III SA/Kr 918/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) Asesor WSA Marta Kisielowska Protokolant sekretarz sądowy Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. D. na zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 maja 2024 r. nr 1514/2024 w sprawie powołania składów osobowych komisji konkursowych postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 maja 2024 r. (uzupełnionym 10 lipca 2024 r.) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "zarządzenie nr 1514/2024 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 maja 2024 r. w sprawie powołania składu komisji konkursowych wyłaniających kandydatów na stanowiska dyrektorów niektórych przedszkoli, szkół, zespołów szkół i placówek w Krakowie, w którego wykonaniu przeprowadzono Konkurs ("Zarządzenie o Komisji") w zakresie § 1 ust. 1 pkt [...], to jest w zakresie w jakim dotyczy przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora [...] w Krakowie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej p.p.s.a. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której skarga dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 maja 2024 r. nr 1514/2024 w przedmiocie powołania komisji konkursowych wyłaniających kandydatów na stanowiska dyrektorów niektórych przedszkoli, szkół, zespołów szkół i placówek w Krakowie - w zakresie § 1 ust. 1 pkt [...], to jest w zakresie w jakim dotyczy przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora [...] w Krakowie . Postępowanie konkursowe zmierzające do wyłonienia kandydata na określone stanowisko powierzane przez organ administracji państwowej lub samorządowej jest postępowaniem w sprawie z zakresu administracji publicznej (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 10 lipca 2006 r. sygn. akt I OPS 7/05, wyrok NSA z 17 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 559/11). Podkreślić jednak należy, że zarządzenie w sprawie powołania komisji konkursowej nie kończy postępowania konkursowego. Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1428), organ prowadzący publiczną szkołę w drodze zarządzenia zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia, m.in. nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na jego wynik. W orzecznictwie przyjmuje się możliwość wniesienia skargi na zarządzenie organu prowadzącego szkołę zatwierdzające konkurs (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 13 kwietnia 2015 r. sygn. I OPS 5/14). Zaskarżone zarządzenie w sprawie powołania komisji konkursowej nie stanowi samodzielnego aktu, czy czynności, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lecz jest elementem procesu, którego celem jest wyłonienie dyrektora szkoły. Na proces ten składają się akty i czynności podejmowane zarówno przez organ prowadzący szkołę (np. ogłoszenie konkursu), jak również przez inne podmioty, np. członków komisji konkursowej (przykładowo uchwała o dopuszczeniu kandydata do postępowania konkursowego). Poszczególne akty i czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły publicznej nie mają charakteru samodzielnego i odrębnego, ponieważ stanowią pewien ciąg zdarzeń, a etapem kończącym to postępowanie jest dopiero zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu, a następnie akt organu prowadzącego szkołę w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły lub placówki. Podobnie stanowisko zostało wyrażone w postanowieniu NSA z dnia 3 lutego 2022 r. w sprawie sygn. akt III OSK 68/22, w którym wskazano, że "zarządzenie właściwego organu w przedmiocie powołania komisji konkursowych w celu przeprowadzenia konkursów na stanowisko dyrektora zespołu szkół i placówki nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Zarządzenie o powołaniu komisji konkursowej na etapie jego wydania nie narusza żadnego interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., a uczestnicy konkursu nie posiadają legitymacji do zaskarżenia tego zarządzenia do sądu administracyjnego". Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega natomiast zarządzenie organu prowadzącego szkołę publiczną o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu ponownego konkursu jako akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowany w sprawach z zakresu administracji publicznej (zob. postanowienie NSA z dnia 3 października 2019 r. sygn. II OSK 2732/19). Sąd podziela stanowiska zawarte w wyżej wymienionych postanowieniach. Przedmiotowe zatem zarządzenie Prezydenta Miasta Krakowa nie stanowiło samodzielnego aktu, bądź czynności, podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę skarżącej.