III SA/Łd 1046/21

Dnia 26 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 roku postanawia: odrzucić skargę.

M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 lipca 2020 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. Jak wynika z akt sprawy, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z 19 listopada 2020 r., ZUS utrzymał w mocy ww. decyzję z 24 lipca 2020r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 12 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do wypowiedzenia się, czy przedmiotem jej skargi jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 lipca 2020 r., o nr [...] – jak wskazuje w treści skargi, czy też decyzja wydana przez ZUS po ponownym rozpatrzeniu sprawy w dniu 19 listopada 2020 r., nr [...]. Pouczono jednocześnie skarżącą, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że składa skargę na decyzję z 24 lipca 2021 r. – zgodnie z treścią skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej 18 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z kolei art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W przypadku decyzji ZUS dotyczących zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, zastosowanie mają dwie odrębne instytucje procesowe (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skarga na decyzję organu I instancji do sądu administracyjnego). Wybór jednej z tych instytucji, należy do strony postępowania. Jeżeli strona nie skorzysta z prawa zwrócenia się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę na wydaną decyzję do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast strona złoży do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydana decyzja podlega ponownej kontroli procesowej i merytorycznej przez ten ZUS i w takiej sytuacji zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca wniosła skargę na decyzję ZUS z 24 lipca 2020 r., tj. na decyzję, od której został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy w tej sprawie w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy – została wydana decyzja z 19 listopada 2020 r., utrzymująca w mocy ww. decyzję z 24 lipca 2020 r. Tylko zatem ta decyzja mogła być przedmiotem skargi. Skarżąca pomimo wezwania do wypowiedzenia się, która z decyzji organu jest przedmiotem skargi, nie odpowiedziała na wezwanie. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezpośrednio na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna. W powyższej sytuacji, Sąd zobowiązany jest skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. bg