III SA/Kr 91/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 października 2024 r., nr UP-726/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 stycznia 2025 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 30 października 2024 r., po rygorem odrzucenia skargi przez podanie swojego numeru PESEL. Wezwanie po dwukrotnym awizowaniu – 5 lutego i 13 lutego 2025 r. zostało włączone do akt sprawy ze skutkami doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga zawierała braki formalne, które nie zostały uzupełnione w terminie, w związku z tym podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei wymogi formalne pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem również skargi, określa art. 46 p.p.s.a. I tak zgodnie z art 46 § 2 pkt 1 ppkt b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi, skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego jest jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd uznał przy tym, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi była prawidłowo awizowana. Adres doręczenia zgodny był z adresem podanym przez skarżącą. Na zwrotnym dowodzie potwierdzenia odbioru umieszczono adnotację doręczyciela o pozostawieniu awiza w skrzynce oddawczej adresata 5 lutego 2025 r. i możliwości odbioru przesyłki w Urzędzie Pocztowym Tarnów 1; Urząd ten umieścił dodatkową pieczęć o powtórnym awizowaniu 13 lutego 2025 r. i zwrocie przesyłki 21 lutego 2025 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tj. 14 dnia od daty pierwszego awiza. Należy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokument urzędowy jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru (co w równej mierze odnosić należy do niepodjętej w terminie, a zwróconej do sądu przesyłki), jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot oraz zawiera prawidłowe kompletne adnotacje - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone (por. m.in. postanowienie NSA z 5 marca 2025 r. I GZ 76/25 i powołane tamże postanowienia: z 20 listopada 2020 r., I FZ 179/20; z 30 września 2020 r., I FZ 159/20; z 13 maja 2020 r., I FZ 29/20; z 25 marca 2020 r., II FZ 117/20; z 18 grudnia 2019 r., II FZ 858/19 – wszystkie dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tej przyczyny kluczowym w niniejszej sprawie dowodem - z którego wynika fikcja doręczenia pisma procesowego - jest treść prawidłowo opisanej, zwróconej do Sądu przesyłki. Jak już Sąd zauważał powyżej, na kopercie z przedmiotową przesyłką umieszczono pieczęcie operatora pocztowego ze wskazaniem ww. dat awizacji pisma, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacja o umieszczeniu w skrzynce oddawczej adresata zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Z tych to powodów Sąd uznał, że skarżąca skutecznie wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi, nie uzupełniła ich w terminie - a wiec skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.