III SA/Kr 922/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 kwietnia 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. S. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 kwietnia 2014 roku w przedmiocie odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z synami: W. ur. 1990 r. i T. ur. 1999 r. Ich miesięczny dochód wynosi 1.350 zł i stanowi go dochód skarżącego z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości 400 zł, stypendium pobierane przez syna W. w wysokości 250 zł oraz jego alimenty w wysokości 350 zł, a także alimenty na syna T. w wysokości 350 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni 50 m² oraz nieruchomość rolna wielkości 6,08 ha. Strona nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. S. podniósł, iż jego sytuacja finansowa jest bardzo ciężka. Skarżący uzyskuje niskie dochody z gospodarstwa rolnego. Zaakcentował, iż na jego utrzymaniu pozostaje dwójka dzieci, z których jedno studiuje w K, a drugie jest uczniem gimnazjum. Skarżący pozostaje w leczeniu, musi co miesiąc wykupić konieczne leki. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. W ocenie orzekającego w przedmiotowej sprawie M. S. uwiarygodnił, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego, a jego wysokość określona została na kwotę 400 zł miesięcznie. Na utrzymaniu skarżącego pozostają dwaj synowie, pobierający alimenty w łącznej wysokości 700 zł. Dodatkowo syn W. otrzymuje stypendium w wysokości 250 zł. Łączne dochody trzyosobowej rodziny wynoszą 1.350 zł, co oznacza, że na osobę w rodzinie przypada kwota 450 zł. Są to środki bardzo ograniczone, zważywszy chociażby na fakt ponoszenia wydatków związanych z edukacją synów, czy też leczeniem skarżącego. M. S. nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Wnioskodawca posiada, co prawda majątek nieruchomy w postaci domu oraz nieruchomości rolnej wielkości 6,08 ha, należy jednak zauważyć, że posiadane gospodarstwo rolne stanowi jedyne źródło dochodu skarżącego, a w domu zamieszkuje on wraz z synami. Trudno zatem oczekiwać, aby w celu pokrycia kosztów sądowych wnioskodawca spieniężył posiadany majątek. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.