III SA/Kr 738/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu w sprawie ze skargi na decyzję z dnia w przedmiocie na posiedzeniu niejawnym 13 lipca 2018 r. wniosku pełnomocnika J. F. r. pr. D. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi J. F. Samorządowego Kolegium Odwoławczego 8 lutego 2018 r. ([...]) odmowy umorzenia nienależnie pobranych zasiłków rodzinnych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Uzasadnienie: Decyzją z dnia 8 lutego 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu l instancji w przedmiocie odmowy J. F. umorzenia spłaty nienależnie pobranych zasiłków rodzinnych. Powyższą decyzję J. F. otrzymała 13 lutego 2018 r. W dniu 21 lutego 2018 r. J. F. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 20 marca 2018 r. Referendarz Sądowy umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił radcę prawnego. Pismem z dnia 21 maja 2018 r. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył r. pr. D. G. jako pełnomocnika J.F. W dniu 30 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję SKO z dnia 8 lutego 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wskazał, że skarżąca nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Podał, że w dniu 29 maja 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy III SO/Kr 2/18 wraz z załączoną teczką przesłana z SKO, w której nie było skarżonej decyzji. W dniu 29 maja 2018 r. wysłał do skarżącej pismo, w którym poinformował o konieczności omówienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. póz. 1369 ze zm., dalej-p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić Sygn. akt III SA/Kr 738/18 okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J.P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r. sygn. akt FZ 713/04). Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012r. sygn. akt II FZ 477/12, z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt l OZ 91/15). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie uzasadniono wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie uprawdopodobniono braku winy skarżącej w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Należy nadto wskazać, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie jest obwarowane przymusem adwokacko-radcowskim. Z tych też względów Sąd orzekł o odmowie przywrócenia terminu do złożenia skargi, za podstawę biorąc art. 86 §1 ppsa.