III SA/Kr 979/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi A. F. na niewykonanie przez Burmistrza Miasta Z. wyroku WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11 postanawia skargę odrzucić.

Pismem z dnia 9 czerwca 2022 r. (sprecyzowanym pismem z 23 czerwca 2022 r.) skarżący A. F. wniósł skargę na niewykonanie przez Burmistrza Miasta Z. wyroku WSA w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11. Powołanym wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r. wymierzono Staroście [...] grzywnę w kwocie 500 zł oraz zasądzono od Starosty [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Brzmienie art. 154 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku z dnia 10 stycznia 2012 r. III SA/Kr 725/11 w przedmiocie wymierzenia grzywny, a nie na wyrok w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego, a ponadto dotyczy niewykonania orzeczenia przez organ, który nie był adresatem tego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.