III SA/Kr 91/18

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. N., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi M. R.- K. w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 28.12.2017r., nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać adwokatowi M. R. – K., wykonującej zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K przy ul. [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy).

W dniu 12 lutego 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił sprzeciw w przedmiotowej sprawie. Straszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie dnia 24.04.2018r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 09.05.2018r. wpłynęła do tut. Sądu skarga kasacyjna od w/w wyroku WSA w Krakowie, sporządzona osobiście przez stronę. Na podstawie postanowienia Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 24.04.2018r, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 16.05.2018r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. R. - K. Wyznaczony pełnomocnik udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego do zastępowania go w przedmiotowej sprawie adwokatowi K. N. W dniu 29.05.2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną. Dnia 13.06.2018r. wpłynęło do tut. Sądu "Pismo w sprawie", z dnia 12.06.2018r.,sporządzone przez adwokata K. N., zawierające wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej pełnomocnikowi z urzędu adw. M. R. – K. Przedmiotowe pismo zawierało oświadczenie , że koszty te nie zostały uregulowane chociażby w części przez skarżącego. Dołączona została do niego stosowna opinia w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie w sprawie III SA/Kr 91/18. Dnia 22.10.2018r. wpłynęło pismo adwokata M. R. – K., zawierające jej oświadczenie, iż honorarium adwokackie z tytułu udzielenia pomocy prawnej stronie skarżącej nie zostało zapłacone przez P. K. zarówno w całości, jaki w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz .1302) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik substytucyjny wyznaczonego adwokata sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym wyznaczony adwokat wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180 zł, na podstawie w § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b. w zw. § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c. oraz w zw. z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016 poz. 1714). Wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2017r. , poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 8) , ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ).