III SA/Kr 8/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 lipca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia skargę odrzucić.

Decyzją Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 lipca 2019 r. znak: [...] nałożono na A sp. z o.o. sp. k. w K karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Skargę na powyższą decyzję złożyły A sp. z o.o. w K oraz A sp. z o.o. sp. k. w K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2020 r. wezwano A sp. z o.o. w K m.in. do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni od dnia doręczania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie procesowym z dnia 10 lutego 2020 r. złożonym w przewidzianym do tego terminie, spółka wskazała, że jest komplementariuszem spółki A sp. z o.o. sp. k. w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 16 lipca 2019 r. nakładająca na A sp. z o.o. sp. k. w K karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Uprawnionym do wniesienia skargi była niewątpliwie zatem A sp. z o.o. sp. k. w K, a nie A sp. z o.o. w K. Tym samym skoro A sp. z o.o. w K nie była adresatem zaskarżonej decyzji ani nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, to należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.