Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SA/Kr 786/26

Wyrok WSA w Krakowie z 3 września 2026 r., III SA/Kr 786/26 – sprawy kandydatów na studia i studentów

Wynik

uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
3 września 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie Sędzia WSA Jakub Makuch Asesor WSA Olga Wójcikiewicz (spr.) Protokolant Specjalista Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2026 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 26 marca 2026 r. nr 2025/2026/171674/0RHA/2 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; II. zasądza od Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie na rzecz skarżącego B. B. 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Rektor Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie decyzją nr 2025/2026/171674/0RHA/2 z dnia 26 marca 2026 r. na podstawie art. 104 § 1 w zw. z art. 107 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, ze zm.), art. 86 ust. 1 pkt. 4, art. 86 ust. 2 oraz art. 91 - 95 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.) oraz § 17 pkt 4 w związku z § 19 ust. 2 Statutu Uczelni, a nadto Regulaminu ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń dla studentów Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, tj. Zarządzenia nr R.Z.0211.77.2024 Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 10 października 2024 r. (ze zm.) - zwanego dalej regulaminem stypendialnym oraz Decyzji nr RO.D.0211.7.2025 Prorektora ds. Studenckich Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 3 grudnia 2025 r. w sprawie wysokości stypendium rektora, stypendiów dla osób niepełnosprawnych oraz stypendium socjalnego i podstawy naliczania stypendium socjalnego dla studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych w roku akademickim 2025/2026, po ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej decyzji Rektora nr 2025/2026/171674/0RHA/1 z dnia 12.12.2025 r. w sprawie odmowy przyznania stypendium rektora dla skarżącego – B. B., utrzymał w mocy Decyzję Nr 2025/2026/171674/0RHA/1 z dnia 12.12.2025 r. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Skarżący w dniu 10.10.2025 r. złożył wniosek o przyznanie stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026. Decyzją Nr 2025/2026/171674/ORHA/1 z dnia 12.12.2025 r. odmówiono skarżącemu przyznania stypendium rektora. W przedmiotowej decyzji wskazano, że rok akademicki 2025/2026 będzie 11 i 12 semestrem studiowania na studiach I stopnia, dlatego Rektor odmówił skarżącemu przyznania stypendium rektora. Następnie zgodnie z wnioskiem skarżącego, Rektor ponownie zapoznał się z całością dokumentacji dotyczącej jego wniosku o stypendium rektora, w tym z argumentacją skarżącego wyrażoną w piśmie z dnia 19.02.2026 r., które wpłynęło na Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie w dniu 25.02.2026 r. Skarżący nie zgadza się z interpretacją przepisów art. 93 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organ powołał treść art. 93 ust. 1, ust. 4, ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U z 2024 r. poz. 1571) i podkreślił, że zapisy regulaminu stypendialnego są zgodne z aktem wyższego rzędu, jakim jest ustawa. Zgodnie z art. 95 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, regulamin świadczeń dla studentów został ustalony przez Rektora w porozumieniu z Samorządem Studenckim. Rektor rozważając wniosek skarżącego przeanalizował jeszcze raz wszystkie semestry, które przestudiował skarżący zgodnie z danymi zawartymi w ogólnopolskim systemie POL-on (Zintegrowana Sieć Informacji o Nauce i Szkolnictwie Wyższym). Według danych POL-on skarżący przestudiował następującą ilość semestrów: -W okresie od 01.10.2020 r. do 06.11.2023 r.: 2020/2021- 2 semestry (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku- Białej) 2021/2022 - 2 semestry (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku- Białej) 2022/2023 - 2 semestry (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku- Białej) 2023/2024 - 1 semestr - pokrywa się ze studiami na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, tj. 1 semestrem historii (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku-Białej) -W okresie od 01.10.2023 r. do nadal: 2023/2024 - 2 semestry (Historia, studia I stopnia, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) 2024/2025 - 2 semestry (Historia, studia I stopnia, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) 2025/2026 - 11 i 12 semestr (Historia, studia 1 stopnia, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) W ocenie organu skarżący przestudiował łącznie 11 semestrów na studiach I stopnia, a rok akademicki 2025/2026 będzie dla niego 11 i 12 semestrem studiowania w ogóle. W związku z tym na podstawie art. 93 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, niestety nie można przyznać skarżącemu stypendium rektora na rok akademicki 2025/2026. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wpłynęła skarga skarżącego B. B. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: Art. 93 ust. 4 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że świadczenia nie przysługują w 12 semestrze studiów, podczas gdy przepis stanowi, iż przysługują one przez okres 12 semestrów, Art. 93 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy poprzez błędne przyjęcie, że semestry jednolitych studiów magisterskich mogą być zaliczane do limitu 9 semestrów przewidzianego dla studiów pierwszego stopnia, Art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewystarczające uzasadnienie decyzji i brak wyjaśnienia przyjętej wykładni przepisów, Art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału sprawy oraz brak prawidłowej analizy stanu faktycznego i prawnego. Skarżący wskazał, że odbył 7 semestrów jednolitych studiów magisterskich na Akademii Nauk Stosowanych w Bielsku - Białej, na kierunku prawo oraz 5 semestrów studiów pierwszego stopnia na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, na kierunku Historia, z czego semestr 7 i semestr 1 na obu uczelniach nakładają się na siebie. Łącznie daje to 11 semestrów, co nie przekracza limitu 12 semestrów, o którym mowa w art. 93 ust. 4 ustawy. W ocenie skarżącego prawo do świadczeń obejmuje również 12 semestr i dopiero przekroczenie tego limitu skutkuje utratą prawa. Przyjęcie przez organ odmiennej interpretacji prowadzi do nieuprawnionego skrócenia ustawowego okresu do 11 semestrów, co stanowi niedopuszczalne zawężenie normy. Organ błędnie utożsamił semestry jednolitych studiów magisterskich z semestrami studiów pierwszego stopnia. Ponadto skarżący zarzucił, że organ nie wyjaśnił dlaczego 12 semestr nie uprawnia do świadczenia oraz na jakiej podstawie zaliczono semestry jednolitych studiów magisterskich do limitu 9 semestrów oraz jaką metodologię wykładni zastosowano. Brak tych elementów uniemożliwia kontrolę sądową decyzji i stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. Zaskarżona decyzja opiera się na: zawężającej wykładni przepisów, nieuprawnionym mieszaniu różnych form studiów, braku należytego uzasadnienia. W konsekwencji narusza prawo materialne oraz przepisy postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że w niniejszej sprawie kwestią bezsporną jest, iż rok akademicki 2025/2026 jest dla skarżącego 11 i 12 semestrem studiów, co przyznaje sam skarżący. W niniejszej sprawie problemem jest kwestia, czy studia jednolite magisterskie, studia I i studia II stopniało to odrębne formy kształcenia na gruncie ww. przepisów, tak jak zarzuca to w skardze skarżący tj., że semestry studiowania na studiach jednolitych magisterskich nie powinny być uwzględniane w takiej sytuacji jak w niniejszej sprawie, a liczyć należy wyłącznie semestry na studiach I stopnia z pominięciem wcześniejszych okresów studiowania na studiach jednolitych magisterskich. Skarżący wskazuje, że w takiej sytuacji osoba podejmująca studia I stopnia po studiach jednolitych (niezakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego) byłaby pozbawiona możliwości ubiegania się o stypendium. Przy rozpoznaniu mniejszej sprawy organ przyjął, iż student złożył wniosek studiując na studiach I stopnia i przyjął, iż na studiach I stopnia stypendia przysługują nie dłużej niż 9 semestrów, które skarżący przekroczył, bowiem organ wliczył wszystkie okresy studiowania skarżącego, które zostały wykazane w systemie POLON, zgodnie z brzmieniem przepisu, co też zostało w decyzji wyjaśnione i organ nie znalazł uzasadnienia, aby okresy studiowania na studiach jednolitych wyłączyć i potraktować jako odrębne formy studiowania, nie podlegające zaliczaniu przy ubieganiu się o stypendium na studiach I stopnia- organ oparł się tutaj na brzmieniu art. 93 ust. 6 ustawy p.s.w.n. do okresu, o którym mowa w ust. 4 i 5, wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1, w tym semestry przypadające w okresie korzystania z urlopów, o których mowa w art. 85 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem semestrów na kolejnych studiach pierwszego stopnia rozpoczętych lub kontynuowanych po uzyskaniu pierwszego tytułu zawodowego licencjata, inżyniera albo równorzędnego. W przypadku kształcenia się na kilku kierunkach studiów semestry odbywane równocześnie traktuje się jako jeden semestr. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie mamy sytuację graniczną, iż wniosek o stypendium rektora skarżący złożył na rok akademicki 2025/2026- czyli 11 i 12 semestr studiowania skarżącego (według interpretacji organu). Organ podkreślił, iż nie stwierdził w dotychczasowych dokumentach, iż świadczenia nie przysługują w 12 semestrze, organ w decyzji podkreślił tylko, zgodnie z ww. przepisem, iż łączny okres przez który przysługują świadczenia wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta i że wliczeniu podlegają wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry studiowania. W niniejszej sprawie organ oparł się na ww. przepisie, który zdaniem organu, wskazuje, iż wlicza się wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry na studiach, o których mowa w ust. 1 czyli: studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, stąd też organ zsumował wszystkie okresy studiowania skarżącego i przyjął, iż skoro skarżący złożył wniosek będąc studentem studiów I stopnia (jak wynika z wniosku: studia niestacjonarne I stopnia na kierunku historia w Instytucie Historii i Archiwistyki), to zastosowanie ma limit określony w art. 93 ust. 4 pkt. 1 p.s.w.n., przy uwzględnieniu dotychczasowej ścieżki studiowania, która wykazana jest w systemie POLON, co też zostało w zaskarżonej decyzji wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Rektor Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Nr 2025/2026/171674/0RHA/2 z dnia 26 marca 2026 r. utrzymująca w mocy decyzję Rektora nr 2025/2026/171674/0RHA/1 z dnia 12.12.2025 r. w sprawie odmowy przyznania stypendium rektora dla skarżącego – B. B. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2024.1571 dalej p.s.w.n.). Przepis art. 64 określa w ust. 1 poziomy studiów i tak: 1. Studia są prowadzone na poziomie: 1) studiów pierwszego stopnia; 2) studiów drugiego stopnia; 3) jednolitych studiów magisterskich. Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 4 p.s.w.n. student może ubiegać się o stypendium rektora. Przyznanie tego świadczenia oraz odmowa jego przyznania następują w drodze decyzji administracyjnej (zob. 86 ust. 2 p.s.w.n.). Jak stanowi art. 93 ust. 1 p.s.w.n. świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich. W myśl art. 93 ust. 4 p.s.w.n. łączny okres, przez który przysługują świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1, wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta, z zastrzeżeniem że w ramach tego okresu świadczenia przysługują na studiach: 1) pierwszego stopnia - nie dłużej niż przez 9 semestrów; 2) drugiego stopnia - nie dłużej niż przez 7 semestrów. Zgodnie z art. 93 ust. 5 łączny okres, o którym mowa w ust. 4, jest dłuższy o 2 semestry w przypadku, gdy student podjął jednolite studia magisterskie, których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 albo 12 semestrów. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżący przestudiował następującą ilość semestrów: -W okresie od 01.10.2020 r. do 06.11.2023 r.: 2020/2021- 2 semestry (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku- Białej) 2021/2022 - 2 semestry (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku- Białej) 2022/2023 - 2 semestry (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku- Białej) 2023/2024 - 1 semestr - pokrywa się ze studiami na Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, tj. 1 semestrem historii (Prawo, studia jednolite magisterskie, Akademia Nauk Stosowanych w Bielsku-Białej) -W okresie od 01.10.2023 r. do nadal: 2023/2024 - 2 semestry (Historia, studia I stopnia, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) 2024/2025 - 2 semestry (Historia, studia I stopnia, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie) 2025/2026 - 11 i 12 semestr (Historia, studia 1 stopnia, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie). Bezsporna również była kwestia pokrywania się okresów studiów na dwóch uczelniach i sposobie ich liczenia. Sporne jest natomiast czy skarżący przestudiował 11 semestrów na studiach I stopnia jak twierdzi organ, czy też dopiero 5 semestrów na studiach I stopnia, a 7 na studiach jednolitych, a ponieważ semestr 7 i 1 na obu uczelniach nakładają się na siebie łącznie daje to 11 semestrów. Istotna w sprawie była interpretacja ww. art. 93 ust. 4 p.s.w.n. W ocenie Sądu racje ma skarżący, że nie przekroczył on limitu 9 semestrów studiów jednolitych. Art. 64 ustęp 1 p.s.w.n. wyraźnie wskazuje, że studia są prowadzone na poziomie studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia i jednolitych studiów magisterskich. A więc są to trzy różne odrębne poziomy. Zgodnie z § 8 pkt. 7 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (Dz.U.2023.2787) kierunek studiów prawo jest prowadzony jako jednolite studia magisterskie. Nie ulega wątpliwości, że skarżący przestudiował 7 semestrów na studiach jednolitych kierunek prawo, a skoro tak to okres ten nie może być zaliczony przez organ do okresu studiów pierwszego stopnia. Wskazać należy, że zabezpieczeniem przed wieloletnim pobieraniem stypendium najpierw przez pełen okres studiów jednolitych, a następnie przez czas studiów pierwszego i drugiego stopnia jest przepis art. 93 ust. 4 który granice ustanawia na 12 semestrów, a wyjątek stanowi art. 93 ust. 5 który okres 12 miesięcy wydłuża w przypadku jednolitych studiów magisterskich i stanowi, że łączny okres, o którym mowa w ust. 4, jest dłuższy o 2 semestry w przypadku, gdy student podjął jednolite studia magisterskie, których czas trwania określony w przepisach prawa wynosi 11 albo 12 semestrów. W ocenie orzekającego Sądu, organ dokonał więc całkowicie błędnej interpretacji ww. art. 93 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, przyjmując, że okres studiów jednolitych zalicza się do okresu studiów pierwszego stopnia. Sąd podkreśla, że są to dwa różne odrębne poziomy studiów i brak jest jakichkolwiek przesłanek do uznania, że okres studiów jednolitych można zaliczyć do okresu studiów czy to pierwszego czy to drugiego stopnia. Odnośnie zarzutu przyjęcia przez organ błędnej wykładni art. 93 ust. p.s.w.n. poprzez przyjęcie, że świadczenia nie przysługują w 12 semestrze studiów, podczas gdy przepis stanowi, iż przysługują one przez okres 12 semestrów. Sąd wskazuje na stanowisko organu, który podkreślił że organ nie stwierdził w dotychczasowych dokumentach, iż świadczenia nie przysługują w 12 semestrze, organ w decyzji podkreślił tylko, zgodnie z ww. przepisem, iż łączny okres przez który przysługują świadczenia wynosi 12 semestrów, bez względu na ich pobieranie przez studenta i że wliczeniu podlegają wszystkie rozpoczęte przez studenta semestry studiowania. W ponownym postępowaniu organ uwzględni stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym wyroku. Sąd uchylił więc zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu zgodnie z art. 145 §1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.). O kosztach Sąd orzekł na postawie art. 200 powołanego aktu zasądzając od organu na rzecz skarżącego 200 zł z tytułu uiszczonej opłaty od wpisu.

Informacje o sprawie

Data wpływu
5 czerwca 2026
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Sędziowie
Jakub Makuch Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący/ Olga Wójcikiewicz /sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny