III SA/Łd 105/18

Dnia 9 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. d.j.

M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeniesienia na niższe stanowisko służbowe. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem wniosku skarżącego jest decyzja o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe z dniem 1 listopada 2017 r. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że objęcie ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. W sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: dnia 24 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 27/14 i I OZ 28/14, dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 451/12; dnia 6 września 2011 r., sygn. akt I OZ 625/11, dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 410/10 , postanowienie NSA z dnia 28 października 2015 r., I OZ 1377/15 – publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) . Sąd w pełni podziela powyżej przytoczone stanowisko i stwierdza, że decyzja, której wstrzymania domaga się skarżący na obecnym etapie postępowania wstrzymana być nie może, zatem wniosek jest niemożliwy do uwzględnienia. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem NSA, przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2011 r., sygn. akt: II OZ 881/11 oraz z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt: II OZ 926/12). Nie ulega wątpliwości, że decyzja o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe została już wykonana. Przepis ten odnosi się natomiast do takich sytuacji, gdy decyzja będąca przedmiotem skargi nie została jeszcze wykonana, jest wyrazem ochrony tymczasowej przyznawanej w postępowaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu. Dodatkowo wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania nie został należycie uzasadniony, bowiem nie odwołuje się do konkretnych argumentów mogących stanowić przesłankę do wstrzymania zaskarżonego aktu. Natomiast ocena skarżącego, że decyzja jest dla niego krzywdząca nie może stanowić podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, bowiem na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. d.j.