III SA/Kr 788/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 8 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. R. na decyzję Starosty z dnia 7 października 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r., III SA/Kr 761/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę F. R. (dalej "skarżący") na decyzję Starosty z 7 października 2009 r. nr [...], którą to decyzją cofnięto skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat A i B. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wyczerpał wszystkich środków zaskarżenia, tj. nie wniósł odwołania od ww. decyzji przed wniesieniem skargi do sądu. Następnie skarżący poddał się badaniom psychologicznym. Orzeczeniem z 13 stycznia 2017 r., sporządzonym przez U. K. – psychologa uprawnionego do badań psychologicznych w zakresie psychologii transportu stwierdzono u skarżącego istnienie przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami ww. kategorii. Z kolei 3 lutego 2017 r. skarżący przedłożył organowi I instancji kserokopię orzeczenia z dnia 20 stycznia 2017 r., sporządzonego przez psychologa A. M., w którym to orzeczeniu stwierdzono brak przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami ww. kategorii. W piśmie z dnia 16 lutego 2017 r. A. M. wyjaśniła jednak, że opinia ta została wydana w wyniku zatajenia przez skarżącego informacji dotyczących poprzedniego badania. W dniu 19 lipca 2017 r. skarżący wniósł kolejną skargę na ww. decyzję Starosty z 7 października 2009 r. nr [...]. Podniósł, że decyzja zapadła przed wyrokiem Sądu "a w myśl Konstytucji człowiek przed wydaniem wyroku jest niewinny". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga została odrzucona ponieważ skarżący zaskarżył decyzję organu I instancji (Starosty). Wniesienie skargi byłoby możliwe gdyby najpierw skarżący wniósł odwołanie do organu II instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) i to dopiero od tej decyzji (jeżeli byłaby niekorzystna) możliwe byłoby wniesienie skargi do sądu. Jak bowiem wskazał w ww. postanowieniu z 10 czerwca 2016 r., III SA/Kr 761/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji tzn. wniesienie odwołania. Dopiero później możliwe jest wniesienie skargi do sądu na ostateczne rozstrzygnięcie wydane przez organ II instancji (organ odwoławczy), o czym stanowi art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). Zaskarżona decyzja Starosty z 7 października 2009 r. nr [...] zawierała wyraźne pouczenie o prawie wniesienia odwołania. Skarżący mógł wnieść takie odwołanie, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji, tj. do dnia 22 października 2009 r. Na marginesie sprawy Sąd podkreśla, że argumenty skarżącego, że decyzja zapadła przed orzeczeniem sądowym są niezasadne – skoro do sądu administracyjnego wnosi się skargi na decyzje administracyjne, to oczywistym jest, że decyzje te muszą zostać wydane przed wyrokiem sądowym. W związku z powyższym Sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.