III SA/Łd 142/24

Dnia 14 marca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Dańczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2024 roku sprawy ze skargi U. H. i E. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 9 sierpnia 2023 roku nr SKO.4191.38,39.23 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.

U. H. i E. H. pismem z 20 sierpnia 2023 roku wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 9 sierpnia 2023 roku, nr SKO.4191.38,39.23 w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1–9 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803 – dalej "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm. – dalej "o.p."), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 o.p. i odmowy wydania tych opinii (pkt 4b), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest natomiast postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 9 sierpnia 2023 r., wydane po złożeniu przez stronę, w oparciu o art. 37 k.p.a., ponaglenia datowanego na 20 lipca 2023 r. Przepis art. 37 § 6 k.p.a. przewiduje wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie, które ma na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd zauważa, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie przysługuje na nie zażalenie, akt ten nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie podlega zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych powyższe stanowisko jest w pełni podzielane, uznaje się bowiem jednolicie, że wniesienie ponaglenia (wcześniej zażalenia) nie uruchamia postępowania, którego sposób zakończenia postanowieniem mógłby stanowić samodzielny przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej (por. postanowienia NSA: z września 2021 r., I OSK 811/19, LEX nr 3231941; z 19 maja 2021 r., I OSK 728/21, LEX nr 3194833; z 22 stycznia 2021 r., II OSK 6/21, LEX nr 3114503; z 16 października 2020 r., II OSK 2447/20, LEX nr 3090410). Zaskarżone postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie strony skarżącej jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. W konsekwencji nie jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Skarga wniesiona w tej sprawie jest zatem niedopuszczalna, zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. e.o.