III SA/Kr 88/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 marca 2025 roku sprawy ze skargi T. I. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 25 stycznia 2024 roku znak 010070/680/3893494/2023 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę.

19 grudnia 2024 r. T. I. (dalej: "skarżąca") wniosła za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych skargę na decyzję ZUS w przedmiocie pozbawienia skarżącej prawa do świadczenia wychowawczego. Zarządzeniem z 20 stycznia 2025 r. skarżąca została wezwana o usunięcie braku formalnego skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu tj. podanie daty i numeru zaskarżonego aktu w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane przez dorosłego domownika skarżącej 23 stycznia 2025 r. Skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych nie usunięto w terminie podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie z uwagi na brak wskazania w sposób jednoznaczny w skardze co jest przedmiotem zaskarżenia – skarżąca kwestionuje pozbawienie jej prawa do świadczenia wychowawczego. Jednakże w aktach sprawy znajduje się decyzja organu I instancji z 25 stycznia 2024 r. oraz postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 21 listopada 2024 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarga została wniesiona przez skarżącą 19 grudnia 2024 r. Podkreślić należy, że na gruncie p.p.s.a., Sąd nie ma podstaw domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, gdyż to sama strona decyduje, jaki akt administracyjny lub bezczynność organu w odniesieniu do konkretnego wniosku chce poddać sądowej kontroli. Braki formalne skargi, polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania, uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie WSA w Warszawie z 21 października 2021 r., II SA/Wa 2250/20). Skarżąca nie usunęła braku skargi w postaci wskazania przedmiotu zaskarżenia w zakreślonym terminie, a zatem skarga zasługiwała na odrzucenie. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.