III SA/Łd 1036/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Wójta Gminy C. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Wójta Gminy C. z dnia [...] nr [...]. D.Cz.

Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy C. ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego w kwocie 5 166 zł oraz zobowiązał właścicieli rozgraniczanych nieruchomości do ich uiszczenia po połowie, tj. J.K. w kwocie 2 583 zł oraz T.S. i K.S. w kwocie 2 583 zł. Postanowieniem z dnia 18 października 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...]. W skardze na powyższe postanowienie J.K. wniosła o wstrzymanie postanowień organów obu instancji. Skarżąca podniosła, że jest schorowaną, samotną 69-letnią emerytką i ma niską emeryturę, która wynosi 1 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest zatem istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego z uwagi na utratę przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub poniesie on straty na życiu lub zdrowiu (por. postanowienia NSA: z 25 października 2005 r., I OZ 1074/05; z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Trudne do odwrócenia skutki to z kolei skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Omawiana instytucja ma więc na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zdaniem sądu wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Sytuacja osobista skarżącej (podeszły wiek – 69 lat, stan zdrowia, okoliczność, iż jest osobą samotną) oraz niskie dochody (1 200 zł) w stosunku do kwoty kosztów postępowania rozgraniczeniowego, do których poniesienia została zobowiązania w postanowieniu organu I instancji (2 583 zł) pozwalają uznać, że wykonanie zobowiązania wynikającego z tego postanowienia mogłoby spowodować w stosunku do skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.