III SA/Łd 1149/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie złożenia propozycji pracy postanawia: odrzucić skargę. a.l.

III SA/Łd 1149/17 UZASADNIENIE W dniu 6 listopada 2017 r. L. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r., polegającą na złożeniu propozycji pracy, doręczoną jej w dniu 5 maja 2017r. Jako postawę prawną wniesionej skargi wskazała art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Wniosła o uznanie złożonej jej propozycji pracy jako aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W przypadku uznania, że propozycja pracy stanowi decyzję administracyjną wniosła o wyraźne podkreślenie tego elementu w wyroku i uzasadnieniu. Zaskarżonej propozycji pracy zarzuciła nieważność i bezprawność z uwagi na brak podstaw prawnych do złożenia propozycji pracy w świetle przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.), dalej p.w.u. o Krajowej Administracji Skarbowej, tj. naruszenie art. 165 ust. 3 i 7 oraz art. 170 ust. 1 tej ustawy oraz naruszenie art. 179 i 180 ustawy o KAS poprzez faktyczne zwolnienie jej ze służby pomimo braku zaistnienia wskazanych przesłanek. Ponadto zarzuciła, że zaskarżona czynność narusza art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji RP z uwagi na niekonstytucyjność zaskarżonej czynności. Z ostrożności procesowej, gdyby Sąd uznał, iż ogólnie możliwe było składanie funkcjonariuszom propozycji pracy, skarżąca podniosła, że nie było to właściwe w jej przypadku, gdyż właściwie zastosowane przesłanki art. 165 ust. 7 powinny prowadzić do przedłożenia jej propozycji służby. Uzasadniając wskazała, że począwszy od dnia 1 września 1997 r., do lutego 2017 r. pełniła służbę w Urzędzie Celnym w P. T., na stanowisku eksperta Służby Celnej, w stopniu aspiranta celnego. Z dniem 1 marca 29017 r. stała się funkcjonariuszem Służby Celno – Skarbowej. Następnie w wyniku wprowadzenia ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, w dniu 5 maja 2017 r. przedstawiono jej propozycję pracy w ramach korpusu służby cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej w Łodzi, Urzędzie Celno – Skarbowym w P. T., Dziale Podatku Akcyzowego i Podatku od Gier, na stanowisku starszego kontrolera skarbowego. Skarżąca pomimo kwestionowania legalności złożonej jej propozycji pracy, w dniu 15 maja 2017 r. zaakceptowała przedstawione jej warunki, gdyż zmusiła ją do tego jej aktualna sytuacja życiowa i osobista. Odmowa przyjęcia złożonej propozycji skutkowałaby bowiem, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem rozwiązaniem z nią stosunku pracy, z upływem 3 miesięcznego okresu, liczonego od miesiąca, w którym złożyłaby świadczenie o odmowie przyjęcia propozycji pracy. Składając jednak oświadczenie o przyjęciu tych warunków zastrzegła, że będzie podejmować wszelkie kroki mające na celu pozostanie przy prawnie przysługującym statusie funkcjonariusza lub też jego odzyskanie. Strona wskazała także, iż kwestionując przedłożoną jej propozycję pracy ( stanowiąca w istocie zwolnienie ze służby) wystąpiła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z wezwaniem do wydania propozycji pracy, jednakże w odpowiedzi na powyższe wystąpienie otrzymała w dniu 28 czerwca 2017 r. pismo, z którego wynikało, iż proces przedstawienia propozycji pracy był prawidłowy. Dalej skarżąca wskazała, iż złożona jej propozycja pracy ingeruje bezpośrednio w jej prawa, gdyż wpływa na nabyty przez nią, w drodze decyzji administracyjnej, status funkcjonariusza. Ponadto, co istotne zarówno przyjęcie przedstawionej propozycji pracy, jak i jej odmowa skutkują pozbawieniem posiadanego przez skarżącą statusu funkcjonariusza. Skarżąca odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wywiodła, iż ingerencja w stosunek materialnoprawny funkcjonariusza wymaga formy decyzji administracyjnej, co oznacza, że zarówno akt mianowania do służby, jak i akt zwalniający ze służby należy do kategorii decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł.wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie z daleko posuniętej ostrożności procesowej o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż przedłożona skarżącej propozycja pracy nie jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a co za tym idzie sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych Nie ustala bowiem, nie stwierdza, jak i nie potwierdza żadnych uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa. Stanowi ona jedynie propozycję określająca nowe warunki zatrudnienia, który przyjęcie lub odmowa przyjęcia zależna była tylko od woli skarżącej. Przedmiotowej propozycji pracy nie można także uznać za decyzję administracyjną, gdyż nie rozstrzyga ona żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga niczego w sposób władczy, jak i nie nakłada na skarżąca żadnego prawnego nakazu postępowania. Natomiast odnośnie wniosku o oddalenie skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. powołując przepisy art. 165 ust. 3, ust. 7 art. 170 ustawy wprowadzającej ustawę KAS stwierdził, iż statuują one autonomiczne prawo pracodawcy – kierownika jednostki organizacyjnej, w zakresie rodzaju propozycji (to jest zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo pełnienia służby) jak jest składana pracownikom i funkcjonariuszom tej jednostki. Złożona skarżącej propozycja pracy miała swoją podstawę prawną w treści art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, a co za tym idzie brak jest podstaw do uznania jej za bezprawną i nieważną. Ponadto co istotne złożona skarżącej propozycja pracy została przez nią przyjęta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wskazać należy, że przed przedstawieniem oceny merytorycznej zasadności skargi Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi. W tej sprawie skarga została w istocie wniesiona na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. dotyczące propozycji pracy. Organ wyjaśnił w pismach kierowanych do skarżącej, że propozycja pracy dla funkcjonariusza nie ma charakteru decyzji a jednocześnie znajduje oparcie w przepisach prawa, co oznacza, że brak podstaw do wydania decyzji administracyjnej w postaci propozycji służby. Oceniając dopuszczalność skargi Sąd uznał, że pisma nie stanowią aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. To zaś oznacza, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Żadne z zaskarżonych pism nie jest decyzją, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 3 i 4a - 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o podstępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 poz. 1369) - dalej p.p.s.a. Nie można im przyznać charakteru aktu administracji publicznej, o jakim mowa w artykule 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., gdyż nie rozstrzygają w sposób władny o prawach i obowiązkach strony skarżącej. Samo zaskarżone pismo nie kształtowało ani nie wpływało na prawa i obowiązki skarżącej i nie powodowało przekształcenia dotychczasowego stosunku służbowego. Do przekształcenia stosunku służbowego funkcjonariusza w umowny stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub określony (art. 171 ust. 1 ustawy) mogło dojść tylko i wyłącznie na podstawie oświadczenia skarżącej. Należy dodać, ze do propozycji zatrudnienia o jakich mowa w art. 165 ust. 7 ustawy nie stosuje się przepisów Kpa, gdyż z woli ustawodawcy postępowanie w tym zakresie zostało unormowane odrębnie i w inny sposób od postępowania związanego z przedstawieniem funkcjonariuszowi propozycji pełnienia służby (art. 169 ustawy). Wskazać należy, że w przypadku propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia nie ma podobnych uregulowań określających, że ma ona formę decyzji, a ustawodawca nie przewidział, że stanowi ona czynność, bądź akt innego rodzaju podlegający kontroli w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucono skargę. e.o.