III SA/Kr 822/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2021 r. sprawy ze skargi K. J. z dnia 5 czerwca 2021 r. postanawia skargę odrzucić.

W dniu 5 czerwca 2021 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "pismo procesowe strony sprawy sądowo administracyjnej w sprawie ze stosunku służbowego f-sza Policji". W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 8 września 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy ww. pismo jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a jeżeli tak, to o jednoznacznie wskazanie w sposób zrozumiały i czytelny, co jest przedmiotem zaskarżenia, a mianowicie: czy jest nim akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (jeżeli tak to jaki/jaka, z jakiej daty i jakiego organu), czy też jest nim może bezczynność Komendanta Powiatowego Policji, a jeżeli tak to w jakim zakresie – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 9 września 2021 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie sprecyzował przedmiotu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuceniu podlega skarga, której braki formalne nie zostały w terminie uzupełnione. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny odrzuci skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia. Przy czym chodzi tutaj wyłącznie o tzw. brak istotny, tzn. taki, którego występowanie stoi w opozycji do możliwości nadania skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie, skoro pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uzupełnił dostrzeżonych braków skargi, to należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzec o jej odrzuceniu.