III SA/Kr 928/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lipca 2022 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 29 grudnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych postanawia skargę odrzucić.

Pismem z dnia 2 maja 2022 r. skarżący S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 29 grudnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - dalej p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. O spełnieniu tego warunku można mówić po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem właściwego środka zaskarżenia od decyzji organu I instancji, lecz również zakończeniem postępowania administracyjnego przed organem II instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. sąd skargę odrzuca jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z niedopuszczalnością skargi w rozumieniu ww. przepisu mamy w szczególności do czynienia w sytuacji, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro skarżący wniósł skargę na decyzję organu I instancji i tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, to jego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.