenie w rejestrze zezwoleń informacji o dacie wygaśnięcia zezwolenia, pomimo braku stwierdzenia wygaśnięcia zezwoleń w drodze decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w wypadku obu aptek ogólnodostępnych wystąpiła o zmianę zezwoleń na prowadzenie apteki w zakresie zmiany nazwy apteki oraz zmiany podmiotu uprawnionego do prowadzenia apteki. Organ pierwszej instancji odmówił zmiany zezwolenia podnosząc, że zmiana w zakresie podmiotu uprawnionego do prowadzenia apteki nie może być dokonana gdyż spowodowałaby, że grupa kapitałowa, której skarżąca jest członkiem przekroczyłaby limit aptek, o jakim mowa w art. 99 ust. 3 pkt 3 u.p.f., tj. 1%. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, który w obydwu sprawach utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości stanowisko organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej na tę decyzję, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 3573/17 oddalił jej skargę kasacyjną. Skutkiem powyższych rozstrzygnięć jest odmowa zmiany zezwolenia — w żadnym przypadku nie doszło do utraty ważności zezwoleń, które są ważne i nadal pozostają w obrocie, jedynie nie zostały one zaktualizowane w odniesieniu do podmiotu uprawnionego do prowadzenia tych aptek. Zdaniem skarżącej według stanu prawnego na 1 września 2014 r. żaden przepis nie wyłączał skutków sukcesji uniwersalnej w odniesieniu do zezwoleń na prowadzenie aptek. Takiego wyłączenia nie zawierały również decyzje udzielające zezwolenia na prowadzenie aptek ogólnodostępnych. W konsekwencji zezwolenia po połączeniu przeszły na spółkę przejmującą C. Fakt ten, w odniesieniu do tej konkretnej spółki, został potwierdzony w wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z 14 lutego 2017 r., w którym przeanalizowano sytuację prawną apteki w K. przy ul. [...]i wyraźnie wskazano, że zezwolenie przeszło, a stanowisko Inspekcji Farmaceutycznej jest nieprawidłowe. Wyrok z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 3573/17 nie dotyczył wygaśnięcia, tylko zmiany zezwolenia. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy decyzję o odmowie zmiany zezwolenia. Przedmiotem orzekania nie było wygaśnięcie zezwolenia i Naczelny Sąd Administracyjny w tym zakresie się nie wypowiadał. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2020 r. nie jest wiążący w niniejszej sprawie, gdyż sprawa w której został wydany dotyczyła zmiany zezwolenia, a nie jego wygaśnięcia czy też cofnięcia. W rejestrze zezwoleń we wpisie dotyczącym aptek ogólnodostępnych, których właścicielem jest skarżąca, tj.: apteki ogólnodostępnej D. zlokalizowanej w K., przy ul. [...] i apteki ogólnodostępnej D. zlokalizowanej w R., przy ul. [...] w oknie systemu pod nazwą "status" zostało wskazane "nieaktywna", oraz w oknie "data zmiany" pojawiła się data "05-10-2020". Okoliczność ta została stwierdzona na dzień sporządzenia wniosku skierowanego do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego o niezwłoczne przywrócenie statusu aktywności aptek ogólnodostępnych w Rejestrze zezwoleń z 7 października 2020 r. Natomiast, po wysłaniu wniosku, w Rejestrze zezwoleń w dalszym ciągu w oknie systemu pod nazwą "status" zostało wskazane "nieaktywna". W oknie "data zmiany" pojawiła się data "08-10-2020". Organ 8 października 2020 r. dokonał zmiany polegającej na przeniesieniu informacji z okna systemu "data cofnięcia" do okna systemu "data wygaszenia", co daje podstawę by sądzić, że Łódzki Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny 5 października 2020 r. dokonał nieprawidłowej zmiany, którą "naprawił" już po dniu, kiedy spółka domagała się przywrócenia statusu aktywności aptek. Takie działanie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutyczne należy uznać za niezgodne z przepisami obowiązującego prawa, bowiem 5 października 2020 r. nie miał wiedzy, na jakiej podstawie pozbawił samowolnie aktywności apteki ogólnodostępne — najpierw wskazując datę cofnięcia zezwolenia, a następnie przyporządkowując tę datę jako datę wygaszenia zezwolenia. Zastosowanie funktora "albo" powoduje, że w rejestrze może być data cofnięcia albo wygaszenia zezwolenia – nie ma możliwości, aby najpierw wskazana przez organ data spełniała funkcję daty cofnięcia zezwolenia, a następnie funkcję datę wygaszenia zezwolenia – bowiem jest to tzw. alternatywa wykluczająca. Organ wszystkich tych czynności dokonał bez żadnej podstawy prawnej, jak i bez wydanej w tej sprawie decyzji administracyjnej. Wpisy do rejestru zezwoleń mają charakter deklaratoryjny – a więc powinny odzwierciedlać informacje w zakresie uprzednio wydanych decyzji administracyjnych, czy to w zakresie cofnięcia zezwolenia czy też jego wygaszenia. Żadna z tych okoliczności nie miała miejsca. Wpis deklaratoryjny to taki wpis, który jedynie potwierdza istniejące już prawo, ma jedynie charakter potwierdzający. Natomiast na gruncie niniejszej sprawy nie ma w obrocie gospodarczym żadnej decyzji, która dawałaby podstawę do zmiany wpisu. W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Łodzi wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi w całości. Wyrokiem z 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 930/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę spółki C. z powodu braku interesu prawnego w jej wniesieniu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca oraz Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców, zaskarżając go w całości. Wyrokiem z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1690/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok z 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 930/20 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi oraz odrzucił skargę kasacyjną Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że skarga kasacyjna Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców została odrzucona, gdyż pomimo skutecznego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej należny wpis nie został uiszczony w ustawowym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna spółki zasługuje na uwzględnienie w zakresie zarzutu naruszenia art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 494 § 1 i § 2 k.s.h. przez błędne uznanie, że strona skarżąca kasacyjnie nie posiada czynnej legitymacji do sądowoadministracyjnego zaskarżenia czynności administracyjnoprawnych polegających na zmianie danych w rejestrze zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych lub punktów aptecznych (art. 107 ust. 1-2 i ust. 4 ustawy Prawo farmaceutyczne) przez modyfikację statusu dwóch aptek prowadzonych przez tę stronę (wpis "aktywna" zmieniono na "nieaktywna"), wprowadzenie i usunięcie daty cofnięcia zezwoleń oraz wprowadzenie daty wygaszenia zezwoleń ("8.10.2020 r."). Naczelny Sąd Administracyjny ocenił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi dokonał wadliwej kwalifikacji zakresu związania treścią oceny prawnej wyrażonej w prawomocnych wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt VI SA/Wa 2906/15 i II GSK 3573/17. Za niepodlegający dyskusji uznał fakt sformułowania w tych wyrokach poglądu, że przepis art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 u.f.p. jest przepisem szczególnym w stosunku do przepisu art. 494 § 2 k.s.h. (sygn. akt VI SA/Wa 2906/15) oraz że "ustawą stanowiącą inaczej" w rozumieniu art. 494 § 2 k.s.h. jest ustawa – Prawo farmaceutyczne, a ściśle rzecz ujmując te spośród jej przepisów, które określają warunki (zarówno pozytywne, jak i negatywne), od których uzależnione jest wydanie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej (sygn. akt II GSK 3573/17). Oceny prawne wyrażone w prawomocnych wyrokach zachowują moc wiążącą w granicach spraw administracyjnych, których dotyczyły złożone w nich skargi, oraz w zakresie poddanych kontroli przedmiotów rozstrzygnięć. Sprawy sądowoadministracyjne o sygn. VI SA/Wa 2906/15 i II GSK 3573/17 dotyczyły kontroli legalności decyzji o odmowie zmiany zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych (w R. i K.) w części dotyczącej podmiotu uprawnionego do ich prowadzenia, a więc decyzji rozstrzygających sprawy administracyjne weryfikacyjne, o których mowa w art. 155 k.p.a. Tymczasem niniejsza sprawa sądowoadministracyjna dotyczy kontroli legalności czynności administracyjnoprawnych, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (sprawa dokonania tych czynności nie jest zatem sprawą administracyjną w rozumieniu art. 1 k.p.a., lecz co najwyżej sprawą administracyjną sensu largo), w takim zakresie, w jakim dokonane na ich podstawie zmiany danych w rejestrze zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych mogą ingerować w sferę prawnego lub faktycznego wykonywania uprawnień do ich prowadzenia, które – jakkolwiek bazują na treści pierwotnych zezwoleń udzielonych poprzednikowi prawnemu (spółce przejmowanej) strony skarżącej kasacyjnie – to jednak właśnie ze względu na trwanie mocy obowiązującej tych zezwoleń były wykonywane przez tę stronę do momentu wprowadzenia zmian w rejestrze. Nie można zatem mówić o bezpośredniej tożsamości spraw administracyjnych dotyczących częściowej zmiany ostatecznych decyzji (tzw. spraw weryfikacyjnych), które były przedmiotem rozstrzygnięć w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. VI SA/Wa 2906/15 i II GSK 3573/17, oraz sprawy o zmianę danych rejestrowych (art. 107 ust. 4 w zw. z art. 107 ust. 2 u.p.f.), będącej przedmiotem orzekania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prawomocne decyzje o odmowie zmiany ostatecznych zezwoleń na prowadzenie spornych aptek w części dotyczącej podmiotu uprawnionego nie doprowadziły, co oczywiste, do zniesienia lub ograniczenia mocy obowiązującej tych zezwoleń, co skutkowało zachowaniem skuteczności dotychczasowych wpisów w powyższym rejestrze. Dopiero zaskarżone czynności z 5 października 2020 r. i z 8 października 2020 r. doprowadziły do zmiany danych rejestrowych w zakresie, który stanowił ingerencję w sferę wykonywania uprawnień przez skarżącą jako następczynię prawną spółki przejmowanej, pomimo wtórnego i deklaratoryjnego charakteru wpisów rejestrowych. Z jednej strony negatywna zmiana statusu spornych aptek w systemie teleinformatycznym skutkowała utratą możliwości dalszego działania tych placówek w obrocie farmaceutycznym (aptecznym), z drugiej zaś – wpisanie do rejestru daty cofnięcia, a następnie – po dalszej zmianie tego wpisu – daty wygaszenia zezwoleń udzielonych poprzednikowi prawnemu skarżącej, sugeruje podmiotom zewnętrznym, że decyzje będące podstawą działania placówek aptecznych utraciły moc obowiązującą. Decyzje te nie zostały skutecznie poddane procedurze "wygaszenia", a więc skarżony organ – dokonując zaskarżonych czynności – nie wykazał istnienia podstaw do wprowadzenia spornych zmian danych w rejestrze, to jest obowiązywania ostatecznych lub wykonalnych decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych w R. i K. Przepis art. 107 ust. 2 pkt 7 u.p.f. należy bowiem interpretować w ten sposób, że ujawniana w rejestrze zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych lub punktów aptecznych data wygaszenia zezwolenia to data wydania ostatecznej lub wykonalnej decyzji, o której mowa w art. 104 ust. 2 u.p.f., a więc decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki w związku z zaistnieniem ustawowych przyczyn wygaśnięcia zezwolenia. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że zezwolenia na prowadzenie spornych aptek "wygasły z mocy samego prawa" z dniem wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego spółki przejmowanej. Nie można zatem podzielić stanowiska Sądu Wojewódzkiego, że skarżąca jako nieposiadająca "uprawnień do powadzenia obu aptek" jest pozbawiona interesu prawnego do wniesienia skargi na czynności zmiany danych rejestrowych (art. 50 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 107 ust. 4 u.p.f. w związku z art. 107 ust. 2 pkt 7 u.p.f.). Końcowo Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – rozpoznając ponownie sprawę – powinien dodatkowo uwzględnić, że skarżąca uczyniła przedmiotem odrębnego zaskarżenia w jednym piśmie procesowym czynności dokonane "5 października 2020 r." i "8 października 2020 r.", co zgodnie z treścią art. 57 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. skutkuje obowiązkiem wydania zarządzenia o rozdzieleniu skarg na te czynności celem ich oddzielnej rejestracji. Sąd może następnie postanowić o połączeniu tych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. Po przesłaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny odpisu wyroku z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1690/21 wraz z aktami sprawy, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 marca 2025 r. sprawa została wpisana pod nowy numer do repertorium – III SA/Łd 182/25. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 kwietnia 2025 r. rozdzielono skargi. Sprawa o sygn. akt III SA/Łd 182/25 dotyczy czynności z 5 października 2020 r. Skargę na czynność z 8 października 2020 r. wyłączono ze sprawy i zarejestrowano pod nowym numerem w repertorium SA jako sprawę o sygn. akt III SA/Łd 235/25. W piśmie z 25 lipca 2025 r. organ administracji powołując się na zmianę stanu fatycznego i prawnego sprawy wniósł o oddalenie skargi. Organ administracji wskazał, że Główny Inspektor Farmaceutyczny wydał 2 czerwca 2025 r. ostateczną decyzję nr POD.503.86.2022.KSI.3 stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 28 września 2001 r., nr FŁ-VII-8240-71/A/2001, zmienionego decyzjami z 27 lipca 2006 r., nr FŁ-VII-4010-145/06, z 16 kwietnia 2010 r., nr FŁ-VII-4010-51/10 oraz nr 16/ZZ/2015 z 19 marca 2015 r. (utrzymaną w mocy decyzją Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 15 września 2015 r. nr GIF-P-L-0740/196-1/PSZ/15), udzielonego na rzecz M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (KRS...) na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie D. położonej przy ul. [...] w R. (ID:...) z upływem 7 lipca 2017 r. oraz 9 czerwca 2025 r. ostateczną decyzję nr POD.503.87.2022.KSI.4 stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 22 kwietnia 2005 r., nr FŁ-VII-8240-377/A/05, zmienionego decyzjami z 5 lipca 2010 r., FŁ-VII-4010-91/10,14/ZZ/2015 z 19 marca 2015 r. nr FŁ-I.8520.188.2014 (utrzymaną w mocy decyzją Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 7 października 2015 r. nr GIF-P-L-0740/260-4/JM/15), udzielonego na rzecz M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (KRS....) na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie D. położonej przy ul. [...] w K. (ID:[...]) z upływem 11 sierpnia 2020 r. Wobec powyższego organ administracji dokonał stosownych zmian w Rejestrze zezwoleń dotyczących apteki ogólnodostępnej położonej w R. przy ul. [...] w postaci zapisu uwzględniającego wygaśnięcie zezwolenia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 28 września 2001 r., nr FŁ-VII-8240-71/A/2001 ze zmianami udzielonego na rzecz spółki M. na podstawie ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 2 czerwca 2025 r. oraz apteki ogólnodostępnej położonej w K. przy ul. [...] w postaci zapisu uwzględniającego wygaśnięcie zezwolenia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 22 kwietnia 2005 r., nr FŁ-VII-8240-377/A/05 ze zmianami udzielonego na rzecz spółki M. na podstawie ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 9 czerwca 2025 r. Do pisma z 25 lipca 2025 r. organ administracji załączył: decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 24 lutego 2022 r., nr 4/WZ/2022 stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 22 kwietnia 2005 r. udzielonego na rzecz spółki M. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie D. położonej w R. przy ul. [...], decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 24 lutego 2022 r., nr 5/WZ/2022 stwierdzającą wygaśnięcie zezwolenia Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 28 września 2001 г. udzielonego na rzecz spółki M. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie D, położonej w R. przy ul. [...], decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 9 czerwca 2025 r., nr POD.503.87.2022.KSI.4, decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 2 czerwca 2025 r., nr POD.503.86.2022.KSI.3, wydruki z rejestru Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia dotyczące aptek, postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 23 marca 2022 r. prostujące z urzędu oczywistą omyłkę w oznaczeniu nazwy miejscowości w decyzji Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z 24 lutego 2022 г., nr 4/WZ/2022. W piśmie z 11 sierpnia 2025 r. organ administracji poinformował, że decyzje Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 2 i 9 czerwca 2025 r. stwierdzające wygaśnięcie zezwoleń na prowadzenie aptek są ostateczne, ale nieprawomocne. Skarżąca wniosła na nie skargi do sądu administracyjnego. W piśmie z 19 sierpnia 2025 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności podnosząc, że zmiana danych w rejestrze zezwoleń powinna być rezultatem wcześniejszej decyzji administracyjnej. Wpisy do rejestru dokonane po dniu wydania decyzji nie podlegają kontroli sądowej w niniejszej sprawie. W piśmie wniesionym 19 sierpnia 2025 r. skarżąca podniosła, że powołane przez organ decyzje stwierdzające wygaśnięcie zezwoleń są wadliwe i zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Decyzje Głównego Inspektora Farmaceutycznego oraz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego dowodzą, że zaskarżona czynność dezaktywizacji aptek w rejestrze była dokonana z naruszeniem prawa. W 2020 r. organ stał na stanowisku, że zezwolenia wygasły na podstawie odpowiednio wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2906/15 dotyczącego apteki w Radomsku, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 3573/17 dotyczącego apteki w Kamieńsku. Podstawę wykreślenia aptek z rejestru nie stanowi sam fakt wygaśnięcia zezwolenia, lecz ostateczna decyzja administracyjna stwierdzająca, że do wygaśnięcia doszło. W dacie dokonania zaskarżonej czynności nie zostały wydane decyzje stwierdzające wygaśnięcie zezwolenia. Postanowieniem z 26 września 2025 r., sygn. akt III SA/Łd 235/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne uznając, że zaistniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy niniejszą sprawą a sprawami ze skarg skarżącej na decyzje Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 2 i 9 czerwca 2025 r., zawisłymi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 2336/25 i V SA/Wa 2337/25. Na postanowienie z 26 września 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z 10 grudnia 2025 r., sygn. akt II GZ 792/25 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z 26 września 2025 r i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Na rozprawie 14 kwietnia 2026 r. pełnomocnicy skarżącej i organu administracji potrzymali dotychczasowe stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem stosując środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., polegająca na zmianie w rejestrze zezwoleń 8 października 2020 r. statusu aktywności aptek ogólnodostępnych zlokalizowanych w K. przy ul. [...] oraz w R. przy ul. [...] na "apteki nieaktywne". Stosownie do art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4-4b, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą, opinię, o której mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, lub odmowę wydania tych opinii, opinię w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinię zabezpieczającą w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowę wydania opinii zabezpieczającej w sprawie opodatkowania wyrównawczego albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że uwzględnienie skargi na czynność lub akt, o których mowa art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd, że ich podjęcie nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wobec tego ze względu na przedmiot skargi – czynność polegająca na zmianie w rejestrze zezwoleń statusu aktywności aptek ogólnodostępnych na "apteki nieaktywne" wskazać należy, że w myśl art. 107 ust. 1 u.p.f. wojewódzki inspektor farmaceutyczny prowadzi rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych oraz rejestr udzielonych zezwoleń na prowadzenie aptek szpitalnych, zakładowych i działów farmacji szpitalnej. Zgodnie z art. 107 ust. 2 u.p.f. rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych zawiera: 1) dane określone w art. 100 ust. 1 pkt 1, 7 i 8; 3) unikalny identyfikator apteki lub punktu; 4) imię i nazwisko kierownika apteki albo kierownika punktu oraz jego identyfikator jako pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia; 5) dane określone w art. 102 pkt 2-6; 6) datę podjęcia działalności przez aptekę lub punkt; 7) datę cofnięcia albo wygaszenia zezwolenia. Dane zawarte w tym rejestrze są dostępne publicznie (art. 107 ust. 4a u.f.p.). Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 1, pkt 7 i pkt 8 u.p.f. podmioty, o których mowa w art. 99 ust. 4, występujące o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej składają wniosek zawierający oznaczenie podmiotu, jego siedzibę i adres, a w przypadku podmiotu będącego osobą fizyczną - imię, nazwisko oraz adres prowadzenia działalności gospodarczej; dane apteki, takie jak numer telefonu, numer faksu, adres e-mail, adres strony www, jeśli apteka takie posiada; dni i godziny pracy apteki. Podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny jest obowiązany do przekazywania do właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego informacji o zmianie danych określonych w ust. 2 pkt 1, 3-5, niezwłocznie po wystąpieniu zmiany (art. 107 ust. 2a u.p.f.). Zmiana danych wymaga wprowadzenia zmian w rejestrze (art. 107 ust. 4 u.p.f.). Administratorem systemu, o którym mowa w ust. 5, w rozumieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia jest Główny Inspektor Farmaceutyczny (art. 107 ust. 6 u.p.f.). Główny Inspektor Farmaceutyczny udostępnia dane objęte wpisem do Krajowego Rejestru Zezwoleń Na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych systemowi informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (art. 107 ust. 7 u.p.f.). Główny Inspektor Farmaceutyczny udostępnia dane objęte wpisem do Krajowego Rejestru Zezwoleń Na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych Narodowemu Funduszowi Zdrowia w celu weryfikacji poprawności danych przekazywanych przez apteki, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, z danymi zawartymi w tym Rejestrze (art. 107 ust. 7a u.p.f.). Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy przyjąć, że rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych to urzędowy wykaz, w którym zawarte są informacje o aptekach, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności. Rejestr ten jest prowadzony przez Wojewódzkie Inspektoraty Farmaceutyczne. Rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych jest narzędziem, które pozwala na monitorowanie i kontrolę działalności aptek, a także zapewnia transparentność w zakresie udzielania zezwoleń na ich prowadzenie. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana, cofnięcie lub stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki należy do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego (art. 99 ust. 2 u.p.f.). Celem rejestru (do którego wpisy mają charakter deklaratoryjny) jest przede wszystkim informowanie potencjalnych klientów aptek, czy mogą w danym momencie zrealizować receptę w konkretnej aptece, czy punkcie aptecznym. Ponadto zasadniczym zadaniem rejestru jest umożliwienie sprawdzenia uprawnienia danego podmiotu do prowadzenia apteki ogólnodostępnej. Apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki (art. 99 ust. 1 u.p.f.). W rozpoznawanej sprawie wprawdzie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1690/21 uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 930/20 i przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania stwierdził, że decyzje o zezwolenia na prowadzeniach aptek – nie zostały skutecznie poddane procedurze "wygaszenia" (w sensie ścisłym – nie stwierdzono ich wygaśnięcia w drodze ostatecznych decyzji), a więc skarżony organ – dokonując zaskarżonych czynności – nie wykazał istnienia podstaw do wprowadzenia spornych zmian danych w rejestrze, to jest obowiązywania ostatecznych lub wykonalnych decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych w Radomsku i Kamieńsku, lecz już po wydaniu tego wyroku ostatecznymi decyzjami z 2 czerwca 2025 r., nr POD.503.86.2022.KSI.3 i z 9 czerwca 2025 r., nr POD.503.87.2022.KSI.4 Główny Inspektor Farmaceutyczny uchylił w całości odpowiednio decyzje Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 24 lutego 2022 r., nr 5/WZ/2002, znak: FŁ-I.8520.2.2022 i nr 4/W/Z/2022, znak: FŁ-I.8520.1.2022 oraz stwierdził wygaśnięcie zezwoleń Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego udzielonych na rzecz spółki M. odpowiednio z 28 września 2001 r. ze zmianami na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie D. położonej przy ul. [...] w R. (ID:[...]) z upływem 7 lipca 2017 r. i z 22 kwietnia 2005 r. ze zmianami na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie D. położonej przy ul. [...] w K. (ID:[...]) z upływem 11 sierpnia 2020 r. Decyzje Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 2 i z 9 czerwca 2025 r. stwierdzające wygaśnięcie zezwoleń mają charakter deklaratoryjny i stwierdzają skutki prawne ex tunc, od dnia powstania przesłanek wygaśnięcia decyzji. Wygaśnięcie zezwoleń nastąpiło z mocy prawa. Już po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z 23 stycznia 2025 r., sygn. akt II GSK 1690/21 ujawnione zostały zatem okoliczności, które sąd ponownie rozpoznając sprawę winien uwzględnić. Wykładnia prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględniała w ogóle tego, że ostatecznymi decyzjami zostało stwierdzone wygaśnięcie zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych przy ul. [...] w R. (ID: [...]) z upływem 7 lipca 2017 r. i przy ul. [...] w K. (ID:[...]) z upływem 11 sierpnia 2020 r., które to okoliczności zobowiązany jest uwzględnić sąd rozpoznający sprawę. Należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z 30 stycznia 2026 r. o sygn. akt V SA/Wa 2336/25 i V SA/Wa 2337/25 oddalił skargi skarżącej na powyższe decyzje Głównego Inspektora Farmaceutycznego odpowiednio z 2 i 9 z czerwca 2025 r. stwierdzające wygaśnięcie zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych. W wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2336/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu podniósł, że stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia następuje w drodze decyzji organu, który ją wydał, przy czym istotne jest, że decyzja ta ma charakter deklaratoryjny, bowiem wygaśnięcie zezwolenia następuje z mocy prawa. Ponieważ spółka M. uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej na podstawie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, a następnie spółka M. została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego 17 lutego 2015 r. na skutek przejęcia przez inną spółkę – C. sp. z o.o. (połączenie przez przejecie; art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h.), zaś spółka przejmująca (C. sp. z o.o.) w prowadzonym wcześniej postępowaniu o zmianę zezwolenia w zakresie podmiotu uprawnionego do prowadzenia apteki, takiej zmiany nie uzyskała, przy czym postępowanie w tym zakresie zakończyło się prawomocnym wyrokiem sądu z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2906/15, to na skarżącą nie przeszło zezwolenie na prowadzenie apteki. Przy tym w zakresie postępowania o wydanie zmiany zezwolenia w zakresie podmiotu uprawnionego do prowadzenia apteki ustalone zostało, że dokonanie zmiany zezwolenia zgodnie z wnioskiem skarżącej spowodowałoby, że przekroczony zostałby limit z art. 99 ust. 3 pkt 3 u.p.f. (ograniczenie koncentracyjne liczby aptek w ramach grupy kapitałowej do 1% aptek w województwie), zaś sąd w wymienionym wyroku wskazał, że przepis art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 u.p.f. wyklucza możliwość przejścia zezwolenia w wypadku, gdyby w wyniku połączenia spółek miało dojść do przekroczenia limitów wskazanych w tym przepisie, zaś odmienna interpretacja prowadziłaby do obejścia prawa. Skoro zatem sąd prawomocnie przesądził w sprawie o sygn. VI SA/Wa 2906/15 o braku przejścia uprawnień wynikających z zezwolenia na prowadzenie apteki na skarżącą, nie weszła w prawa i obowiązki wynikające z zezwolenia na prowadzenie apteki. Sąd przyznał rację organowi, że nie jest możliwe ponowne badanie tej okoliczności. Sąd za zasadne uznał stanowisko organu, że wykreślenie podmiotu: spółki M. z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, w wyniku przejęcia przez skarżącą, nie wypełniło dyspozycji art. 104 ust. 1 pkt 3 u.p.f., ponieważ zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 3 u.p.f zezwolenie na prowadzenie apteki wygasa w przypadku likwidacji osoby prawnej, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Sąd wskazał, że przejęcie spółki uregulowane w Tytule IV, Dziale I k.s.h. polegało w przypadku spółek M. oraz C., na przeniesieniu całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą za udziały, które spółka przejmująca wydała wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie). W efekcie, ponieważ przejęcie spółki, w odróżnieniu od jej likwidacji, nie polega na ustaniu jej bytu prawnego, to spółka M. nie uległa rozwiązaniu w wyniku likwidacji, lecz została połączona ze spółką C. Sytuację tę należy odróżnić od instytucji likwidacji osoby prawnej, przewidzianej w odrębnych przepisach k.s.h., bowiem zgodnie z art. 493 § 1 k.s.h. spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Wykreślenie z rejestru następuje z urzędu. Wyroki sądów powszechnych zapadłe w sporach o zapłatę między spółką a Narodowym Funduszem Zdrowia, nie mają wpływu na postępowanie administracyjne, w szczególności nie odnoszą się do bytu prawnego zezwolenia na prowadzenie apteki. W rozpatrywanej sprawie miało zatem wprawdzie miejsce przejęcie przez skarżącą spółki M., lecz nie nastąpiło przejście uprawnień i obowiązków wynikających z wygaszonych zezwoleń (z 28 września 2001 r. i z 22 kwietnia 2005 r. ze zmianami), co zostało stwierdzone w prawomocnych wyrokach sądów administracyjnych – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2906/15 i z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 3197/15 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 3573/17. W myśl art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stosownie do art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Związanie prawomocnym wyrokiem sądu oznacza, że przesądzona we wcześniejszym wyroku kwestia o charakterze prejudycjalnym nie może już być w ogóle badana w postępowaniu późniejszym. Inne sądy i inne organy państwowe muszą więc brać pod uwagę nie tylko fakt istnienia, ale i treść prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego, co implikuje w sposób bezwzględny wzięcie tego pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Podmioty te muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. W kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być ona już ponownie badana (por. J. Kunicki, Glosa do postanowienia SN z 21 października 1999 r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63). Gwarantuje to zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy (por. wyroki NSA: z 19 maja 1999 r., IV SA 2543/98; z 9 czerwca 2006 r., I OSK 1268/05). Powaga rzeczy osądzonej obejmuje sentencję orzeczenia. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że istota sądowej kontroli wyraża się w ocenie prawnej, wyrażonej w orzeczeniu sądu administracyjnego, ta zaś jest zawarta w jego uzasadnieniu, trzeba przyjąć, że powagą rzeczy osądzonej są objęte również motywy wyroku, a jej kryterium jest przedmiot rozstrzygnięcia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 394-395 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 454). Sąd rozpatrując niniejszą sprawę zobowiązany więc jest uwzględnić z urzędu nie tylko fakt istnienia, ale i treść prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2906/15 i z 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 3197/15 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 3573/17. Skoro zatem wygaśnięcie zezwoleń na prowadzenie aptek nastąpiło z mocy prawa przed podjęciem 8 października 2020 r. zaskarżonej czynności, bo jak już wyżej wskazano z upływem 11 sierpnia 2020 r. (apteka przy ul. [...] w K.) i z upływem 7 lipca 2017 r. (apteka przy ul. [...] w R), co zostało stwierdzone w ostatecznych decyzjach z 2 i z 9 czerwca 2025 r., to w tym stanie rzeczy nie można uznać, aby naruszała ona prawo. Nie budzi bowiem wątpliwości, że apteka na której prowadzenie zezwolenie wygasło nie może być "aktywna" i prowadzić działalności. Jak zaś już wyżej wskazano apteka ogólnodostępna może być prowadzona tylko na podstawie uzyskanego zezwolenia na prowadzenie apteki (art. 99 ust. 1 u.p.f.). Należy w tym miejscu wskazać, że z załączonych do skargi wydruków z rejestru zezwoleń wynika, że ujawniono w nim prawidłowe daty wygaśnięcia zezwoleń, tj. 11 sierpnia 2020 r. (apteka przy ul. [...] w K.) i 7 lipca 2017 r. (apteka przy ul. [...] w R.) (k. 84 i k. 87). Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargi. d.j.